Afvalrecyclage en de walk-in clinic

Afval sorteren gaat hier anders dan in België. We hebben hier:
– blauwe bakken: papier, karton, plastic flesjes, glazen bokalen, blik,…
– groene bakken: organisch afval
– bruine zakken: tuinafval
– grof huisvuil
– grijze (of groene) grote vuilzakken: restafval

Vooral de combinatie van wat in die blauwe bak mag, vind ik dus vreemd aangezien wij gewoon zijn om die dingen redelijk apart in te zamelen. In ieder geval heeft Erwin aan den lijve mogen ondervinden dat het best gevaarlijk is. Hij duwde het materiaal in de blauwe bak wat bij elkaar (het lijkt op van die curverboxen), en plots sneed hij zich aan zo’n metalen blikje. Echt een jaap van een snede! En vreselijk bloeden natuurlijk, na een half uur was het nog erg aan ‘t bloeden. Dus ik wou gelijk naar de walk-in clinic rijden. In de urgent care van een ziekenhuis ben je met zoiets niet dringend genoeg en zit je misschien wel een halve dag te wachten. Maar Erwin wou niet mee, want hij had even later nog een telefonisch interview voor een job…

Dat gesprek ging echt heel goed, morgen heeft hij al een vervolggesprek met de  Vice President van de afdeling! En gelukkig wou hij na dat gesprek dus wel mee naar de walk-in clinic.

Men vroeg natuurlijk direct naar onze health card, maar aangezien we 3 maanden wachttijd hebben vooraleer we recht hebben op OHIP (Ontario Health Insurance Plan), legden we uit dat we nieuwkomers waren in hun wachttijd, maar dat we wel een privé verzekering hadden.
Na een half uurtje wachten mochten we in de behandelkamer. Daar vroeg de verpleegster of men ons had ingelicht dat een consultatie minstens  $ 75 zou gaan kosten. Maar we stelden haar gerust dat dat geen probleem was. De wonde werd mooi uitgewassen, maar omdat het geen mooie rechte snede was, de snede ook heel diep liep en deze ook nog gedeeltelijk in de plooi van zijn wijsvinger zat, vond dokter Katarey het raadzaam om dit niet te naaien, maar trachten te plakken met van die strips. Daar stuurde ze de verpleegkundige weer voor. Maar dat plakken van die strips was makkelijker gezegd dan gedaan! Het bloeden was nog steeds niet gestopt (ondanks mijn poging tot knelverband die ik thuis gemaakt had). Dus die strips verdronken telkens in het bloed… Men heeft het dan zo goed mogelijk ‘gestript’, en er dan een verband  om gelegd, en nadien heel de vinger in zo’n soort ‘kousje’ stopt. Met de opdracht deze vooral niet te bewegen, niet nat te maken, onmiddellijk met antibiotica te starten (oh ja, een tetanusprik hebben ze ook nog gegeven), en als het bloeden morgen (vandaag dus) niet helemaal gestopt was, moesten we terugkomen.
We moesten $ 85 betalen. Dat viel goed mee. Maar de baliebediende zei wel dat mevrouw de dokter iets niet aangerekend had, wat mogelijk wel aangerekend zou worden indien we een andere dokter zouden gehad hebben.
We zijn dan langs de apotheker (Shoppers) gegaan, en daar moesten we voor een potje antibiotica, een tube zelfbereide antibacteriële zalf en een doosje Tylenol pijnstillers iets van een $ 52 betalen. Ach, het kon erger dan dat. En gelukkig hebben we een expatplus verzekering bij Van  Breda International die ons meer dan €1000/maand kost, dus dit brengen we in als kost!

