Winter storm watch

Vandaag worden jullie verwend met maar liefst 2 nieuwe berichten:
eentje over de overgang van middelbaar naar hoger onderwijs (verder naar onder scrollen), en eentje over het weer.

Het ziet er naar uit dat we de komende dagen kennis gaan maken met de minder prettige kanten van de winter in Ontario. Er is namelijk een grote sneeuwstorm op komst. Het voorspel zal dinsdag beginnen, het hoogtepunt zullen we woensdag krijgen.
In principe had Erwin morgenavond naar Windsor (helemaal in het zuidwesten, tegen Detroit in Amerika aan) gereisd. Veiligheidshalve moeten zij dit in de winter met de VIA trein doen, en zelfs dan is het een rit van 3,5 uur. Maar deze ochtend kreeg hij het advies om alles af te gelasten, want de kans bestaat dat ook de trein niet gaat rijden of  onderweg gaat stranden…

Men verwacht dus 20-30 cm sneeuw:
Light snow will begin in advance of this system tonight and Tuesday. However the heavier snow is forecast to begin Tuesday night and continue Wednesday morning. Potential widespread snowfall amounts of 20 to 30 cm are likely before the snow tapers off Wednesday afternoon.

Dat is natuurlijk heel wat, maar toch nog overkomelijk, lijkt mij (al zal dat verdomd veel sneeuw ruimen zijn!) Maar dat is nog niet alles:
In addition strong and gusty east winds will develop with the snow. This will cause local whiteout conditions in blowing snow. The east winds will also generate local snow squalls off Lake Ontario in advance of the main snow area which will give enhanced snow amounts to regions near the west end of Lake Ontario.
Die whiteouts of snowsquall”, dat is dus wanneer er veel sneeuw valt en de wind heel erg waait. Je krijgt dan een soort van horizontale sneeuw, waardoor je haast geen hand voor ogen meer kan zien.
Eigenlijk kan ik me zoiets nog niet inbeelden omdat ik het nog niet meegemaakt heb, maar de locals spreken vol ontzag over zoiets en nemen het heel ernstig wegens zeer gevaarlijk. Die dingen ontstaan plots, bijvoorbeeld terwijl je aan ’t rijden bent. Ze zeggen dat het dan lijkt dat je plots tegen een muur van sneeuw aan rijdt. Sommigen gaan dan direct stoppen, anderen blijven heel erg stilletjes doorrijden. En dat is natuurlijk heel erg gevaarlijk!

Enkele foto’s om een idee te krijgen:


(Ik dacht eerst dat die ene foto, met die prachtige blauwe lucht, gewone wolken waren, maar dat blijkt dus sneeuw te zijn!!! Je kan op de foto’s klikken om ze in groter formaat te zien.)

Van Wikipedia: Whiteout is a weather condition in which visibility and contrast are severely reduced by snow or sand. The horizon disappears completely and there are no reference points at all, leaving the individual without any orientation.

En of we het nu leuk vinden of niet:
This will be the first Major winter storm of the season for the Toronto area.
Er gaan er dus nog volgen!

This storm has the potential to create near-paralyzing conditions. Environment Canada continues to monitor this dangerous winter storm and will issue further watches and warnings as necessary.

 Wel grappig om te lezen dat het ‘near-paralyzing’ omstandigheden zijn. Het openbare leven gaat hier dus, ondanks zo’n sneeuwstorm, niet stilvallen… We zullen zien…

Voor diegenen die het willen volgen: updates kan je dus bij Environment Canada vinden.

