Nu voelt het “echt” – Kosten medisch onderzoek

Het afgelopen weekend hebben we garageverkoop gehad. Dit was werkelijk een heel erg groot succes! We verkochten allemaal kleine spulletjes (bloempotten, kaarsen, boeken, speelgoed, kledij, boormachine e.a. werkgerief, serviesgoed e.a. keukenspulletjes, decoratiemateriaal, enz). Allemaal dingen die ik eigenlijk de afgelopen jaren niet meer gebruikte, dus niet echt iets bijzonders. Opbrengt: 330 euro! En dat terwijl heel veel dingen een zacht prijsje hadden ergens tussen de halve euro en de 5 euro.
Carine kocht onze BBQ. Ik hoop dat ze nog eens aan ons denken als ze daar hun stukje vlees op leggen. En ze nam ook nog een uitgietbak mee die hier nog splinternieuw stond (was de bedoeling dat deze in het tuinhuis ging komen). Dat zal heel handig voor hen zijn op hun nieuwbouw!

Heel wat mensen toonden ook al interesse in de ‘grote’ stukken: plasma flatscreentv, wasmachine, droogkast, diepvries… Maar dit kan ik de komenden 2 maanden nog niet wegdoen wegens zelf nog erg nodig.

A la minute verkocht ik zondag ook nog onze 2 lampedairs die op het dressoir van de eetkamer stonden, een bronzen lamp (soort beeldhouwerk) en het espresso-apparaat. Ik had alles al opgeruimd toen deze mensen hier aan kwamen, zij waren gestuurd door Johnny, de vader van onze poetshulp. Eigenlijk was ik nog niet van plan om die dingen nu al te verkopen (had het trouwens te druk gehad om ook dat nog allemaal in waarde te bepalen). Maar zij wilden het dolgraag. En zo verkocht ik een espresso-apparaat van 550 euro dat nog geen 2 jaar oud was voor 100 euro. Had misschien beter toch een beetje meer gevraagd, maar ach, beter 1 vogel in de hand dan 10 in de lucht zullen we maar denken.

En op die manier begint het natuurlijk wel ‘echt’ aan te voelen. Ik zie nu dat ik dingen mis in huis en een deel van de zolder is al leeg. Joepie!!!

Zondagavond zijn we nog in Hof ter Rielen gaan eten met Luk en Carine. ’t Was heel erg gezellig en lekker.
Het doet wel vreemd aan om te beseffen dat dit een van de laatste keren is dat ik Carine zal zien. Zij vliegt namelijk niet. Bij andere mensen denk/hoop je nog dat zij ooit eens in Canada op vakantie gaan en dan op bezoek komen, maar van mensen als Carine weet je dus op voorhand dat dat nooit het geval zal zijn. Doet raar.

Vandaag nog een heleboel betalen gedaan. En zo kan ik ook de eindafrekening maken van de medische keuring:
rontgenopnames: 105 euro
keuringsarts: 180 euro
kosten labo: 73,14 euro
Totaal: 358,14 euro om als alle 3 medisch gekeurd te hebben.
Dit is blijkbaar een pak minder dan wat de Nederlanders moeten betalen. Buysse had ons namelijk gezegd om zo’n 660 euro te begroten. Het kostte ons maar de helft! Dat was dus eens een financieel meevallertje, en dat is ook welkom!

Advertenties

Nieuwe wetgeving maakt emigratie naar Canada nog moeilijker!

Het is nu officieel: vanaf 26 juni is emigreren naar Canada nog moeilijker geworden. Men heeft o.a. in het Federal Skilled Worker program weer verstrekkende aanpassingen doorgevoerd.
Moesten wij onze aanvraag nu pas willen indienen, dan kwamen we niet meer in aanmerking.

