We hebben ons visum!

Zo, we zijn terug van Parijs. MET ONZE VISA!!!

Dinsdagochtend met de Thalys naar Parijs. Van daar uit de metro naar ons hotel (goede ligging!).
We krijgen 2 kamers voor de prijs van 1, want ze hadden geen 3-persoonskamer meer.

Rustig op ons gemakje wandelen we richting ambassade. Eerst naar de Opéra, verder naar La Madeleine, van daaruit naar de Place de la Concorde en dan door naar de Champs Elysées.

Op het Rond Point des Champs Elysées Marcel Dassault zetten we ons even op een bankje. En zo kijken we recht de Avenue Montaigne in. In de verte zien we de Canadese vlag wapperen…

Erwin heeft best last van zenuwen. Bang dat er toch nog iets niet in orde zal blijken te zijn, of dat ze ons terug naar huis gaan sturen en zeggen dat we alles maar per post moesten opsturen, dat de foto’s niet goed genoeg zijn, of dat we iets vergeten zijn. Alle ratio is zoek. 😉 Zelf voel ik me heel rustig.

We wandelen rustig verder tot aan de ambassade. Daar blijken we niet de enigen te zijn, we moeten buiten aan gaan schuiven. Het gaat best vlot vooruit. Een personeelslid komt af en toe rond om te kijken of je wel een “Laissez-passer” bij hebt, anders mag je niet binnen. Als we aan de beurt zijn, moeten we de Blackberry en het fototoestel uitschakelen. Alles moet door een scanner, en wij stappen ondertussen zelf ook door zo’n veiligheidspoortje. En dan staan we binnen. Weer verder in de rij aanschuiven. Als het onze beurt is neemt de dame aan het loket onze documenten in ontvangst. Erwin vraagt of ze de pasfoto’s eens even na kan kijken of die ok zijn. Alles is volledig en in orde. Ze geeft ons een brief met een nummer en zegt dat we donderdagnamiddag terug langs mogen komen om de paspoorten terug in ontvangst te nemen.

En zo stappen we buiten. Opgelucht en blij. Plots voel ik me opgelucht en krijg ik de tranen in mijn ogen. Dus toch spannender dan ik gedacht had. 😉

 ’s Avonds wachten we aan de Pyramide van het Louvre op Yves en Miet. Dit koppel hebben we onlangs via een forum leren kennen. Al van ver herkennen we hen. Miet had dus een duidelijke foto van hen doorgestuurd.
Yves heeft geluk: hij heeft al een job op zak bij RIM, en zij gaan dus in Waterloo wonen. Ben ik stiekem dus een beetje jaloers op hun toekomstige woonplaats.
We eten een hapje aan haast astronomische Parijse prijzen, wandelen nadien voor een ‘dessert’ naar de Starbucks, en nemen na een tijdje terug afscheid. ’t Was leuk hen te leren kennen, en hopelijk zien we elkaar over een tijdje weer eens terug, als we allen op onze nieuwe stek zitten.

Woensdag hebben we uitgetrokken om het Louvre te bezichtigen. We zijn al zo vaak in Parijs geweest, en telkens is dit museum er bij in geschoten. Oh, wat is dit een tegenvaller! Veel te veel volk. Veel te veel museumstukken bij elkaar. Een overdaad aan alles. Weinig werken die ons echt letterlijk ‘aanspreken’. Musee d’ Orsay in december was zoveel leuker! Dus uiteindelijk spenderen we hier niet de ganse dag die we voorzien hebben. We wandelen naar de overkant van de Seine, richting Ile de la Cité. Eigenlijk wilden we Sainte Chapelle eens bezoeken, waar Dario vorig jaar een werk rond gemaakt heeft. Maar ook hier staat zo’n ontzettend lange rij aan te schuiven. We zetten ons even op een bank, en zien het maar niet vooruit gaan. Na de overdaad aan teveel mensen die we in  het Louvre opgedaan hebben, besluiten we dus niet nog eens aan te gaan schuiven, en wandelen we gewoon nog maar wat verder naar de Place Vendôme met La Colonne.
Er staat een hoop volk bij elkaar aan het Ritz, van wie de meeste met een fototoestel, sommigen zelfs met een telelens. Duidelijk wachten zij op iemand. Dus we blijven ook even wachten. Als er na 5 minuten nog altijd niets gebeurd is, vraag ik aan iemand op wie men eigenlijk aan ’t wachten is. “I have no idea at all!”, zegt deze man al lachend. Waarschijnlijk troepen hier elke avond mensen bij elkaar om te kijken of er een of andere beroemdheid in dit hotel verblijft, waar ze dan een glimp van op kunnen vangen? Wij wandelen in ieder geval verder!

