Teveel om op te noemen!

Bijna een week niet geschreven en er is ondertussen zoveel gebeurd!
Deze ochtend aan de ontbijttafel viel het mij op dat we eigenlijk nog maar 2 weken weten dat onze visa klaar liggen in Parijs. Door heel de rollercoaster die zich inmiddels in gang heeft gezet, lijkt het al veel langer geleden!

Initieel waren we van plan om alles in een 20 voet container te laten passen. Maar toen maanden geleden de eerste verhuisbedrijven over de vloer kwamen, werd al snel duidelijk dat ruim 50 kubieke meter niet past in een container die maar plaats biedt aan 30 kubieke meter. Dus stapten we maar over op een 40 voet container (LxBxH = ongeveer 12,2 m x 2,4 m x 2,6 m). Maar dan begin je eens wat verder na te denken, en realiseer je je dat het misschien niet zo’n goed idee is om alles mee te nemen. In ieder geval hadden we in april geen enkel huis binnen ons budget gezien waar we al die meubels in kwijt konden. De eetkamer was veel te groot:

Idem met ons salon: 3 zo’n grote zetels zou een hele uitdaging worden om die te plaatsen.

Ook al onze bureaukasten zouden niet passen in die kleinere (3de) slaapkamers. Tenzij we het geluk zouden hebben om een basement te hebben in ons huis. Maar daar kon je niet zomaar van uit gaan.

Daar kwam nog bij dat we de eerste maanden, zo lang Erwin geen werk gevonden heeft, een bemeubelde woning zouden willen huren. Die zijn per maand opzegbaar, in tegenstelling tot gewone huizen die we dan direct voor een jaar moeten huren. Stel dat hij werk vindt aan de andere kant van Toronto, of in Waterloo,… dat zijn geen afstanden om te gaan rijden elke dag.
Tijdelijke meubelopslag dan maar? Maar die viel beetje duur uit aangezien het een geklimatiseerde ruimte moest zijn met deze meubels. Het zou rond de CAD 700/maand extra zijn! Wetende dat de huren ginder al heel erg hoog liggen, hoefden we dat er niet bij! Zo zouden het wel eens erg dure meubels kunnen worden, en tenslotte was Erwin de eetkamer al een tijdje beu gezien.
Dus hebben we een knoop doorgehakt. Ik had overal foto’s van gemaakt en beschrijvingen geschreven, en zo hebben we alles wat we achter wilden laten op een blog gezet, met vermelding van de prijs. Die link hebben we dan zaterdag naar al onze vrienden doorgestuurd met de vraag om het op hun beurt ook weer door te sturen. En zo hadden we tegen maandagavond zo goed als alles verkocht, buiten wat kleine spullen. [Dank je wel, lieve vrienden!] En wat nog niet verkocht was van de grotere meubelstukken, dat werd gekocht door de dame die op maandag ons huis kocht! Dus ook daar waren we vanaf! Nu hebben we dus enkel nog een vitrinekast en een lederen sofa in de aanbieding.

Maandag kwam Melanie Dumalin van Allied nog eens langs, dit keer om te kijken of we flink geweest waren zodat het in een 20 voet container paste. En bingo! Het is ons gelukt!
Het was moeilijk kiezen tussen de verhuizers, maar daar schrijf ik in een volgend bericht nog wel iets over.

In heel die drukte deden we nog veel meer hoor: we bezochten weer een aantal vrienden, of zij kwamen bij ons op bezoek. Telkens natuurlijk met veel gezelligheid en lekker eten!
Ik boekte een huurwagen bij usareisen voor de eerste 3 weken in Canada. Natuurlijk gaan we weer voor de midsize SUV klasse, daar hebben ze een enorm scherpe prijs op. Hoogstwaarschijnlijk rijden we dan met een Ford Edge, In Florida hadden we ook al een keer een Nissan Murano. Die reed ook leuk.
Samen met Mark M die al een tijdje in Canada woont, zijn we stilaan ook al op verkenning naar een leuke tweedehands wagen. (bedankt, Mark!)
We boekten de taxibus die ons 26 augustus ’s avonds naar het Sheraton in Zaventem gaat brengen. Ze zullen met een bus komen, zodat onze 3 valiezen, 3 reistassen, 3 trolleys en de hondenbench er in passen. Oh ja, en wij zelf natuurlijk ook! En ik ga dit natuurlijk niet rechtstreeks boeken bij Sheraton zelf wegens veel te duur. Ik zag een goed aanbod op Booking waar we ook al boekten toen we op Vancouver Island iets zochten.
Nu ga ik me de komende dagen concentreren op het opmaken van een inventarislijst + de nodige waardebepalingen. Voor de verzekering (en de invoerdocumenten).
Erwin zijn autoverzekering leverde hem al de documenten (in het Engels) die stellen dat hij al sinds 2001 bij hen verzekerd is en schadevrij gereden heeft al die tijd. Dat moet ik voor mezelf ook nog aanvragen.
Onze rijbewijzen zijn al offcieel vertaald door een beedigd vertaler. Op die manier kunnen we ze gewoon omruilen voor een Ontario rijbewijs. Wel moet ik nog even langs de rechtbank om die chique stempel er op te laten plaatsen.