In de oude procedure van voor 2008 kwamen honderden beroepen in aanmerking. Daardoor ontstond er een achterstand van 640.000 aanvragen en duurde het in sommige landen tot 6 jaar vooraleer je je visum kreeg. Dat is natuurlijk onmenselijk, en daarom wijzigde men de procedure aanzienlijk in 2008 en beperkte men de lijst van beroepen tot de zogenaamde Priority Occupations List, waar nog maar 38 beroepen op stonden.

Maar blijkbaar is zelfs dat nog teveel, en volgens de overheid stemde die lijst ondertussen ook al niet meer overeen met de economische realiteit. Daarom voerde men nu nog meer beperkingen in:

1) Er komen nog maar 29 beroepen in aanmerking.
Dit is de lijst van beroepen

2) Ze behandelen nog maar maximaal 20.000 aanvragen per jaar. En voor elke beroepsgroep worden nog maar maximaal 1.000 visa uitgekeerd.
Lees dit goed: ze behandelen maar 20.000 *aanvragen*! Wordt een aanvraag afgekeurd, dan is het niet zo dat nummer 20.001 een kans krijgt!

Ook in andere categorieën brengt men grote wijzingen aan.  Onder het motto “we krijgen zoveel aanvragen van investeerders, dus zullen we die bedragen ook maar even de hoogte in trekken”: als investeerder kon je vroeger een visum aanvragen indien je CAD 800,000 investeerde. Nu is dat enkel nog maar mogelijk vanaf CAD 1,600,000.

Voor de lijst van al de wijzingen:
http://canadagazette.gc.ca/rp-pr/p1/2010/2010-06-26/html/notice-avis-eng.html#REF3
en
http://www.cic.gc.ca/english/department/media/releases/2010/2010-06-26.asp

Aardbeving in Toronto

Erwin krijgt net een Twitter binnen dat er een aardbeving is geweest in Toronto.
De Toronto Star heeft nog niets online staan, het is dan ook nog geen half uur geleden gebeurd. Maar de Globe  and Mail zegt:

Toronto — Globe and Mail Update Published on Wednesday, Jun. 23, 2010 1:46PM EDT Last updated on Wednesday, Jun. 23, 2010 2:06PM EDT

More to come

A magnitude 5.5 earthquake hit central Canada this afternoon, rattling buildings from Windsor to Montreal and several U.S. states.

The Toronto newsroom of The Globe and Mail shook just before 1:45 p.m. EDT. The Ottawa newsroom was evacuated at about 1:43 p.m.

Twitter users as distant as Springfield, Massachusetts and Traverse City, Michigan reported feeling tremors. A Globe reporter in Montreal said that city also shook.

The earthquake rattled buildings in Ottawa, where the streets are crowded with office workers who evacuated their workplaces.

An eyewitness saw items flying off the shelves at a pharmacy in Gatineau, QC.

“We felt the building shake. It was actually it was pretty serious. It was definitely the strongest quake that I ever felt,” said Dennis Choquette, a Globe and Mail online editor based in Ottawa.

The shaking lasted about 15 seconds, Mr. Choquette said.

The severity of the earthquake is not yet known. It is not yet known whether there have been any reports of injuries.

Nog eentje over de (conservatieve) banksector in Canada

De banksector in Canada is ongehavend uit de financiële crisis gekomen. De crisis is zelfs perfecte imagocampagne gebleken. “De crisis heeft ons op de kaart gezet”, zegt Janet Ecker tijdens een bezoek aan de regio rond Toronto, de hoofdstad van de provincie. […]

Als Ecker spreekt, wordt er geluisterd in Canada. Ze was zeven jaar minister in de regionale regering van Ontario, onder meer voor Financiën. Nu is ze directeur van de sterke Toronto Financial Services Alliance en een gerespecteerd expert van ‘s lands financiële systeem.