(je kan boven op de woorden klikken die een link hebben, om meer info te lezen)

En als je het nog niet weet: Oakville ligt tussen Toronto en Burlington, aan Lake Ontario:

Overgang van High School naar Universiteit

Claudia vroeg zich af of Dario volgend jaar al naar de universiteit zou trekken, nu hij dit semester ook nog grade 12 vakken gaat volgen. Dus eerst even wat uitleg over hoe het hier gaat:

 in Belgie doe je je middelbaar onderwijs, en trek je, als je daar zin in hebt, naar de universiteit, ongeacht welke richting je vooraf volgde of hoeveel punten je daar behaalde. En je kiest gewoon waar je naartoe wilt (behalve voor geneeskunde).
Hier gaat dat anders: elke universiteit (of je kan je Bachelor ook gaan behalen op een College, vergelijkbaar met onze hogescholen) stelt zijn eigen eisen. En die eisen liggen zowel op het vlak van welke vakken je op welk niveau je gevolgd moet hebben, als op hoeveel punten je daarop moet behaald hebben. In principe kan je zeggen dat, hoe hoger de universiteit staat aangeschreven, hoe hoger de eisen die ze stellen.
In theorie zou onze zoon na dit 2de semester (dat morgen start), nog 1 semester extra moeten doen (tot januari 2012) om aan de nodige vereiste vakken te komen voor de universiteiten en studierichtingen waar hij interesse in heeft. Maar hij zal waarschijnlijk toch ook nog die laatste semester van het schooljaar doen. Dit om diverse redenen:
– sommige van die studierichtingen starten enkel maar in oktober
– hij weet nog niet goed wat hij exact wil gaan volgen en zijn interesse ligt heel breed (gamedesign, geschiedenis, biologie, iets met Engelse literatuur, computerwetenschappen, nanotechnologie,…)
– hij wordt in september pas 17 jaar

 Hij gaat in ieder geval moeten zorgen dat hij volgende 12th grade vakken op University level heeft gevolgd EN er voldoende hoge punten in behaalde. Tegen het einde van dit schooljaar gaat hij die vakken met een * al afgelegd hebben: English
Advanced Functions*
Physics*
Chemistry
Biology*
Calculus and Vectors

Fysica en Chemie zullen nog een extra uitdaging zijn, want hier doet men best heel wat labwerk voor die vakken, net als bij Biologie. Terwijl dat in Belgie iets is dat maar sporadisch gebeurde. Ook deed men dat dan meestal met hulp van de leerkracht, terwijl je hier binnen komt in het lokaal en de opdracht krijgt om xyz aan te tonen… Je moet dan zelf weten hoe je dat gaat doen, en met welk instrumenten en proeven en zo. Dat was best wel wennen voor Dario, en daar verloor hij aanvankelijk ook heel wat punten door. Ook aan het systeem van toetsen door middel van multiple choice vragen moest hij nog wennen. Hij gaat het vaak veel te ver zoeken, zijn antwoorden. Eigenlijk wil hij die cursus biologie om die reden terug overdoen, omdat hij nu doorheeft hoe het lab en die multiple choice testen werken, maar zijn leraar vond het niet nodig omdat hij een duidelijk evolutie zag in zijn manier van werken en overtuigd is dat hij het kan. Toch moeten we dit even navragen bij de Admission Office van de universiteiten om te kijken wat zij aanraden. En dus voor Fysica en Chemie gaat hij ook tegen dat zelfstandige labwerk aanlopen…

Ondertussen zullen wij in het voorjaar nog wel eens naar een aantal opendeurdagen gaan kijken, om weer beter een indruk te krijgen van de diverse opleidingen en universiteiten.

