Mijn favoriete bloggers

***EUROPA***
Monique en Albert zijn bezig met hun verhuis naar Spanje:
http://www.nieuwenoord.nl/
Hilde verhuisde met haar gezin van Belgie naar de UK naar de USA en nu wonen ze in Zug, Zwitserland: http://www.hildezug.info/
Marcel verhuisde naar Londen:
http://www.w-2-m.nl/

***DUBAI***
Sally woont met haar gezin nog een jaartje in Dubai:
http://overtheborder.web-log.nl/

***CANADA***
 – Bert en Mirjam deden einde maart 2009 een aanvraag voor een Federall Skilled Worker visum. Juni 2010 werden ze Permanent Resident en zijn ze op weg om hun nieuwe thuis in Ontario uit te gaan bouwen: http://opwegnaarcanada.blogspot.com/

–  de Limburgse Ann woont in de schaduw van Vancouver met haar Canadese man en dochter Ava (mei 2010). Zij heeft een duidelijk talent voor fotografie, en die foto’s kan je ook op haar blog bewonderen. Tevens kan je er praktische tips vinden als je op reis wilt gaan naar Vancouver of omgeving! We hebben ze uitgeprobeerd in de praktijk, en we hadden een prachtige trip:
http://anninbc.blogspot.com

–  Stef en Annette wonen met hun dochters Pip en Blue sinds de zomer van 2007 in Waterloo:
http://pipenblue.blogspot.com/
Amanda en haar gezin vanuit Oakville:
http://diependaalbekker.blogspot.com/
Claudia en haar gezin trok in het voorjaar van 2010 naar Ontario:
http://duijsensfamily.blogspot.com/
 – Annemieke en Frenk zitten nog in de visumprocedure:
http://www.frenkenannemieke.com/

Jos en Noortje kunnen bijna vertrekken naar New Brunswick:
http://joszti.web-log.nl/

Chantal en Suzanne vestigden zich in 2010 in Glenemma (BC):
http://www.tocanada.web-log.nl/

 ***USA***
Petra en haar Beardies vanuit Fuquay, North Carolina:
http://staceyconnor.blogspot.com/
– Annemiek vanuit Ithaca, New York:
http://www.biego.blogspot.com/
Petra en haar gezin openden een motel in Oneonta, New York:
http://vandijkjes.punt.nl/
Petra en haar gezin leven in Vienna (Bij Washington DC):
http://nederlandseamerikaan.blogspot.com/
Bianca en Hans runnen hun zaken vanuit Texas:
http://hollandranch.blogspot.com/
– de familie Meilink vanuit Texas:
http://www.meilink.net/index.php?page=weblogpage
Bibi vanuit Liberty, Pennsylvania:
http://bagelsenspekkoek.wordpress.com/
Gert en Ymkje zijn 50-ers die de DV-2009 wonnen en naar Atlanta verhuisden: http://www.gertenymkje.com/

Een leuke rekening + voeten

Wat leuk, al die reacties op mijn blog! Heel wat oude bekenden van mijn vorig blog + nieuwe lezers die hier nu ook een kijkje komen nemen zijn. Fijn dat jullie er zijn!
Hoe dit blog de komende maanden gaat evolueren, dat weet ik nog niet zo goed. Natuurlijk heb ik niet elke dag iets te vertellen over onze emigratieplannen. Maar ik zal nog wel zien wat ik allemaal ga schrijven.

 Deze ochtend vond ik rekening in de brievenbus die me heel gelukkig maakte. Neen hoor, ik ben geen gek mens dat blij is met rekeningen die ze moet betalen, maar met de deze eigenlijk toch wel. Het was namelijk de rekening van de beëdigde vertaler die ons dossier in het Engels vertaald heeft. Dus alweer een stapje dichterbij! En leuk was dat het bedrag minder was dan we gebudgetteerd hadden. Da’s natuurlijk dubbel zo leuk!

Vandaag las ik weer eens iets opmerkelijks over Canada in de krant. Misschien dat jullie je het ook nog herinneren van vorig jaar of het jaar daarvoor. Af en toe zag je toen in de kranten het bericht verschijnen dat er aan de kust van British Columbia (waar Vancouver ligt) een voet was aangespoeld aan het strand… Wel, it ain’t over yet! Er is dus weer een voet aangespoeld!:

 Weer voet aangespoeld op Canadese westkust
Er is weer een voet aangespoeld op de kust van het West-Canadese British Columbia. In twee jaar tijd zijn daar nu al zeven voeten aangespoeld, zei een politiewoordvoerster woensdag. Dit keer gaat het om een voet die is gestoken in een rechter Nike sportschoen

Tot nu toe is slechts een van de sinds augustus 2007 aangespoelde voeten geïdentificeerd. De voet bleek van een depressieve man die vermist werd en vermoedelijk zelfmoord heeft gepleegd.

