Teveel om op te noemen!

Bijna een week niet geschreven en er is ondertussen zoveel gebeurd!
Deze ochtend aan de ontbijttafel viel het mij op dat we eigenlijk nog maar 2 weken weten dat onze visa klaar liggen in Parijs. Door heel de rollercoaster die zich inmiddels in gang heeft gezet, lijkt het al veel langer geleden!

Initieel waren we van plan om alles in een 20 voet container te laten passen. Maar toen maanden geleden de eerste verhuisbedrijven over de vloer kwamen, werd al snel duidelijk dat ruim 50 kubieke meter niet past in een container die maar plaats biedt aan 30 kubieke meter. Dus stapten we maar over op een 40 voet container (LxBxH = ongeveer 12,2 m x 2,4 m x 2,6 m). Maar dan begin je eens wat verder na te denken, en realiseer je je dat het misschien niet zo’n goed idee is om alles mee te nemen. In ieder geval hadden we in april geen enkel huis binnen ons budget gezien waar we al die meubels in kwijt konden. De eetkamer was veel te groot:

Idem met ons salon: 3 zo’n grote zetels zou een hele uitdaging worden om die te plaatsen.

Ook al onze bureaukasten zouden niet passen in die kleinere (3de) slaapkamers. Tenzij we het geluk zouden hebben om een basement te hebben in ons huis. Maar daar kon je niet zomaar van uit gaan.

Daar kwam nog bij dat we de eerste maanden, zo lang Erwin geen werk gevonden heeft, een bemeubelde woning zouden willen huren. Die zijn per maand opzegbaar, in tegenstelling tot gewone huizen die we dan direct voor een jaar moeten huren. Stel dat hij werk vindt aan de andere kant van Toronto, of in Waterloo,… dat zijn geen afstanden om te gaan rijden elke dag.
Tijdelijke meubelopslag dan maar? Maar die viel beetje duur uit aangezien het een geklimatiseerde ruimte moest zijn met deze meubels. Het zou rond de CAD 700/maand extra zijn! Wetende dat de huren ginder al heel erg hoog liggen, hoefden we dat er niet bij! Zo zouden het wel eens erg dure meubels kunnen worden, en tenslotte was Erwin de eetkamer al een tijdje beu gezien.
Dus hebben we een knoop doorgehakt. Ik had overal foto’s van gemaakt en beschrijvingen geschreven, en zo hebben we alles wat we achter wilden laten op een blog gezet, met vermelding van de prijs. Die link hebben we dan zaterdag naar al onze vrienden doorgestuurd met de vraag om het op hun beurt ook weer door te sturen. En zo hadden we tegen maandagavond zo goed als alles verkocht, buiten wat kleine spullen. [Dank je wel, lieve vrienden!] En wat nog niet verkocht was van de grotere meubelstukken, dat werd gekocht door de dame die op maandag ons huis kocht! Dus ook daar waren we vanaf! Nu hebben we dus enkel nog een vitrinekast en een lederen sofa in de aanbieding.

Maandag kwam Melanie Dumalin van Allied nog eens langs, dit keer om te kijken of we flink geweest waren zodat het in een 20 voet container paste. En bingo! Het is ons gelukt!
Het was moeilijk kiezen tussen de verhuizers, maar daar schrijf ik in een volgend bericht nog wel iets over.

In heel die drukte deden we nog veel meer hoor: we bezochten weer een aantal vrienden, of zij kwamen bij ons op bezoek. Telkens natuurlijk met veel gezelligheid en lekker eten!
Ik boekte een huurwagen bij usareisen voor de eerste 3 weken in Canada. Natuurlijk gaan we weer voor de midsize SUV klasse, daar hebben ze een enorm scherpe prijs op. Hoogstwaarschijnlijk rijden we dan met een Ford Edge, In Florida hadden we ook al een keer een Nissan Murano. Die reed ook leuk.
Samen met Mark M die al een tijdje in Canada woont, zijn we stilaan ook al op verkenning naar een leuke tweedehands wagen. (bedankt, Mark!)
We boekten de taxibus die ons 26 augustus ’s avonds naar het Sheraton in Zaventem gaat brengen. Ze zullen met een bus komen, zodat onze 3 valiezen, 3 reistassen, 3 trolleys en de hondenbench er in passen. Oh ja, en wij zelf natuurlijk ook! En ik ga dit natuurlijk niet rechtstreeks boeken bij Sheraton zelf wegens veel te duur. Ik zag een goed aanbod op Booking waar we ook al boekten toen we op Vancouver Island iets zochten.
Nu ga ik me de komende dagen concentreren op het opmaken van een inventarislijst + de nodige waardebepalingen. Voor de verzekering (en de invoerdocumenten).
Erwin zijn autoverzekering leverde hem al de documenten (in het Engels) die stellen dat hij al sinds 2001 bij hen verzekerd is en schadevrij gereden heeft al die tijd. Dat moet ik voor mezelf ook nog aanvragen.
Onze rijbewijzen zijn al offcieel vertaald door een beedigd vertaler. Op die manier kunnen we ze gewoon omruilen voor een Ontario rijbewijs. Wel moet ik nog even langs de rechtbank om die chique stempel er op te laten plaatsen.

