Winter!

“Het kan verkeren”, zei Bredero, en hij had gelijk. Gisteren kregen we hier in de regio van Oakville namelijk… de grootste sneeuwstorm van de afgelopen winter over ons heen!!! Men waarschuwde ons voor de winters in Canada, maar ik denk dat ze iets vergeten te vertellen zijn over de lente.

We wisten vanuit het weerbericht dat er sneeuw aankwam, maar eigenlijk hadden we maar een centimer of 5 verwacht. Niets speciaals dus. Maar de Oakville-Hamilton streek werd dus veel erger getroffen en in de namiddag heb ik in onze tuin maar liefst 17 cm sneeuw gemeten, en toen was het nog aan ’t sneeuwen (en nadien kregen we ook nog ijsregen en hagel). 

’s Morgens opperde Dario nog de mogelijkheid van een snow day (waarbij de school dus officieel sluit),  maar met slechts 5 cm sneeuw was dat natuurlijk wensdromen. Dus ik bracht hem naar school, om te constateren dat de parking, die altijd bijna vol staat, nog half leeg was… Toen ik hem na de middag ging ophalen bleek dat de schoolbussen niet reden, en dan komt er bijna niemand naar de school. Ze waren heel de dag door telkens maar met ongeveer 6 leerlingen in de les (daar waar er op normale dagen 20-25 leerlingen in een klas zitten).

Erwin was op dinsdagavond met de VIA trein naar hun kantoor in Windsor (tegen de Amerikaanse grens, aan Detroit) vertrokken. Deze streek staat bekend om zijn enorme sneeuwstormen. Reeds twee keer had hij gepland naar daar te gaan, maar heeft hij dit omwille van de barre weersomstandigheden moeten annuleren. Nu zat hij dus daar, droog, zonnig en zonder een korreltje sneeuw. Hoe ironisch. Hij keek dus ook zijn ogen uit toen ik hem gisterenavond om 9.11pm aan het station ging ophalen. Ik had hem al wel een mailtje gestuurd, maar hij dacht waarschijnlijk dat ik aan ’t overdrijven was geweest. Niet dus.

Vandaag is alles terug ‘normaal’, zij het wel koud voor de tijd van het jaar. Het vriest ook overdag nog, en pas half volgende week zou daar verbetering in moeten komen. Alles is dus terug wit, geen gras meer te zien. Ik zal mijn plannen  om wat paasdecoratie aan te brengen dus maar een paar dagen opbergen, want ergens vind ik dat niet samen passen, paasdecoratie en sneeuw. Dat is zoals een Kerstman in de Californische zon.

Deze ochtend moest ik al om 5u uit de veren! Dario is vandaag met zijn Robotics club naar de universiteit van Waterloo, waar ze hun eerste wedstrijd van het jaar hebben. Een vuurdoop dus voor hun robot… Vanavond laat komt hij terug thuis (rond 9.30pm), en morgenvroeg vertrekken ze dus weer zo vroeg terug naar ginder, om dat nog eens te herhalen op zaterdag…

Lente?

We hebben de afgelopen maand denk ik nog 1 keer sneeuw gehad, op een moment dat alle sneeuw haast weggesmolten was. Maar dat werd snel gevolgd door heel wat lente dagen: de zon schijnt, de lucht is mooi blauw, je verwarming draait niet en het is 20 graden in huis. Dus je gaat buiten met een dun truitje aan, en het voelt HEERLIJK! Je stapt in je auto, begint te rijden, en ziet dan op de boordcomputer dat het maar liefst …. 11 graden is. Slik. Verwarring. Euh, boordcomputer kapot? Even naar het nieuws luisteren… Ja hoor, het is warempel 11 graden. In België loop je dan echt nog wel met je jas aan. Hier ben je een rariteit als je dan je jas aan hebt. Ik heb er zelfs al in bermuda zien lopen!
We hebben ook een paar dagen typisch Belgisch weer gehad: grijze lucht en regen. Bweik! Tel daarbij al die smeltende sneeuw en een nog bevroren ondergrond, en je hebt de idee dat je in een moeras woont als je in de tuin stapt. Zomp, zomp, zomp is het geluid dat je hoort bij elke stap die je zet. Gelukkig is ook dat weeral over.
Vandaag brak de zon niet echt door, maar we zijn een frisse neus gaan halen aan Lake Ontario. Gelukkig hadden we een trui en een jas aan, want het waaide fel aan het meer en de temperatuur verraste ons: het was slechts een graad of 2. Fris dus! Maar lekker gewandeld en gerend. Natuurlijk waren we weer vergeten dat daar langs het pad zo’n struik staat met van die bolletjes met een soort van weerhaakjes aan die in de pels van je hond klitten. Op een bepaald moment kon Dusza niet eens meer verder wandelen omdat er zo’n hele tros bolletjes aan haar poot hing, waardoor de lange haren van onder haar buik er in klitte, en ze haar poot nog amper verzet kreeg! Dus even stoppen, snertbolletjes er uit plukken, en thuis met de kam er door om al die restjes er nog uit te doen… Gr, volgende keer beter opletten!

Hier en daar zie je de lente al: een zeldzaam knopje aan een boom, geen sneeuw meer op het gras (maar hier zeggen ze dat je sneeuw mag verwachten tot in april), en in de tuin hebben we een aantal plantjes die hun kopje boven het zand beginnen uit te steken. Ben benieuwd wat dat gaat worden. Als het ding tenminste de kans krijgt om te gaan bloeien, want sinds enkele dagen hebben we ook regelmatig een konijn op bezoek. Dusza rent dus woest door de tuin, op zoek naar de indringer. En het konijn is een brutaaltje hoor: als Dusza buiten komt, dan wipt hij (zij?) rustig 2 meter verder om zich onder een struik te verstoppen. Komt ze dan wat dichter bij die struik, dan wipt hij weer wat verder. En als ze dan nog wat dichter bij komt, dan besluit Fluffy om maar onder de houten omheining door te wippen, op zoek naar veiliger oorden. Ik hoop dus maar dat de brutaliteit van Fluffy niet afgestraft gaat worden, door Dusza die sneller gaat zijn dan Fluffy…