[Vriendelijk] Bonsaigeluk (2)

Ik had vanavond om 18.30u een afspraak in de garage voor een klein onderhoud. Net toen ik wou vertrekken, kwam Erwin thuis, dus hij besloot mee te rijden zodat we tijdens het wachten samen een hapje konden gaan eten.
We overhandigden de sleutels aan de baliemedewerkster en zeiden dat we een hapje gingen eten. De garage ligt aan de ene kant van de brug, en aan de overkant van de lange lange brug liggen wat restaurantjes, o.a. McDonalds en Kelseys. Deze laatste was ons doel. Dus we knoopten onze jassen dicht, trokken onze kragen hoger en deden onze handschoenen aan, en gingen op pad. Het is vandaag beduidend warmer dan de voorgaande dagen: -2 en bijna geen wind.
We waren nog maar net aan onze beklimming van de brug begonnen, toen er in een inhammetje een auto stopte en naar ons gebaarde. Weet dat het ondertussen om dat uur pikdonker is, dus ik was direct op mijn hoede! Erwin ging naar de auto toe, en de bestuurder leunde helemaal voorover om de deur open te doen. Ik mij maar afvragen wat die man van ons zou moeten hebben… Wat bleek!!! Hij boodt ons een lift aan. Blijkbaar kwam hij net zijn auto ophalen toen wij de onze binnen brachten, en hij had gehoord dat wij naar ‘de overkant’ wilden. LOL. Wat een vriendelijkheid!

En dat is zo’n voorbeeldje van die typische vriendelijkheid die je hier zooo vaak tegenkomt. Bijvoorbeeld de bankbediende die vraagt of je een parfum draagt, of dat die fijne geur gewoon je eigen geur is. De medewerker van de post die je “Have a nice one!” naroept wanneer je je kerstkaarten af komt geven. De man op de parking van de Home Depot die vraagt of je hulp nodig hebt bij het inladen van je zak strooizout. Zoveel kleine dingen die toch elke dag weer kleuren.
En zo zijn er nog veel meer van die kleine dingetjes die je gelukkig maken. Zoals bijvoorbeeld die prachtige wolken die we hier blijven zien. Of de eenden en de ganzen die door de lucht komen aanvliegen en ondertussen er lustig op los kwaken.
Zo reed ik de afgelopen week in de namiddag op een drukke Dundas street, en stonden we voor het rode licht. Ondertussen komt er een hele klad kwakende eenden overgevlogen. Ik doe dus mijn raam open om het geluid te kunnen horen, en Dario ook. En we kijken dus omhoog, de lucht in. Prachtig toch! Tot ik plots voor me kijk, en zie dat de auto voor me inmiddels al 100 meter verder aan ’t rijden is! Achter mij staan de auto’s dus gewoon te wachten, en niemand die begint te toeteren! Dat kan je je toch niet inbeelden?!
Ook Erwin en Dario maken van die dingen mee, en we hebben besloten dat we zulke dingen eens op gaan schrijven. De kleine dingetjes die ons gelukkig maken. Want we zouden het zo spijtig vinden dat we over enkele jaren daar niet meer van genieten omdat we alles als vanzelfsprekend nemen. Iets wat je wel eens ziet bij de mensen die hier al langere tijd zijn. Maar daar willen we niet aan mee doen! We gaan dus ons lijstje maken. 🙂

P.S.: terwijl ik dit schrijf, moet ik terugdenken aan een bericht dat ik bijna een jaar geleden schreef: bonsaigeluk https://roots2wings.wordpress.com/2010/01/29/bonsaigeluk/
Ik zal dus mijn titel aanpassen.

Advertenties

12 thoughts on “[Vriendelijk] Bonsaigeluk (2)

  1. Zo te zien zijn het bij jullie ook gezellige tijden!
    Het is inderdaad waar dat een mens veel te weinig stilstaat bij de kleine dingen des levens die je gelukkig kunnen maken!
    Dat lijstje vind ik een super idee. Gewoon doen! 😉

    Een fijn eindejaar voor het ganse gezin!