Ik ben zeker nog vanalles vergeten te vermelden, maar ach, als het belangrijk genoeg is, dan schrijf ik er later nog wel eens over.

Af en toe is het dus rennen, en dan moet je tegen jezelf zeggen “Blijven ademen, Elke!”. Vooral ’s avonds als ik ga slapen is dat lastig. Ik ben doodop, lig te geeuwen in mijn bed, maar geraak maar niet in slaap omdat het in mijn hoofd maar blijft razen als een TGV. Maar ach, dat hoort er allemaal bij. En we mogen blij zijn dat het allemaal zo vlot verloopt.

Canada heeft de meeste hooggeschoolde jongeren

Vandaag te lezen in de Washington Post:

U.S. goes from leading to lagging in young college graduates

 Twee jaar geleden voerden de VS de lijst aan van landen waar de 25- tot 34-jarigen het hoogst opgeleid waren. Maar op die twee jaar tijd is er blijkbaar veel veranderd!

The United States has fallen from first to 12th in the share of adults ages 25 to 34 with postsecondary degrees, according to a new report from the College Board. Canada is now the global leader in higher education among young adults, with 55.8 percent of that population holding an associate degree or better as of 2007, the year of the latest international ranking. The United States sits 11 places back, with 40.4 percent of young adults holding postsecondary credentials.

[…] The United States ranks somewhat higher, sixth, among all nations when older adults are added to the equation

Dat wil dus eigenlijk zeggen dat de VS op dit moment te maken hebben met een jongere generatie die lager geschoold is dan zijn ouders. Een zeer merkwaardig fenomeen.
Op zich is dit weer goed nieuws ivm Canada. Laat ons hopen dat daar een doelbewuste strategie achter zich van overheidswege, en dat Canada toch minstens in de top 5 kan blijven staan.

Als je je afvraagt wie er nog in de top 10 staat:

1. Canada – 55,8%
2. Korea – 55,5%
3. Rusland – 55,5%
4. Japan – 53,7%
5. Nieuw Zeeland – 47,3%
6. Ierland – 43,9%
7. Noorwegen – 42,7%
8. Israel – 41,5%
9. Frankrijk – 41,4%
10. België – 41,3%
Op de 12de plaatst staat dus de USA met 40,4%. En wat me heel erg verbaasde, is dat Nederland pas op de 18de plaats volgt, met 36,7%. Dat is toch een aanzienlijk verschil met Belgie, en ik zou dat niet zo dadelijk kunnen verklaren. Dus: verklaringen zijn welkom!

Het volledige rapport is hier te lezen.

Tickets zijn geboekt!

Op 27 augustus om 10.15 u vertrekken we vanuit Zaventem met Jet Airways voor een rechtstreekse vlucht naar Toronto. 🙂
Accomodatie voor ginder moeten we nog voorzien, maar dat zal iets voor augustus worden.

Maar eerst gaan we dus van 3 tem 5 augustus naar Parijs. De Thalys tickets zijn geboekt, en het hotel ook.
Het hotelletje waar we in december zaten had geen 3-persoons kamer meer voor die data. Spijtig, want prijs/kwaliteit was dat daar geweldig. Maar we hebben nu hotel Choiseul Opera geboekt, ook hartje Parijs.

Afgelopen vrijdag toen we bij Patricia en Chris op bezoek waren, telde Dario snel even voor ons uit: toen moesten we nog 42 dagen aftellen. Nu nog 39. Wow! Als je dat zo ziet staan, dan schrik je toch wel even…

(foto geleend van het internet, via http://www.airliners.nl/Schiphol/jetairways.htm )

‘Please note that we are ready to issue your visas.’

De brief der brieven is ontvangen! (per mail)

Dinsdag 12 juni kregen we een telefoontje van onze emigratieconsultant Frans Buysse. Hij zei dat hij goed nieuws had voor ons, en die man had helemaal gelijk!
Onze visa liggen klaar in Parijs!!!

Op dat moment waren we op weg naar onze makelaar, we hadden daar een tussentijds evaluatiegesprek. Frans Buysse had het bericht van de ambassade en de verdere instructies per mail doorgestuurd. Dus eenmaal thuis snel snel naar de computer om die mail te lezen!

Dear Applicant,
    Please note that we are ready to issue your visa(s). 

Dat ging uiteindelijk dus veel sneller dan verwacht, we hadden immers gedacht niets te horen voor half augustus (en dan nog!).
Nu gaan we dus ‘echt’ verhuizen.