Ik ben zeker nog vanalles vergeten te vermelden, maar ach, als het belangrijk genoeg is, dan schrijf ik er later nog wel eens over.

Af en toe is het dus rennen, en dan moet je tegen jezelf zeggen “Blijven ademen, Elke!”. Vooral ’s avonds als ik ga slapen is dat lastig. Ik ben doodop, lig te geeuwen in mijn bed, maar geraak maar niet in slaap omdat het in mijn hoofd maar blijft razen als een TGV. Maar ach, dat hoort er allemaal bij. En we mogen blij zijn dat het allemaal zo vlot verloopt.

Advertenties

15 thoughts on “Teveel om op te noemen!

  1. Nog een laatste kijkje in je Belgische huiskamer. Goed hoor dat je zoveel weg hebt kunnen doen. Nou, dat wordt gewoon shoppen straks voor wat nodig is. Nieuw leven, nieuwe inboedel.
    Ik moet toch een beetje lachen om wat je op het vliegtuig meesleept. Nu kan mijn herinnering me falen, maar ik dacht toch echt dat wij maar 2 koffers hadden. OK, het waren wel hele grote koffers 🙂

    • We hebben een goed excuus: de koffers zijn niet zo groot omdat ze maar 23 kg mogen wegen. 🙂 En een bijkomend excuus: we zitten in de overgang van zomerkledij en herfstkledij! En op onze container moeten we dan nog 4-6 weken wachten.

      elke

  2. Ook wel handig voor ons om te volgen. Op die manier komen we ook nog extra dingen te weten waaraan we moeten denken. Veel succes met het vervolg van de voorbereiding.

    • Dat werkt in 2 richtingen, Miet. Dus als jullie bv. die verzekeringen voor medische kosten eens bekeken hebben en besluiten dat die van Van Breda beter/slechter is, laat dan maar iets horen!

  3. Ook ik kijk met argusogen naar hoe jullie alles regelen. Natuurlijk is verhuizen binnen Europa heel anders dan overzees, maar toch … je moet toch ook je huis leegruimen 😉

  4. Lekker hoor, ineens een maat container kleiner!
    Scheelt weer een hele zooi inpakken en straks natuurlijk uitpakken.
    Wij gaan wel voor de 40 ft, maar dat komt omdat wij onze oldtimer meenemen die in dezelfde container komt te staan!
    Dus, we kunnen toch wat meer spullen meenemen en hebben ietsje minder zorgen of we bepaalde dingen wel kwijt raken voor die tijd;^)
    En wat een bofkont, je rijbewijs OMRUILEN……
    Jammer genoeg kan dit nog steeds niet met ons NL rijbewijs….

    Elke, ik denk dat je hersenen pas rust krijgen als je eenmaal in Canada bent dus hoop dat ze voor die tijd niet “overkoken!!!!!”

    Heel veel sterkte en rustige nachten toegewenst;^)

    Groet,
    Louise!

    • Louise, als Erwin al een job gehad had, dan hadden we waarschijnijk ook die 40 ft container genomen, want we zagen onze spullen nog best graag (en het salon was nog maar 2 jaar oud). Maar EN de meerprijs van de container EN de meerprijs van het maandenlang geklimatiseerd op te laten slaan, dat zou een beetje gek zijn. Als we die centjes niet moesten uitgeven en we telden daar dan het geld bij dat we nu hebben na de verkoop van die spullen, dan zijn we voldoende ‘getroost’ om nieuwe spullen aan te schaffen in Canada.
      Leuk zeg, die oldtimer die meegaat! Heb je er nog veel werk mee om die in orde te krijgen om er ginder mee rond te gaan toeren?
      En ja, omruilen van rijbewijs is leuk. Al denk ik dat ik misschien toch een paar rijlesjes ga volgen om de lokale regels ook te leren kennen.

