Over een lijkkleur, een opgeblazen hoofd en de amputatie van schouders…

Dinsdag vertrekken we dus met de TGV naar Parijs om ons visum op te gaan halen. Spannend!!! Daarvoor moesten we nog nieuwe pasfoto’s laten maken. Al jarenlang gaan wij dan naar Fotografie Focus in Turnhout Die man maakte moeiteloos onze pasfoto’s op Amerikaans formaat, en sinds vorige jaar maakte hij dan ook de foto’s die we voor onze visumaanvraag nodig hadden. Spijtig, maar momenteel is hij met vakantie. Dus belde ik vrijdag naar de enige fotograaf die ons dorp ondertussen nog heeft, en gaf ik hem de eisen door zoals vermeld op die papieren, qua afmeting. “Geen probleem, dat is een normale afmeting”, zei die vent. Dus vooraleer wij zaterdag naar Johan en Anne en tieners vertrokken, reden we nog ‘even’ langs bij die Selen… Het duurde allemaal een eeuwigheid, en het eindresultaat waren een Elke, Erwin en Dario die alle 3 gezegend waren met het soort teint dat ik best kan omschrijven als ‘lijkkleur’. Maar bovenal waren onze hoofden niet tussen de 31 – 36 mm, zoals in de eisen stond (en die we nog eens met hem overlopen hadden)! Duidelijk tegen zijn goesting ging hij even achter de schermen prutsen, en keerde terug met nieuwe pasfoto’s voor mij. Mijn hoofd voldeed aan de eisen, al leek het zo opgeblazen dat het elk moment kon gaan ontploffen. En om tot dit resultaat te kunnen komen had hij ook nog eens mijn schouders moeten ‘amputeren’, wat volgens de eisen niet toegestaan was. Eigenlijk vond hij maar dat ze niet zo moesten zeuren daar op de ambassade… En het was duidelijk dat hij niet van plan was om nieuwe foto’s te maken. Dat hoefde voor ons ook niet meer, dit zou toch niet lukken.
Gelukkig vonden we een oplossing onderweg naar Johan en Anne in Koersel, namelijk bij Denise Kenis in Paal. Even later stapten we buiten met mooie pasfoto’s die aan de eisen voldoen. Oef! We hadden nog een heel gezellige namiddag en avond bij Johan, Anne en hun tieners. En wie weet zien we hen in Toronto ook nog wel terug!
We kennen elkaar nog van toen we in Limburg woonden, waar Johan tijdens het weekend de dokter van wacht was die Erwin kwam redden van een hernia. Van het een kwam het ander, en we werden vrienden. Dat is ondertussen 13 jaar geleden…

Vandaag ben ik me door onze boeken aan ’t worstelen… En ik ben echt wel heel erg flink want ik heb heel wat boeken klaar staan voor de 2de hands winkel. We verhuizen “maar” een stuk of 9 bananendozen boeken mee. LOL!

Advertenties

6 thoughts on “Over een lijkkleur, een opgeblazen hoofd en de amputatie van schouders…

  1. Hoi Elke,

    Mag hopen dat je die eerste fotograaf geen cent betaald hebt? Wat een amateur zeg….

    Wat gaat alles nu inneens snel he! Nog 26 dagen en jullie zijn onderweg naar Canada! Hoe geweldig!! En zo te lezen hebben jullie het huis ook al verkocht, wat zal dat een geruststelling zijn!

    Hoever ben je nu met inpakken en uitzoeken? Het is voor mij inmiddels alweer meer dan 3 maanden geleden. Ik werd in ieder geval met inpakken steeds minder moeilijk en gooide steeds meer spullen weg.

    Succes met alles de komende weken!! En probeer tussendoor ook te genieten 😉 haha!

    Groetjes Marcel

    • Hier worden ook nog steeds meer en meer spullen weggegooid, terwijl ik dacht alles al zo goed uitgesorteerd te hebben. 🙂
      En die fotograaf heb ik betaald. Dom, ik weet het…

  2. Hallo,

    Ik ben meer dan een jaar geleden geëmigreerd naar Canada (winnipeg, manitoba). Ik lees met veel plezier jullie verhalen. Ik herken er erg veel in. Ik ben blij voor jullie dat de visa geregeld zijn. Dat zal wel een opluchting zijn.

    Het zal aankomende weken enorm gaotich zijn voor jullie en raar als de container vertrekt en later als je op het vliegveld staat. Momenten die ik nog steeds heel goed herinner.

    Ik wens je veel plezier en succes toe. Het zal nog wel even duren voordat alles weer ‘gewoon’ draaid.

    ingrid
    http://famstalman.wordpress.com

    • Ik heb je blog toegevoegd aan mijn Bloglines! Momenteel zit het er niet in om even bij te lezen sinds jullie beginnen schrijven zijn, maar dat is misschien een goede taak voor tijdens de lange Canadese winter. Bedankt voor je reactie!

  3. Vreselijk die foto’s en eigenlijk hopeloos ouderwets het systeem als je het welbeschouwd in deze moderne tijd, maar het is gelukt in ieder geval. Fijn dat jullie ook van je meubels af zijn, dat scheelt behoorlijk in de verhuiskosten en vaak als je eenmaal ergens woont veranderd je smaak ook en niet alleen qua interieur 😉
    Succes met de verdere voorbereidingen, het gaat echt lekker supersnel nu !

  4. De titel van dit blog lijkt wel een detective roman 🙂 Gelukkig heb je de foto’s goed gekregen, wat een gedoe is dat toch.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s