Ecker was niet verrast door de weerbaarheid van de Canadese banken in crisistijd. Dat de Canadese banken van saaiheid hun handelsmerk hebben gemaakt, klopt volgens haar volledig. “Het leidt geen twijfel dat onze businesscultuur conservatiever is. We hebben niet de risico’s genomen die financiële spelers in andere landen namen.” Zo lieten de Canadese banken zich niet verleiden tot de handel in risicovolle producten zoals herverpakte kredieten (de zogenaamde collateralized debt obligations of CDO’s, nvdr). Canada ontwikkelde bijgevolg, in tegenstelling tot de VS, ook geen subprime markt (rommelhypotheken).

Ecker wijst er op dat Canada ook strenge regels heeft voor afbetalingen en een beter risicobeheer eist van banken. “Van het zogenaamde ninja lenen, no income, no jobs no assets, is in Canada gewoon geen sprake, noch van aftrekbaarheid van hypotheken.” De Canadese banken zijn ook steeds voorzichtiger geweest in het investeren in schuldpapier.

Die conservatieve houding werd opgedrongen door de overheid. Zo mogen De Canadese banken niet alleen minder kredieten hebben uitstaan in vergelijking met andere landen, maar moeten ze een grote kapitaalbuffer aanleggen. Bovendien namen ze tijdens de crisis bijkomende maatregelen om het kapitaal te beschermen. Door die sterke kapitalisatie konden de banken ook in crisistijd leningen toestaan, en kunnen ze nu proactiever zijn in hun groeistrategie. “Ze moeten geen energie steken in het herstellen van hun balansen”, zegt Ecker, die eraan toevoegt dat de sterke prestatie van de Canadese banken ook te danken is aan hun intensieve communicatie met de overheid, regulator, centrale bank en de Canada Deposit Insurance Corporation (een door het parlement opgericht orgaan dat het spaargeld van de Canadezen verzekert tegen het faillissement van een van zijn leden, nvdr).

 Lees het volledige artikel in Trends magazine van deze week.

Onwerkelijk

 “We gaan naar Canada!” is de opgewekte leuze die hier meermaals per dag door Dario of Erwin door het huis geroepen wordt. Vaak gevolgd door een vreugdesprongetje of een gek dansje. En hoewel ik ook even vrolijk “We gaan naar Canada, we gaan naar Canada” scandeer, is het duidelijk dat het voor mij toch totaal anders aanvoelt dan voor mijn twee mannen. Voor hen voelt het heel erg concreet aan.

Maar voor mij is het allemaal zo onwerkelijk. Ja hoor, ‘ik’ ga naar Canada. Maar die ‘ik’ is niet deze ik van vlees en bloed, maar een andere ‘ik’ die in een droom of zo ergens leeft, in een andere wereld dan mijn echte dagdagelijkse wereld. Voor mij is het niet te geloven dat ik die ‘ik’ ben die naar Canada gaat gaan, dat dit mij nu echt staat te gebeuren… Het lijkt mij nog steeds een droom. Een leuke, maar wel maar een droom.

Medische keuring – deel 3

Vandaag mocht ik naar de dokter bellen voor de laatste resultaten, namelijk die van de longen. En ook die waren helemaal in orde. Hij gaat het dossier maandag doorsturen naar de Canadese ambassade in Parijs.

En dan begint weer een periode van wachten. Hoe lang wachten, dat is moeilijk te voorspellen. Ergens tussen de 5 tot 12 weken…

Gelukkig doen ze bij Erwin niet moeilijk: stel dat we half augustus ons visum hebben, dan mag hij al vertrekken (ipv eind september).

Medische keuring – deel 2 / Ontslag

Vandaag mocht ik naar de keuringsarts bellen voor de uitslag van het urine- en bloedonderzoek. Dat was dus tip top in orde. 🙂
Vrijdagmiddag mag ik terugbellen voor de uitslag van het longonderzoek.

Erwin heeft vandaag zijn ontslag ingediend. Hij zal in principe tot eind september in dienst blijven, maar met de mogelijkheid om reeds vanaf 1 september te stoppen indien we ons visum zouden hebben.