    Dimi

  2. Geven en nemen met die kleine levensgenots momenten. Ik herken ze hier ook, en kwam afgelopen maand in de gelegenheid om iets terug te doen toen ik een dame met twee kleine kinderen zag klungelen om in haar eentje een kerstboom op het dak van haar auto te binden. Ik heb de boom voor haar op het dak getild, vastgezet en geholpen de overige boodschappen in te laden. Je zag gewoon op haar gezicht dat ze er heel blij mee was. Dan voel je jzelf ook meteen even “bonzaigelukkig”

    • Dat is waar, Loek! Afgelopen week heb ik ook voor iemand iets heel bijzonders gedaan, en ik zag dat zij daar heel gelukkig mee was, en dat op zich maakte mij dan weer heel gelukkig.

  3. ook wij genieten steeds van de kleine dingen..
    De vogeltjes in de tuin, een eekhoorn die de weg oversteekt of iemand die je vriendelijk groet.
    Dat zijn de dingen die je dagen net wat meer kleur geven!
    Fijne jaarwisseling!

  4. Heerlijk hè! Ik kan me er ook nog steeds over verbazen hoe vriendelijk en geinteresseerd de mensen hier kunnen zijn. Zo heb ik zelf al ontelbare keren een compliment gekregen van voorbijgangers over een sjaal (!). Dat kun je je haast niet voorstellen als je uit zo’n verharde maatschappij komt… Blijf er vooral van genieten!

    • Ook een reactie op een kleurige sjaal heb ik gehad! Dat was een van de eerste complimenten eigenlijk. En eerlijk gezegd vroeg ik me toen zelfs af of ze het wel echt positief bedoelde, die wildvreemde… Triest he, dat je met zo’n instelling rondloopt! Shame on me! Maar ondertussen ben ik al aardig aangepast in mijn denken, al sta ik vaak nog wel met mijn mond vol tanden na zo’n compliment van een wildvreemde. In ieder geval fijn om te lezen dat jij toch ook nog van die dingen blijft genieten, Amanda. Want jullie zijn toch al enkele jaren hier. ’t Zal aanpassen zijn als jij ooit terug naar Nederland gaat…

  5. Wow, en ik dacht dat ze hier al zo vriendelijk waren;-) Ik doe dat ook af en toe, dingen opschrijven waar je dankbaar voor bent of gelukkig van wordt, daar wordt je dan vanzelf veel positiever van.

  6. Fijn he, als je zo geniet van de dingen in je nieuwe woonland. Zo herkenbaar! Ook wij voelen ons hier in een warm bad terecht komen. Geen stress, geen haast, mañana!

    Misschien een leuk onderdeel van je blog, die dingen die je wilt opschrijven voor later?

  7. Hier zijn ze ook vaak heel vriendelijk, in de feedstore is het steevast Hi miss Bianca how are you and how are your horses enz. in (en in de buurt van) grotere steden treed het “ratteneffect” (sorry maar zo zie ik het nu eenmaal 😉 weer op. Jammer hoor. Ik doe het zelf nu ook vaker iemand een compliment geven want het is niet “vreemd of raar” om dat te doen maar helemaal gemakkelijk gaat het me nog niet altijd af hoor ha ha

  8. Hoi Elke, ik zag vandaag een berichtje van jou op mijn blog. Ik was jullie een beetje uit het oog verloren. Ik had je nieuwe blog nooit opgeslagen en dan stond je dus niet meer in mijn lijstje. Sorry..!!!

    Ik ben nu helemaal verbaasd dat jullie dus al in Canada zijn. En nog wel in Ontario..Jullie zitten dus in onze buurstaat.

    Ik lees dat je er al bijna 4 maanden bent. Bevalt het ..?

    Koud daar he,,,hahah. ik las al over -23c …Bij jullie nog net iets kouder dan hier..

    Als ik van de week even tijd heb dan ga ik eens op mijn gemakje even bijlezen…

    Ik wens jullei veel geluk in Canada..

    gr petra

  9. Ik liep even achter met lezen… inderdaad heel leuk die onverwachte vriendelijke dingen. Dat doet me weer denken aan wat ik laatst meemaakte. Iemand sneed me af met de auto om een afslag te nemen en ik ergerde me, maar even later stak deze man zijn hand uit het autoraampje met een zijn duim omhoog om te bedanken dat ik hem ertussen liet toen hij zijn afslag bijna miste. Dat maakt het dan weer goed.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s