Staghorn Sumac aka Fluweelboom

Bedankt voor de tips die volgden i.v.m. mijn favoriete rode-pluizen-plant!
Het gaat dus over een sumac. En ikke altijd maar denken dat ‘sumac’ gelijk stond aan ‘grote ellende’ vanwege de huidirritatie die die dingen kunnen veroorzaken. Maar er blijken zo’n 250 soorten sumac te zijn, niet allen even schadelijk.

Hier gaat het dus om de Rhus typhina zijnde in het Engels de Staghorn Sumac of in het Nederlands fluweelboom aka azijnboom (omdat de vruchten blijkbaar zuur zijn). Aanvankelijk is dit een Noord-Amerikaanse boom die inderdaad erg verspreid is in Canada, maar ook in België en Nederland is de boom aan een opmars bezig en kan je deze steeds vaker in het wild tegenkomen. Ik herinner me dat er een ganse berm staat vlak bij het Sint-Jozefcollege waar Dario school liep. Prachtig vond ik die altijd! En nu kom ik ze hier dus ook weer overal tegen! Niet onlogisch, want het blijkt een plant te zijn die weinig eisen stelt aan de bodem en best agressief/overwoekerend is…

En Bibi, dit is nog info voor jou:

Some beekeepers use dried sumac bobs as a source of fuel for their smokers. (dixit Wikipedia)

Dus je kan er niet alleen limonade van maken! Zo te lezen kan je best veel doen met die plant!

Ter afsluiting nog even wat foto’s die ik van het internet leende, ter illustratie voor diegenen die de plant nog niet kennen:

In volle bloei -> tijdens de herfst -> in de winter:

Advertenties

Veel foto’s + eekhoornjacht met gevolgen…

Dit zijn foto’s van de lucht toen ik op 3 december op weg was van Pine Glen naar ons huurhuis.

 (foto genomen op de hoek van Dundas en 9th Line)

Dit is het zicht als ik ‘de grote weg’ afdraai, richting onze wijk. Onze wijk ligt links, in die bocht (waar de auto rijdt).

En dit is er eentje genomen op zondag, toen we naar de Santa Claus Party van Erwin zijn werk reden:

Genomen vanuit een rijdende auto, in Burlington.

De Santa Claus party was in een overdekte kinderspeeltuin. In principe moesten we daar niet zijn, maar Dario ging de elfjes en Santa Claus mee helpen (pakjes uitdelen en op de kinderen letten). Dus terwijl we er dan toch waren, zijn we ook maar gebleven. Heerlijk om die kinderen zo te zien spelen! Waar is de tijd dat we zelf frequente bezoekers van De Putten in Kasterlee waren?… Nu hebben we een 16-jarige zoon die zaterdagochtend de trein naar Toronto nam, omdat hij daar met 3 meisjes uit Guelph had afgesproken om te gaan winkelen, tot laat in de namiddag! Hij heeft zich goed geamuseerd. Een van deze meisjes is Mariana, de dochter van Vlaamse Bieke en Griekse Thanasis, en zij wonen in Guelph. De andere meisjes zijn vriendinnen van haar.

Ook wij als volwassenen hebben kunnen spelen tijdens de Santa Claus party:
Dit vonden we een leuk spel. Ik heb het ook met Dario gespeeld,die natuurlijk won. Maar we hadden veel plezier, en dan is het niet belangrijk wie wint.

(vader en zoon in aktie)

 De temperaturen zijn ondertussen wel fllink gedaald, ze komen de afgelopen dagen amper boven het vriespunt uit. We hebben zelfs onze eerste sneeuw gehad (die al weer verdwenen is). Gek genoeg hebben de gebieden rond ons (Barrie, Markham) al veel meer sneeuw. En ook de streek rond London kreeg al de volle lading. Ze zeggen dat Oakville/Burlington vaak gespaard blijft. Lucky me!
Achter ons huis loopt een wandelpad tussen de bomen (een trail). Daar ga ik vaak met Dusza wandelen. Zo zag het er begin september uit:

 

Een groot contrast met hoe het nu is:

Die rode dingen die je bijvoorbeeld rechts op de foto ziet, dat zijn bessen.