De overige voeten zijn een paar vrouwenvoeten, een paar mannenvoeten en de rechtervoet van een man. Volgens de politie zijn er geen concrete aanwijzingen dat de voeten met geweld van de ledematen zijn verwijderd. Als menselijke lichamen lang in het water liggen, kunnen ledematen of zelfs het hoofd losraken.

http://www.nieuwsblad.be/article/detail.aspx?articleid=DMF20091029_027

 Toch wel vreemd dat deze voeten dan allemaal aan dat specifieke deel van die grote grote Canadese (west)kust aanspoelen. Zal wel iets met de stroming te maken hebben, maar toch.
Best wel eng, de gedachte dat er zoveel mensen op de bodem van de oceaan belanden… Daar denk je niet aan als je gaat pootje baden…

Als afsluiter een foto uit 2008, toen we Vancouver en omgeving bezocht hebben. Dit is de kust van Vancouver Island. Waar we overigens gelukkig geen aangespoelde voeten vonden:

De kust van Vancouver Island

De kust van Vancouver Island

Makelaar nr. 2

Inmiddels is makelaar nr. 2 langsgeweest. En daar had ik al een veel beter gevoel bij! Het is niet zo’n type ‘verkoper’ dat door jou een ongelooflijk hoge verkoopprijs voor te schotelen je wil laten geloven dat *hij* dat voor jou kan gaan waarmaken.
Nu moet ik zeggen dat we met deze man enkele jaren geleden ook al eens contact gehad hebben, net nadat we dachten dat de werkgever ons naar Amerika ging uitzenden. Hij zei dat we het huis ondertussen leuk hebben afgewerkt. Toen hij hier de eerste keer kwam was de tuin nog niet dichtgegroeid, hadden we het terras een de slaapkamers boven nog afgewerkt met de houten planken (zie foto hier onder), hadden we in de grote badkamer nog maar een kunststoffen tablet met 2 lavabo’s ipv nu een gans badmeubel met Dornbracht kraanwerk, waren de slaapkamers nog niet geschilderd noch waren ze voorzien van gordijnen, en hadden we in de wasplaats nog geen kast op maat laten maken.
De prijs die hij voorstelde leek me een stuk realistischer. En ja, natuurlijk werken zij ook met een prijs die je moet vragen en een prijs waarvoor je het effectief zeker moet verkocht krijgen.
Maandag komt er nog een 3de makelaar, en dan hebben we nog een gesprek met de notaris.
Zodra we dan bericht van CIO in Sydney krijgen dat we de bijkomende bewijsstukken mogen opsturen naar de ambassade in Parijs, plaatsen we het huis op de markt. Waarschijnlijk bij makelaar nr. 2.
Of… er zijn ook nog wel vrienden die interesse hebben in ons huis. Zij hebben gevraagd om als eerste de prijs te mogen weten, zodat zij zonder tussenkomst van een makelaar zouden kunnen kopen. Op zich zou het natuurlijk wel leuk zijn als  het huis naar bekenden gaat. Ze hebben ons huis altijd al graag gezien. Maar zelfs wonen ze ook wel heel charmant. Midden in een naburige kleine stad hebben zij het rijtjeshuis van de grootmoeder volledig onder handen genomen, en er echt een heel moderne en gezellig stadswoning van gemaakt. Echt heel leuk!

Huis te koop?

Met onze emigratieplannen in het vooruitzicht, denk je natuurlijk ook aan het verkopen van je huis. Want uiteindelijk heb je geen huis in België meer nodig als je in Canada woont. Een heb je die centen weer nodig om een ander huis te kopen (al zijn we van plan om de eerste 2 jaar te huren). Maar de vraag is: wanneer zet je je huis te koop?

De achtergevel van ons huis, enkele jaren geleden.

De achtergevel van ons huis, enkele jaren geleden.

Ondertussen hebben we tuinpaadjes, een balkon dat met smeedwerk afgewerkt is i.p.v. met houten planken, en wat meer aanplanting hier en daar, zodat de tuin volledig prive is nu, zonder inkijk.)