Donderdag besluiten we nog eens af te zakken tot aan de place du Marché St. Honoré. Daar hebben we gisterenavond gegeten, en ik ontdekte er een Le Pain Quotidien  . Daar heb ik al heel wat over gelezen, maar nog nooit eerder heb ik er gegeten. Hier nemen we dus ons ontbijt. En daar hebben we geen spijt van!!! Versgeperst heel lekker fruitsap, heerlijke earl grey thee, boterhammen, stokbrood, croissants, 4-vruchten- en abrikozenconfituur en smeuige choco. Allemaal bio. Aangevuld met een zachtgekookt reuzenei. Hmmmm! Meteen besluiten we om hier vanavond terug te komen eten.
Ondertussen heb ik gezien dat zij ook in Toronto 2 vestigingen hebben. Daar worden wij vast en zeker klant! Ze verkopen er al die dingen ook, en ook wijn, cider, broodmandjes,… Het is een totaalconcept, heel mooi.

Na het ontbijt nemen we de metro naar het Quartier Latin om naar de Arène de Lutèce te gaan. Dit is typisch een van de dingen die je bezoekt als je zowat alles in Parijs al gezien hebt. Onderweg grappen we onder elkaar heel wat over de alom aanwezige duiven. En dus nemen we, terwijl we in de arena zitten, het besluit om voortaan bij elke toeristische uitstap die we maken een duif op een lokale attractie te fotograferen. Dario bijt de spits af, de foto volgt weldra! (ik moet de foto’s nog overzetten op de pc)

Maar een korte wandeling brengt ons verder bij het uiteindelijke doel van deze ochtend: het Institut du Monde Arabe.
Zo’n 17 jaar geleden ontdekte ik dit gebouw tijdens een van mijn trips door Parijs. De voorgevel charmeerde mij zo, en eindelijk kwam het er nu eens van om dit met mijn mannen te delen! Zij waren niet teleurgesteld. Dit is oogt heel modern en toch authentiek Arabisch tegelijkertijd.

(foto’s volgen!)

Ik heb de indruk dat de buurt ondertussen een heropleving kende. Jaren geleden voelde ik mij hier als jonge vrouw niet echt helemaal op mijn gemak. Maar vandaag hebben we heel gerust lopen lanterfanten. We zijn tot aan de Seine gewandeld, om zo tot aan de Jardin des Plantes te flaneren. ’t Is dat ik mij in december niet realiseerde dat we zo dicht bij het Institut waren, anders had onze vrienden toen ook meegesleurd om dit eens te bewonderen.

 En dan is het tijd… Tijd om richting ambassade te gaan. Per metro. Deze keer niet op het bankje zitten kijken naar de wapperende vlag, maar recht in een trek tot aan de ambassade, en weer aanschuiven in het rijtje. En dan zijn we aan de beurt! Vol verwachting wandelen we naar het loket. De mevrouw heet ons welkom, en vouwt onze paspoorten open, zodat we DE STICKER kunnen zien!!! Wow!!! Het staat er echt!!!

Ze wenst ons proficiat, en we wandelen buiten. Zooooo blij!!! We zetten ons op de trap aan de ingang van de ambassade om nog eens rustig op ons gemak onze paspoorten terug open te doen en te kijken naar dat visum. Afhankelijk van de lichtinval heeft het andere kleuren (roze, paars, groen,…) en zie je andere tekeningen (mounted police, maple leaf, …)

[foto volgt later]

Nu is het dus echt! Dolgelukkig wandelen we de straat uit, richting Place de l’Alma. En daar zetten we ons op het terras van Chez Francis  , de zaak waar we in december met onze vrienden ook langs geweest zijn. Eigenlijk wilden we een glaasje bubbels drinken op dit heugelijke moment. Maar de €14 per glas houdt ons tegen. De trip is zo al duur genoeg, en we zullen die centjes de komende maanden nog hard kunnen gebruiken. Het worden dus Perrier en Carlsberg. Ook met bubbels, hahaha!

We genieten van het heerlijke zonnetje en het uitzicht op de Eiffeltoren. Uiteindelijk wandelen we bijna de ganse weg terug naar het hotel om onze koffer op te halen en naar de Gare du Nord te vertrekken.

Nadat we rond 21.00u terug in onze auto zitten, rijden we nog naar Merelbeke om Dusza op te halen. Greet heeft weer goed op haar gepast. Voor de laatste keer… Bedankt, Greet!

Moe en heel gelukkig rijden we terug naar huis.

Advertenties

21 thoughts on “We hebben ons visum!

  1. Yeay!! Pak van je hart!
    Leuk dat jullie nog even de dingen gedaan hebben in Parijs die nog op het lijstje stonden.

  2. Heel hartelijk gefeliciteerd met jullie visa!!!!!
    En dat van die tranen geloof ik….ik kreeg ze zelfs in m’n ogen toen ik je stukje las….
    Enne, bubbels zijn bubbels, mèt of zonder alcohol ;^)

    Groet,
    Louise!

  3. Een heel dikke proficiat!!!! Bij schoten ook de tranen omhoog bij het lezen van je stukje, ik kreeg er ook kippenvel van. Nu is het echt! Nog een paar weken, en dan gaat het gebeuren. Veel succes en sterkte de komende weken bij het inpakken en voorbereiden. Toi toi toi!