Daarnaast zitten we nog met het feit dat hij bijkomend een TOEFL of IETS of zo af moet gaan leggen, omdat hij geen 4 jaar high school English (als eerste taal) gehad heeft. We gaan wel eens uitzoeken of het feit dat hij de hoogste punten behaalde voor die cursus en het feit dat hij nu in het Advanced and Gifted programma terecht gaat komen voor Engels, hem daar niet vrij van gaat stellen. Maar regeltjes worden hier heel erg graag gevolgd. 😉 Zo behaalde een vriendin van ons haar Master in Engels (en Frans) in Litouwen, en werd ze leerkracht Engels op een middelbare school. Nadien verhuisde ze naar Amerika. Daar heeft ze dan toch, ondanks haar master in Engels, een TOEFL moeten afleggen EN een deel van haar studie opnieuw moeten doen vooraleer ze er les mocht geven. Ze heeft dit een 10-tal jaren gedaan, en nu woont ze dus in Canada… en moet ze dat allemaal nog eens opnieuw doen!
De zoon van een vriendin is Canadees, heeft hier tot zijn 10 jaar gewoond en verhuisde toen naar New Jersey. Daar liep hij school tot het einde van het middelbaar, en dan is hij aan een universiteit in Engeland gaan studeren, waar hij nu met zijn PhD bezig is. Nu wil hij volgend jaar nog verder gaan aan de universiteit in Toronto… En ook hij moet die TOEFL doen!!! LOL! Gewoon omdat hij zijn high school niet in Canada gevolgd heeft.
Dus je ziet, zo vlotjes omzeilt men de regeltjes blijkbaar niet…

Een succes!

Gisterenavond was het dan zo ver: onze Open House. Een koppel kon niet wegens andere verplichtingen, een koppel heeft op het einde nog afgemeld wegens ziek (er zijn hier momenteel veel zieken), en een koppel had niets laten weten. De rest kwam allemaal. En het was een succes! Rond 7.30pm kwam de eerste gast, en binnen de 20 minuten was iedereen er. Zo zaten we met 17 volwassenen en 3 kindjes (8-10 jaar) in huis. En pas rond 10.30pm zijn de mensen naar huis beginnen gaan, de laatste sloot de deur een beetje voor middernacht.
Grappig, want sommigen zeiden dat ze eigenlijk van plan waren om even een kwartiertje binnen te wippen. Maar iedereen is dus gebleven, de mensen maakten duidelijk ook kennis met elkaar. En wij genoten. 🙂

In de zomer gaan we dit zeker over doen!

Vandaag was ook weer een leuke dag. Vrijdagochtend belde Danute met de vraag of we al plannen hadden voor zaterdagochtend. Niet dus. Daarom spraken we af bij Cafe Prego aan de Starsky voor een ontbijt. Zij reden naar Davids vader in Burlington, maar zijn grote fan van Starsky (en ik denk dat dat voor zowat iedereen in de regio geldt). Dus daar wilden ze stoppen. En als ze dan toch in Oakville waren, dan moesten ze ons natuurlijk zien.
Dus wij hadden een heel gezellig ontbijt samen met hen.

Nadien zijn we naar Oakville Place gereden, want bij The Bay waren er grote koopjes te doen voor winterkledij. Dario kon nog een reserve winterjas bij gebruiken, en die was nu -60%!
Zelf heb ik een badpak gekocht aan -30% bij Sears, want ik ben van plan om regelmatig terug te gaan zwemmen.
Voor Erwin nog een leuk truitje aan de helft van de prijs, en we waren allen waar gelukkig.
Dan wat gegeten in de foodcourt. Fastfood voor mijn mannen, Thai voor mij (noedelsoep met kip).

Nog even naar huis gereden, en dan vertrekken naar Liliane en Chris in Mississauga. Bij hen waren we uitgenodigd om te komen eten. Ik heb Liliane geleerd hoe je een witte saus kan maken zonder klontertjes. En wij hebben heerlijk gesmuld van rode bietensoep met venkel, gevolgd door witloof met hesp en kaassaus en overheerlijke purree. En als dessert was er nog de lekkerste chocomousse die ik ooit gegeten heb! Ik heb het recept meegekregen van Liliane en natuurlijk heb ik ook direct gevraagd welke chocolade ze gebruikt (Lindt Excellence 70%), want dat maakt natuurlijk voor een groot deel je smaak.
Nog gezellig wat nagebabbeld, en nu zijn we weer thuis.
Morgen wordt een luilekker dagje met niets speciaals op de planning. Erwin moet nog wat werken, want hij gaat half februari een nieuwe rol opnemen. Hij gaat zijn huidige job als verantwoordelijke voor Southwest Ontario blijven doen, 2 dagen per week. Maar daarnaast gaat hij de overige 3 dagen een nieuwe functie als lead opnemen in een nationaal project dat een jaar of 3 gaat lopen. Nu moet hij nog doorgeven welke extra resources hij bij nodig heeft. Hij is in ieder geval heel content bij Deloitte!
En ik ga nog wat strijken terwijl ik naar de radio luister. En als het zonneke schijnt nog een wandelingske maken.