Maar vandaag zijn we dus terug geweest. Niet dat het echt nog bloedde, maar er kwam wel nog vocht uit, en die strips zaten ondertussen natuurlijk ook helemaal onder het geronnen bloed. De wonde zag er helemaal niet netjes uit, en ik durfde het niet aan om dat uit te gaan wassen en er zelf van die strips die in ons EHBO-kistje zaten op te plakken. Stel je voor dat er toch een infectie in zat of zo…

Vandaag kregen we mijnheer de dokter. Die was niet zo vriendelijk als die mevrouw van gisteren (die trouwens zijn echtgenote bleek te zijn). Maar hij verzorgde de vinger wel heel mooi, en op het einde zag de wonde er een stuk beter uit! En omdat het niet echt meer bloedde, konden er dus nu wel mooi strips over gekleefd worden.
Het onderste hoekje heeft de dokter open gelaten, om het wondvocht een uitweg te laten krijgen. Zelf mogen we er nu 2 dagen niet aankomen, en dan elke dag goed ontsmetten en er een nieuw verband om leggen. Minstens een week. En ook minstens een week zo min mogelijk bewegen met de vinger (omdat de snede dus tot in de plooi van het vingerkootje gaat), en zeker niet nat maken. Deze keer moesten we een pak meer betalen: $ 125.

Ik zal mijn ventje de komende dagen dus goed mogen verzorgen. Zijn haren wassen, hem wassen als hij in bad gaat, zijn biefstukje snijden, enz…

We zijn dus weeral een Canadese ervaring rijker…

En we gaan het inzamelen van afval in die blauwe bak hier anders organiseren. We hebben een grote en een kleinere bak, en in die kleinere gaan we dus het gevaarlijke spul verzamelen in plaats van –zoals het gewoon wel mag- alles in een bak.

Advertenties

8 thoughts on “Afvalrecyclage en de walk-in clinic

  1. Gelukkig zijn jij jullie goed verzekerd!
    Wij hadden toen ook een akkefietje met onze dochter in die wachttijd voor OHIP en onze verzekering betaalde niet uit.
    Was ook niet wereldschokkend, het bedrag, maar toch…

  2. Goh, dat is wel heel gevaarlijk zo’n bak met al die scherpe dingen. Hopenlijk is de wond nu helemaal schoon en geneest hij snel.
    En Erwin zal het vast niet erg vinden om een beetje verwend te worden 🙂

    • Er komt nog steeds wat wondvocht uit, maar de dokter had gezegd dat dat het geval zou zijn, vandaar dat hij een deel van de wonde niet dichtgestript heeft. Maar de wonde staat mooi, dus we zijn er gerust in.

  3. Poeh dat was dus een flinke snee, gelukkig dat het er nu beter uitziet in elk geval. Die blauwe bak vind ik wel raadsel achtig..
    Hier doen ze amper aan afval scheiden, zelfs batterijen gaan gewoon zo hop de trash can in. Ik verzamel ze wel maar er is hier nergens een plek waar je ze in kan leveren. Gelukkig kan ik mijn gebruikte terpentine wel kwijt bij de hardware store.

  4. Is dat in Canada niet allemaal gratis dan, dat horen we hier altijd. Zoveel verschillen de kosten dus niet. Wel heel vervelend, hopelijk geneest de vinger snel, het is ook nog eens zo pijnlijk. Hier hebben we ook glas, blik en papier samen en verder precies hetzelfde schema. Grappig.

    • Petra, wij vallen momenteel nog niet onder een verzekering van Ontario, daar heb je 3 maanden wachttijd voor (verschilt van provincie tot provincie). Na die 3 maanden vallen wij onder de basiszorg, welke dus OHIP noemt. Maar dat dekt niet alle kosten, dus best sluit je nog een prive verzekering af als je dat via je werk niet gekregen hebt.

  5. O jee, dat zal even schrikken zijn geweest. Nou, bij zo’n urgent care werk ik nu dus ook, en ik heb al heel wat wonden uitgespoeld. Ik denk dat de artsen bij ons wel gehecht zouden hebben als het nog zo bloedde, hoewel ze in mijn opinie ook wel eens wat hechten waar ik zelf niet eens voor naar de dokter zou gaan 🙂
    Die recycables gaan hier ook allemaal in 1 bak, en bij het recycle center wordt het op een lopende band allemaal uit elkaar gezocht.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s