      • Ik snap het helemaal hoor, waarom jullie zoveel spullen hebben “moeten” verkopen!
        Wij zouden dan ook misschien het een en ander overwegen, maar die oldtimer gaat mee!!!!! ;^)
        Die rijdt trouwens al hoor, het is een VW T2b camperbusje uit 1979 en we hebben er al 3 maanden mee rond getrokken door Canada!
        Dit was een lang gewenste droom, dat busje en die reis, en nu mag “hij” er straks hopelijk nog járen rond tuffen….

  5. Wat een goed nieuws dat jullie huis verkocht is én dat je zo snel alles wat je niet mee wilde nemen, kon verkopen. Is alles het huis al uit, of “mogen” 🙂 jullie er nog gebruik van maken totdat het hele huis ontmanteld wordt?
    Veel plezier in Parijs!

    • Heel wat spullen zijn door bekenden gekocht, en die laten het vaak nog even staan tot de laatste week. En o.a. de eetkamer, het salon en de waterbedden zijn ook door de nieuwe eigenaar overgenomen, dus die mogen gewoon blijven staan. Het doet dus best vreemd aan: je zit midden in een verhuis, je weet dat je allemaal nieuwe meubels moet gaan kopen, en toch blijf je al die spullen rondom je hebben tot de dag dat je vertrekt…

  6. Heel veel succes met het vervolg van jullie ‘grote verhuis’! Wij zijn intussen een stapje verder, sinds 16 juli wonen we in Gnarp, Zweden. Maar ook mijn hersenen koken af en toe, al die documenten … en dan nog de taal. Na twee jaar avondles kan ik al goed een ‘gewoon’ gesprek voeren, maar al die administratieve rompslomp, pff, dat vraagt toch heel veel hulp van het woordenboek. Hier hebben we een ‘personnummer’ nodig, dat kan je pas aanvragen als je hier woont maar … om officieel ingeschreven te kunnen worden heb je een … personnummer nodig! En zo blijven we maar zoeken
    Ik blijf in elk geval jullie belevenissen volgen en binnenkort zijn die van ons ook te volgen via internet (ook dat is nog maar sinds gisteren gelukt!)

    • An, geweldig dat jullie nu eindelijk ook ginder geraakt zijn, na al die jaren voorbereiding! Ik vind het zo knap dat ook de kinderen die uitdaging aangedurfd hebben om in zo’n vreemde taal school te gaan volgen.
      Heb je al eens gekeken of je via Vlamingen in de Wereld contact kan krijgen met anderen die je voorgegaan zijn? Want misschien kunnen zij je dan al wat verder op weg helpen met bepaalde specifieke dingen voor ginder?
      Veel succes nog, en laat me iets weten als jullie ook online te volgen zijn!

      • Wij hebben Vlamingen in de Wereld hier zelfs niet voor nodig. Zo’n 2 kilometer verder in dezelfde ‘straat’ (want eigenlijk is het gewoon een verharde aardeweg) woont een Vlaams-Amerikaans koppel, dat twee jaar geleden uit As (bij Genk) naar hier verhuisd is. En ja, … Hans is onze reddingsboei als het eventjes niet zo vlot loopt!
        Maar je hebt gelijk, als je iemand kent die dezelfde stappen al doorlopen heeft, scheelt het toch heel wat zoekwerk. En eigenlijk is het gewoon spannend en tof om al die zaken te kunnen oplossen …
        Geniet nog maar van die laatste dagen België, want eens vertrokken heb je zoveel nieuwe indrukken te verwerken dat je eigenlijk geen tijd hebt om terug te denken.

  7. Wij zijn ook met Allied naar Canada verhuisd; dat is prima bevallen. Let alleen op dat ze zich lokaal wel aan de in (in jullie geval) Belgie gemaakte afspraken houden. Zo werden bij ons in eerste instantie de meubels niet gemonteerd terwijl dit wel in het NL contract stond. Na een telefoontje was dit de volgende dag alweer opgelost.
    En rijbewijs omwisselen is wel ideaal hoor! Als Nederlander moet je opnieuw theorie en praktijk examen doen, vooral dat laatste is lastig als je al een eigen rijstijl hebt ontwikkeld en gewend bent in het drukke Nederland te rijden. Dat kan nog aardig wat $$$ kosten. Ach en zoveel andere regels zijn er hier niet, alleen het stoppen bij stopborden vergt enige uitleg!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s