Maandag komen ze het afwerkingsmateriaal voor de basement brengen (laminaat, plafondtegels, spots, vloer, sanitair,….). En vanaf dinsdag moet Dario weer naar school, voor het 2de semester. Maar nu dus in grade 12 i.p.v. grade 11. Ik ben benieuwd, want mijn collega’s in de bib zeggen dat het een zeer ambiteus programma is dat hij gaat volgen, dat hij er zijn tanden in zal moeten zetten. Maar dat was tenslotte de bedoeling. Nu had hij amper iets te doen voor school, en daar leer je ook niet veel van. Liever dus wat minder punten, maar wel een inspanning om deze te behalen.

Weer eens een update

We hebben hier ondertussen nog wat sneeuw gehad, een beetje dooi gevolgd door onmiddelijk weer vriezen zodat we ook ijs hadden (de oprit is een schaatsbaan, ondanks het zout en de Alaskan Ice Melter!). Momenteel is dit ongeveer de stand van zaken:

Let ook op dat gele voertuig op de foto: dat is een sneeuwruimertje voor voetpaden.

Vanavond wordt er nog een 4-tal centimeter sneeuw gehad. Maar chaos op de wegen hebben we nog steeds niet gezien. Ok, er is al eens een ochtend dat we 10 minuten vroeger vertrekken omdat je weet dat het glad is, maar zelfs dan rij ik hier veel relaxer rond dan wanneer het in België gesneeuwd had en ik er door moest. Komt waarschijnlijk omdat de mensen allemaal wat rustiger rijden?
Al klopt dat verhaal niet helemaal. Erwin moest gisteren naar Londen (Ontario). Als je die naam hier noemt, dan zegt iedereen dat je dus je winterkit in de auto moet hebben. Dat wil zeggen: zorgen dat je benzinetank niet minder dan halfvol is, dat je voldoende sproeistof in je wagen hebt, en dat je bij hebt: een deken om je warm te houden, een ijskrabber, handschoenen, een kaarsje en een pillicht, eten en drinken. Want je kan daar in de winter altijd stranden door sneeuwstormen. En op het traject Oakville – Londen is er een stuk van maar liefst 90 kilometer lang!!! waar er geen huizen te bespeuren vallen. Dus bij een sneeuwstorm kan je niet snel even over de berm de autostrade af lopen naar het dichtstbijzijnde huis om te schuilen… Gelukkig had hij geen sneeuw onderweg en was hij op 1,5 uur rijden terug thuis.

Dusza heeft allerlei plekjes in dit huis waar ze graag ligt. Bijvoorbeeld in een hoekje van de family room, op de lederen ottomaan die we haar (in Belgie) gekocht hebben:

Op haar dekentje, dicht bij de zetel en haar bench.

Of dicht bij de boekenkast, aan onze bibliotheekhoek:

(ja, je ziet links nog een stukje kerstboom. Komt omdat de basement nog niet af is en ik dus geen andere plaats heb om de boom voorlopig te zetten)

Enkele dagen geleden ging ik samen met Dario op pad om de uitnodigingen voor onze open house aan de buren uit te gaan delen… We hebben uiteindelijk 6 huizen bezocht, en waren bijna anderhalf uur weg! Je kan zeggen dat we dus al kennis hebben gemaakt met de buren, hahaha!

