Zottigheid

Vandaag exact 20 jaar geleden zagen Erwin en ik elkaar voor de eerste keer. En wat ging het toen snel… Zo snel, dat ik me voorgenomen had om dit nooit aan onze kinderen te vertellen. Want als ouders sta je niet om zoveel zottigheid te springen, hahaha.
(maar aangezien zoonlief dit blog toch niet leest… 😉 )

In die tijd woonde ik op een appartement in het hartje van Antwerpen, dicht bij mijn werk. Erwin woonde in Limburg, waar hij toen werkte. Aanvankelijk zagen we elkaar in het weekend, en door de week kwam hij ‘s avonds wel eens over-en-weer naar Antwerpen.
Meer en meer van zijn kleren kwamen in mijn kleerkast terecht, en binnen de drie maanden woonden we samen. Meer nog: Erwin had ondertussen een baanaanbod bij een klant in Oost-Vlaanderen gekregen , en hij wou die job aannemen op voorwaarde dat ik mee zou verhuizen. Ik, ik was eigenlijk echt uitgekeken op mijn job, en zag die verandering van omgeving wel zitten! Dus beiden lieten we onze job achter ons, we kochten voor ettelijke honderdduizenden frankskes meubels (een paar tienduizend euro) en trokken naar Oost-Vlaanderen. Eigenlijk hadden we al direct willen trouwen, maar “voor het goed fatsoen” hebben we daar mee gewacht tot in de daaropvolgende zomer.

Vanaf dat 1 dat ik Erwin ontmoet heb, heb ik direct gezegd “Ik heb mijn toekomstige echtgenoot ontmoet”. En nu, 20 jaar later, ben ik nog steeds heel blij dat ik hem toen ontmoet heb!
Die 20 jaar zijn alles behalve saai geweest, en we hebben in de ogen van velen waarschijnlijk nog heel vaak zotte toeren uitgehaald. Op die 20 jaar tijd hebben we maar liefst op 8 plaatsen gewoon!!! Maar wij, wij zijn nog steeds heel gelukkig samen. En wie had toen kunnen denken dat we dat 20 jaar later zouden vieren in Canada?!

Schatje, op naar de volgende 20 jaar samen!

Advertenties