In theorie kan je natuurlijk best wachten tot je het visum daadwerkelijk op zak hebt. Dan pas ben je immers 100% zeker dat je mag emigreren. Maar in de praktijk is het een beetje moeilijk met die uitvoering want we verwachten ons visum tegen juni 2010 en we zouden onze zoon graag de start van het schooljaar mee willen laten maken, dus dat maakt dat we zomer 2010 willen verhuizen. Nu willen we zeker niet het onderste uit de kan halen wat ons huis betreft, maar een huis in deze prijsklasse staat toch wel vaak 6-12 maanden te koop. En ja, da’s allemaal niet erg als je nog familie in de buurt hebt die ondertussen een oogje in het zeil houden wat je huis betreft, en die af en toe de ramen komen wassen en stofzuigen en snoeien en het gras afrijden en… Maar wij moeten het zonder familie doen. Dus dan wil je het huis liefst niet te lang zo laten staan.

Daarom hebben we voorlopig besloten dat we in januari ons huis op de markt brengen.

Met dat doel is er maandag al eens een makelaar langs geweest om het huis te taxeren. Tjonge tjonge, die kwam af met een prijs!!! Ik zou een gat in de lucht springen als iemand die prijs zou willen geven. Nee, dan spring ik zelfs tot op de maan! Zooo duur!!! Dat was wel op voorwaarde dat we ons tuinhuis verder zouden afwerken. Dit is een gemetst gebouwtje van een 25m2, maar er staat maar een voorlopige deur in (een samenklopsel van allerlei platen) en geen raam (dat gat is gedeeltelijk dichtgemaakt met een plaat). We moeten dus laten vloeren, raam en deur er in, muren laten bezetten en een halve vliering er in laten maken. Nou ja zeg, dat kost echt geen tienduizenden euro’s! Trouwens, ik werk niet graag die dingen af. Want voor ons is het een tuinhuisje, maar de makelaar gaf zelf al aan dat een Nederlander het bijvoorbeeld heel vaak ziet als een gastenverblijf. We hebben immers nog een ruim houten tuinhuis in de tuin staan. En een gastenverblijf werk je toch wel gans anders af dan een tuinberging waar je kruiwagen en de grasmaaier in gaan.

Dus de komende weken komen er nog 2 concurrerende makelaars langs, en ook de plaatselijke notaris. Laat die allen maar eens een schatting maken, en dan zien we wel waar we eindigen.

Best wel spannend!

Persvrijheid

Het is echt wel lijstjestijd, het ene na het andere lijstje verschijnt in de pers. Deze keer gaat het over de persvrijheid. ‘Reporters without Borders’ is een ngo die jaarlijks een ‘persvrijheidsindex’ publiceert.
Opvallend is dat in de top-20 allemaal Europese landen staan, met uitzondering van Nieuw-Zeeland, Canada en Japan.
De VS gingen er op vooruit, en nog geen beetje! Van plaats 40 naar een 20ste plaats. Zou Obama daar voor iets tussen zitten? Geen idee of die man daadwerkelijk dingen heeft veranderd naar de pers toe… Het volledige klassement en meer achtergrond is hier te vinden:
http://www.rsf.org/en-classement1003-2009.html
Je kan daar de overzichten vinden die teruggaan tot in 2002.

Who gets the most (and least) vacation

Op CNNMoney.com verscheen een overzichtje van het aantal vakantiedagen dat een werknemer gemiddeld heeft…

In de eerste kolom staat het land,
in de 2de kolom het gemiddeld aantal betaalde vakantiedagen
in de 3de kolom het gemiddeld aantal betaalde feestdagen
en in de 4de kolom het totaal aantal betaalde verlofdagen.

1. Finland               30   14   44
2. Frankrijk            30   10   40
3. Israel                   24   16   40

Belgium                    20   10   30
The Netherlands   20    8   28

En de hekkesluiters zijn:
47.  Canada            10   10   20
48. Philippines        5   14   19
49. Thailand             6   13   19

Potverdorie, Canada lijkt dan toch niet zo’n goed idee!
Of moeten we het positief bekijken? => In Canada gaat men met zoveel plezier werken, dat men niet eens zoveel behoefte heeft aan betaalde vakantiedagen. (ROFL!).

Het ganse artikel staat hier: http://money.cnn.com/2007/06/12/pf/vacation_days_worldwide/#table