‘t Was heel gezellig, en we werden overal zeer vriendelijk onthaald en voorgesteld aan partner en kinderen. En dan kregen we natuurlijk heel wat vragen, zoals waarom we besloten hadden naar Canada te komen, en meer specifiek waarom we dan juist Oakville gekozen hadden, hoe Dario het hier op school ervaart en de verschillen met het Belgische onderwijs, of we ons hier al thuis voelden, enz! Zo hebben we leuke gesprekken gehad met een Syrisch koppel (ze kwamen beiden op 16- en 17-jarige leeftijd naar Canada, dus spraken ze over hun ervaring met Dario), een Grieks koppel (die er zich over verbaasden dat Dario Grieks kon lezen en spreken), een Engels koppel (duidelijk de nestors van de buurt, minder spraakzaam), een –denk ik- Canadees koppel en iemand die volgens mij Japanse roots heeft. Heel leuk. Ze reageerden allen enthousiast, dus ik ben benieuwd of ze ook effectief gaan komen. Bij de buurtjes links naast ben ik al 2 keer aan de deur geweest. Ik weet dat ze thuis zijn, maar ze doen niet open… Derde keer, goede keer? Ik zal straks nog eens een poging doen.

Morgen starten voor Dario zijn examen. In de voormiddag heeft hij Engels en in de namiddag Biologie. Hij heeft er zin in!

Verder heb ik ook eens wat foto’s gemaakt in het huis, als een soort rondleiding van hoe het er ondertussen uit ziet. Die zal ik ook eens in een volgend bericht zetten. Alleen ga ik dan weer dat gevecht moeten aangaan met WordPress omdat ze mijn foto’s zo’n beetje kriskras tussen mijn tekst zetten (en de tekst dus vaak komt te staan bij de verkeerde foto).

Sneeuw!

Gisterenavond nog even naar de weersvoorspelling gekeken alvorens te gaan slapen:
tijdens de nacht ‘scattered flurries’ en ‘snow: less than 1 cm’
voor de middag nog wat scatterd flurries (een sporadisch buitje) met minder dan 3 cm sneeuw, en voor de rest van de dag geen sneeuw meer.
Toch werd ik deze ochtend wakker van… een buurman die sneeuw aan ’t ruimen was. Dus snel even door het raam gaan piepen… WAT?! Bedoelen ze met ‘less than 1cm’ dat dat per uur valt i.p.v. tijdens de ganse nacht? Er lag dus een pak sneeuw!
Ik was direct klaarwakker, sprong in mijn kleren en hupsakee naar  beneden! Geen betere workout dan sneeuw gaan ruimen. Zeker als je lekker uitgeslapen bent en niet snel met je auto weg moet om te gaan werken of om je kind naar school te brengen. 🙂
Erwin volgde me op de voeten. Dat werd zijn eerste keer sneeuw ruimen in Canada.
Maar terwijl we bezig waren, ging het plots weer erg sneeuwen. Wat foto’s om een idee te krijgen:

Het voederhuisje voor de vogels, aan onze achterdeur.


En zo gingen we aan de slag…

Enkele sfeerbeelden uit de tuin:

 

Maar uiteindelijk kregen we alles wel redelijk sneeuwvrij en leverde de zon ook weer leuke beelden op (waar ik zo van kan genieten!):

Deze voormiddag heb ik ook kennis gemaakt met Steve, onze buurman. Vriendelijke man. Ik opperde ons idee om eind januari de buren eens uit te nodigen voor een hapje en een drankje, kwestie van elkaar eens te leren kennen. En dat vond hij een heel goed idee! Blijkbaar deden ze dat vroeger ook bij zijn ouders in de buurt, maar nemen mensen daar tegenwoordig de tijd niet meer voor, zei hij. Hij zou in ieder geval komen!