Onze voorlopige planning:
– 3 t.e.m. 5 augustus: naar Parijs om de visa sticker in ons paspoort te laten plaatsen (verdomme, die Thalys tickets worden met de dag duurder! Zitten nu al > 300 euro voor 3 tickets)
– half augustus: de inboedel wordt in de container geladen en vertrekt alvast richting  Toronto (deze week zijn een aantal verhuisbedrijven hier geweest, dus volgende week kennen we hun prijzen en kunnen we een beslissing nemen)
– 27 augustus: ook wij stappen op het vliegtuig naar Toronto

We moeten nog even wachten op de goedkeuring van Erwin zijn baas, die momenteel met verlof is. In principe mocht Erwin met ingang van 1 september vertrekken. En hij heeft ook nog 22 dagen vakantie staan, wettelijk gezien mag hij die gewoon opnemen en kan men geen bezwaar maken dat hij dus 26 augustus zijn laatste werkdag doet. Maar diegenen die mijn man kennen, weten dat hij de dingen tot op de laatste moment graag correct doet (en dat siert hem!), dus vandaar nog even wachten met het boeken van het vliegtuigticket tot mijnheer de baas volgende week terug is van vakantie en zijn fiat geeft.

In december stonden we nog voor de Canadese ambassade in Parijs, straks mogen we er dus binnen:

 

(sorry, geen idee hoe ik die foto gedraaid moet krijgen in WordPress…)

Canada of Australie?

Neen, we hebben ons niet plots bedacht, we vertrekken niet naar Australie! Maar wel een leuk berichtje in de The Star, de krant van Toronto:

It’s happened again: travellers from another continent arriving in Sydney, N.S [Nova Scotia, een oostelijke provincie], when they’re supposed to be in Sydney, Australia.

Een koppel Italiaanse 20-ers dacht een ticket naar Down Under geboekt te hebben, dus ze keken maar wat vreemd op toen ze plots in Nova Scotia, Canada bleken te staan. In Sydney welliswaar. Maar wel een compleet ander Sydney dan waar zij naartoe wilden.

Verwacht je dit:

Krijg je dit te zien:


 

 

 

 

 

 

 

Tot in 2008 wist ik ook niet dat er een Sydney in Canada was hoor! Maar de afgelopen jaren lees je dergelijke vergissing toch wel vaker. Nu dacht ik dat het dan ging om mensen die hun ticket zelf via het internet geboekt hadden. In een reisbureau zouden ze zoiets toch wel weten?! Niet dus:

The couple’s travel agency in Italy made the error and the couple spent the day trying to correct it, and to see the sights with the help of an Italian-speaking resident to translate.

En zeg nu niet dat de Canadezen niet vriendelijk zijn!:

A local restaurant gave the couple their first-ever lobster dinner and they were given a free room at a Day’s Inn.
Torresi [een van de 2 toeristen] said they have been overwhelmed by the hospitality and warmth of the people. “Oh, yes, very kind, very friendly,” he said. “I think it’s a beautiful place and I see Canadian life, and it’s great.”

Het reisbureau heeft de mensen terug geboekt op een vlucht naar het juiste Sydney. Maar ondertussen hebben ze 2 dagen de kans om van hun verrassende bestemming te genieten.

Mensen die vertrouwd zijn met de emigratieprocedure naar Canada, die kennen Sydney ondertussen allemaal. Je moet immers sinds 2008 je aanvraag sturen naar het CIO (Central Intake Office) in… Sydney, N.S.

Canada Day

Tot dit jaar, 2010, hebben wij 1 juli altijd gevierd als zijnde het begin van de zomervakantie, de dag dat je niet meer naar school moest.
Maar vanaf volgend jaar vieren wij op 1 juli Canada Day, de nationale feestdag van Canada.

Deze dag hebben wij nog nooit eerder gevierd in Canada, maar ik denk dat het te vergelijken valt met The 4th of July in de Verenigde Staten, wat we al wel meegevierd hebben. Er zijn heel wat festiviteiten, parades en veel vuurwerk.

Op 1 juli 1867 ontstond Canada. De British North America Act verkondigde “”one Dominion under the name of Canada”. Vandaar de originele Engelse naam “Dominion Day”. Canada werd een soevereine staat.
Niets toont aan dat die eerste periode deze dag systematisch gevierd werd (behalve tijdens de 50ste verjaardag in 1917 en ook in 1927).
Maar in 1958 besliste de overheid dat er een plechtigheid moest komen.
Sinds oktober 1982 noemt deze dag officieel Canada Day.

En op vele plaatsen in Canada zal dit lied vandaag te horen zijn:

O Canada!
Our home and native land!
True patriot love in all thy sons command.

With glowing hearts we see thee rise,
The True North strong and free!

From far and wide,
O Canada, we stand on guard for thee.

God keep our land glorious and free!
O Canada, we stand on guard for thee.

O Canada, we stand on guard for thee.

Frans/Engelse versie van Celine Dion

Meer info: http://www.pch.gc.ca/special/canada/11/canada-eng.cfm
http://www.timeanddate.com/holidays/canada/canada-day