  4. Echt super dat jullie eindelijk je visa hebben, ik kan me echt voorstellen hoe dat moet voelen! Van harte van harte:-)
    (ik krijg er eerlijk gezegd zelf ook een brok in mijn keel van;-))
    Ik had trouwens ook hetzelfde met het Louvre, ik had gedacht dat ik er van zou genieten maar ik kwam er doodvermoeid uit, veel te veel op elkaar en te weinig interessante werken.

  5. Van harte gefeliciteerd Elke, wat een heerlijk gevoel dat jullie nu écht alles in orde hebben.

    Nu aftellen tot jullie grote reis en dan kunnen jullie echt in Canada een nieuw leven beginnen!

  6. Hallo,
    ik ben twee dagen geleden op jullie blog gebotst en heb ondertussen alles gelezen.
    Net op tijd blijkbaar om jullie proficiat te wensen met de visa!!!
    Ik blijf jullie verhaal met veel interesse volgen…
    Succes!!!

    Groetjes,
    Dimi

      • Bedankt voor het compliment over m’n foto’s. Ik doe mijn best!
        Het is al sedert enkele jaren dat erover gesproken wordt om naar het buitenland te verhuizen. De ene periode wordt er meer over gepraat dan de andere, maar het blijft door ons hoofd spoken.
        Door één of andere reden trekt Canada ons aan, maar we zijn er echter nog nooit geweest.
        We zijn momenteel aan het bouwen, maar in 2012/13 zouden we voor de eerste keer naar Canada op reis willen. De natuur ervaren, eventueel wat verkenningstochten doen naar stadjes om een idee te krijgen hoe de mensen daar wonen…
        Na die trip zien we wel of we er nog zo over denken.
        Blogs zoals deze helpen ons inzien wat er allemaal bij komt kijken…
        Bedankt daarvoor!

        Groetjes,

        Dimi

  7. Hoi elke en gezin,

    Eindelijk heb je de papieren en nu komt canada heel dicht bij.
    Geniet van het moment en het aftellen gaat nu echt beginnen!!

    Groetjes,
    Susie One (alles Amerika forum)

  8. Gefeliciteerd met jullie visum!!! Wat een supernieuws en leuk verslag ook van jullie verblijf in Parijs. Veel succes met de voorbereidingen en wellicht tot in oktober in Toronto!
    Groetjes,
    Natasja

  9. Hoi! Ik zag vanochtend jouw bijdrage op ons blog en dacht gauw even kijken “wie dat ook alweer was”
    Nu zag ik dat jullie je visum al hebben! Een dikke proficiat! Al bekend wanneer jullie een enkele reis gaan boeken? Ik las ergens 27 augustus maar kon zo gauw niet zien of dat al definitief was.
    Bij Waterloo hebben wij ons toen ook georiënteerd, maar de kanten van Orangeville spraken ons net wat meer aan.
    Hebben toen in een geweldig leuk kerkje gewoond, maar ik begreep dat dit inmiddels verkocht is. Anders was dat zeker iets voor jullie geweest.
    Wie weet waar jullie terecht komen. Wij dachten Orangeville en zijn uiteindelijk in Hillsburgh geland wat een super keuze was!
    Veel succes met alles,
    Claudia

    p.:s ik had willen mailen, maar kan het zijn dat hier nergens een mailadres te vinden is??

  10. GEFELICITEERD !!! Eindelijk, dan kun je echt tranen krijgen van opluchting, we vinden het geweldig voor jullie en kijken uit naar jullie “nieuwe” verhalen uit Canada vandaan.

  11. Als Belgske voel ik me bijna verplicht om je emigratieverhaal te volgen. Ben nog niet zo lang geleden op je blog gestoten en heb je verhaal bijna in 1 ruk uitgelezen. Sowieso PROFICIAT (voor alles eigenlijk !) en ‘k benieuwd hoe het jullie gaat verlopen in de toekomst. Wij willen ook oh zo graag emigreren, maar er zijn heel wat zaken die je niet op 123 in de hand hebt en die wel noodzakelijk zijn (vb werk vinden)…

  12. Hoi Elke,
    al een beetje bekomen van alle feestvreugde?
    Wilde eigenlijk alleen even weten of jullie al wat gevonden hebben om in te wonen?…..

    Groet,
    Louise!

  13. Van harte gefeliciteerd met jullie visum. Veel succes en sterkte met het laatste “stukje”; inpakken en afscheid nemen van familie en vrienden.
    groetjes uit een zonnig Lakefield

  14. Ben de blogjes aan het bijlezen na onze vakantie en YES!!! Jullie hebben hem! Super, van harte gefeliciteerd! Op naar 27 Augustus!
    Hartstikke blij voor jullie!

  15. Pingback: Parijs, vorig jaar. « You can have Roots and Wings

  16. Wat leuk om dit terug te lezen. Zeker een spannende tijd en nu ben je hier al bijna een jaar. Nog efkes en dan gaat er wel een fles bubbels open, toch?

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s