Toen ik de tweede keer sneeuw stond te ruimen, kwam de andere buurman thuis en hij ploegde zich onmiddellijk een weg door de berg sneeuw tussen onze twee tuinen, om ook kennis te komen maken. Zijn naam is Mike. Hij woont hier al 9 jaar, sinds deze huizen gebouwd werden. Blijkbaar zijn er nu op korte tijd in 3 woningen nieuwe mensen getrokken, maar ook de anderen kent hij niet bij naam. Enkel 1 buurman omdat zijn kinderen ook naar de French Immersion school hier even verder gaan. En hij vond het dus ook een geweldig idee om eens zo’n kennismaking te organiseren. Dat is dus wat Elke gaat doen… (en ik ben benieuwd hoeveel mensen er uiteindelijk op af gaan komen..)

Fotoblog!

(EDIT: Telkens ik een aantal foto’s tracht te plaatsen, begint het te spoken in mijn tekst! Ik plaats de foto’s afwisselend links en rechts van het midden, plaats ‘harde returns’, maar toch flipt mijn tekst overal tussen de foto’s door, waardoor onderschriften bovenschriften worden -natuurlijk bij ook nog eens de foute foto.
Geen idee hoe ik dit moet vermijden.
Ik heb de indruk dat het helpt als ik de foto’s niet verklein maar gewoon op ware grootte plaats, en ook dat ik het gewoon links plaats allemaal. Dus een leuke opmaak wordt het zo niet, maar de tekst staat dan tenminste daar waar hij moet staan.
Als er hier nog lezers zijn die wordpress gebruiken en weten hoe ik dit netjes op kan lossen: tips zijn welkom!
En kunnen jullie het me laten weten als een dergelijke blogpost zoals vandaag ontzettend lang zou duren voor jullie om op te laden? Want het is de bedoeling dat je kan genieten van de foto’s (direct, niet na een nachtje downloaden!)

En we beginnen het jaar met goede voornemens, hahaha: een blog dat draait rond foto’s.
We starten nog voor kerstmis!

Op 17 december schreef ik dat ik de kerstboom gezet had in ons nieuwe huis, en dat ik zo’n net gekocht had met lichtjes. Geen gedoe meer met draden die in elkaar verstrikt geraken, je drapeert het net gewoon over je boom. De verpakking zag er zo uit:

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 En dit is het eindresultaat:

 

Maar de echte test volgt natuurlijk later op het jaar: gaat het net nu in de war zitten? Come and see in December 2011.

Op 22 december meldde ik dat we duidelijke bewijzen hadden over de aanwezigheid van een raccoon in onze tuin. Hier zie je de voetsporen (pootsporen?) die van de tuinafscheiding tot aan het vogelhuisje komen lopen:

En dit is een close up van zo’n poot. Let op de klauwen!!!

Ook gisterenochtend werd duidelijk dat er iemand zich tegoed had gedaan aan de vogelzaadjes. En het moge duidelijk zijn dat het geen vogels waren, want:
a) dit is ’s nachts gebeurd
b) het voederhuisje hing met een metalen lus helemaal over een boomtak heen (en de metalen lus is nog compleet en de tak ook, dus het is er gewoon ‘afgehaakt’!)
Dusza inspecteert hier het voederhuisje dat op de grond ligt en open gebroken is:

“Alle zaadjes zijn opgepeuzeld! Wie doet dat nou, baasje?”

Verder hebben we ook beslist om de keuken een beetje te reorganiseren. Er stond een ‘eiland’ (geen kookeiland, maar eentje met 3 kastjes) in de keuken, en het was verplaatsbaar. Vaak zie je in Canada dat men de vloer gewoon tot tegen de keukenkasten legt. Waarom, ik zou het niet weten. Gemakzucht? Geldbesparing? In ieder geval zit je dan nadien met de gebakken peren als je ooit een nieuwe keuken wilt of zo, moet je gelijk nieuwe vloer leggen! Gelukkig is dat hier niet het geval. En Erwin had al een aantal keren geopperd om dat keukenblok/eiland te verplaatsen naar het midden. Zelf dacht ik dat ik dan te weinig plaats ging hebben. Maar mijn keuken bleek (nog) groter dan ik dacht, hahaha!