Deze staan er ook veel, en die vind ik mooi. Zelfs nu ze bijna kaal staan.

Ik vind dat die struik een speciale vorm heeft, en die takken iets magisch:


Iemand enig idee wat de naam van die struik is? Je vindt ze hier op heel veel plaatsen.

Dat wandelpad grenst aan onze tuin, dus hebben we heel veel struiken achter ons huis. Ongelooflijk hoeveel vogeltjes en eekhoorns daar zitten. Deze foto’s nam ik enkele dagen geleden op een ochtend:

Mevrouw Red Cardinal:

Ook mijnheer was aanwezig, maar hij kon niet stil blijven zitten, waardoor die foto’s mislukt waren.
Maar ook Blue Jays zitten hier veel:


Mussen ook, maar daar heb ik geen foto’s van genomen. Tussen die struiken vallen ze ook amper op. Maar gelukkig zitten er hier echt heel erg zoveel, zoals ik dat gewend ben van in mijn kindertijd. De afgelopen jaren zag ik ze in Belgie steeds minder, en dat vond ik spijtig, want ik vind dat een mus wel iets heeft, ik word er altijd vrolijk van om die kleine dingetjes zo druk te horen kwetteren en rond te zien springen.

En eekhoorns komen we dus ook vaak tegen. Zowel in de achtertuin:

Als op het wandelpad (en eigenlijk overal!). 

Dit is nog een foto die ik gisteren gemaakt heb:

Er zaten maar liefst 5 eekhoorns die alle kanten uit liepen toen wij er aan kwamen. Dusza is dan door het dolle heen, weet niet welke ze eerst met huid en haar wil gaan verslinden. De eekhoorns lopen dan weg, bijvoorbeeld over die tuinafscheiding, en in de bomen. Hier zit ze dus naar die beestjes te kijken, die 2 meter boven haar op een tak naar haar zitten te kijken. 
Ze is op een bepaald moment ook de struiken in geschoten, achter de eekhoorns aan. Ze zat onder de zaden. Die zitten dan met van die weerhaakjes in haar pels, dus je moet ze er echt uitkammen. En tijdens het kammen gaat dat bolletje open, en vallen er tientallen kleine zaadjes uit.

Nu heeft Dusza tijdens deze eekhoornjacht gisteren zich wel heel erg pijn gedaan. Al heb ik daar niets van gemerkt, ze heeft niet gejankt en bleef gewoon met me mee naar huis wandelen. Maar we komen dus binnen in onze hall, ik hang mijn jas in de kast, draai me om…. en zie een heel bloedspoor door het huis! Blijkt dat Dusza een afgerukte teennagel heeft! Het ding hing er nog net aan. En bloeden dat dat deed! Dit was duidelijk geen klusje voor mij, dus belde ik de dierenkliniek waar ik later op de voormiddag terecht kon. Ze hebben de nagel verwijderd, en haar pootje zit stevig ingepakt. Maar de arts stelt de wonde liever droog aan lucht. Dus deze namiddag moet ik terug naar de dierenarts om het verband er af te laten halen. Waarschijnlijk is het bloeden dan gestopt.

De genezing zal een 2-tal weken duren, en ondertussen moet ze muttluks dragen als ze buiten gaat, kwestie van haar poot te beschermen tegen vuil.

Ze heeft via een spuitje een pijnstiller gekregen die 24 uur werkzaam is, en heeft ook een potje antibiotica meegekregen. En het wordt weer een circus om haar dat te voederen! Een zo’n piepklein pilletje pletten en mengen onder 300 gram sterk ruikende groene pens, maar onze Dusza heeft het gemerkt, en weigert nog verder te eten…

Straks moet ik dus terug op controle naar de dierenarts, en dan krijg ik de afrekening. Ik hou mijn hart al vast… Toen ik gisteren wilde betalen, zei de dame aan de receptie me dat ik dat gerust morgen mocht afrekenen. Ik kreeg dus geen rekening te zien… Zou dit zijn omdat ze het me makkelijk willen maken door maar 1 keer te betalen? Of ben ik een beetje achterdochtig als ik denk dat ze wachten tot straks, omdat, als ik die eerste rekening te zien krijg, ik vandaag misschien niet meer zou terugkomen?

Wordt vervolgd!