Zo stond het eerst:

(het kastje is gewoon even wit als de rest van de keuken, want gemaakt uit hetzelfde materiaal. ’t Is mijn opname die het een ‘gelige’ glans geeft)
Je hebt dan een vrij groot maar leeg ‘middenplein’ in de u-vormige keuken.

 En nu staat het zo, en dat is veel leuker!

Terwijl we dan toch bezig zijn met foto’s, dit is onze eethoek met daarachter de family room. (er staat nog een beige zetel achter de kerstboom)

Rechts zie je dat bruine lage poortje. Neen, we hebben geen peutertje meer in huis, maar we hebben wel een Dusza! Als iemand aanbelt, dan vliegt zij naar de voordeur. We hebben hier echter geen hall, zoals dat in België wel gebruikelijk is, met als gevolg dat ze dus pal voor de bezoekers hun neus staat. En zij die Dusza kennen, weten hoe intimiderend zij kan grommen en blaffen. De mensen durfden hier dus geen voet binnen zetten. Vandaar het poortje. Zo kunnen we de mensen eerst rustig binnen laten komen vooraleer Dusza hun met huid en haar gaat verslinden. 😉

 Gisteren had ik aan de achterkant van het huis nog een mooi zicht op het zonnetje dat een poging deed om door de wolken te komen piepen:

(dat is het huis van onze achterburen)

 En ter afronding nog wat foto’s uit ons tuintje:

Neen, de vogels zijn hier niet beduidend dikker dan in België, ze zetten volgens mij gewoon hun veren wat dikker om beter geïsoleerd te zijn tegen het koude weer.

De nacht van maandag op dinsdag had het een beetje gesneeuwd, en Dusza moet dan natuurlijk gaan rollebollen in de sneeuw:

“Voila, nu ben ik klaar, laat me maar binnen.”

2010 in review

Onderstaand bericht kreeg ik toe van WordPress.
Graag wil ik alle (trouwe) lezers bedanken voor hun bezoekjes! Ik ken maar een aantal van jullie (dankzij jullie reacties op mijn blog), en vraag me heel vaak af wie die andere mensen zijn.
Mijn voorstel voor een goed voornemen: als je ergens een anonieme lezer bent, laat dan eens wat van je horen, zodat je uit de anonimiteit treedt! 😉

Bedankt!
Elke

The stats helper monkeys at WordPress.com mulled over how this blog did in 2010, and here’s a high level summary of its overall blog health:

Healthy blog!

The Blog-Health-o-Meter™ reads Wow.

Crunchy numbers

Featured image

About 3 million people visit the Taj Mahal every year. This blog was viewed about 31,000 times in 2010. If it were the Taj Mahal, it would take about 4 days for that many people to see it.

In 2010, there were 72 new posts, growing the total archive of this blog to 96 posts. There were 162 pictures uploaded, taking up a total of 124mb. That’s about 3 pictures per week.

The busiest day of the year was December 7th with 339 views. The most popular post that day was Veel foto’s + eekhoornjacht met gevolgen….

Where did they come from?

The top referring sites in 2010 were allesamerika.nl, amerikabelgen.com, canadabb.org, bagelsenspekkoek.blogspot.com, and bloglines.com.

Some visitors came searching, mostly for roots2wings, belgische familie in canada, roots2wings van hout, canada, and erwin elke roots wings cabnada.

Attractions in 2010

These are the posts and pages that got the most views in 2010.

1

Veel foto’s + eekhoornjacht met gevolgen… December 2010
14 comments

2

Mijn favoriete bloggers October 2009

3

We hebben het huis! October 2010
29 comments

4

About us… October 2009
2 comments

5

Onze tijdlijn October 2009
9 comments