Parijs, vorig jaar.

Zo stilletjesaan naderen we onze 1ste verjaardag in Canada, op 27 augustus. Wow, wat ging de tijd snel!
Dus dit is de periode dat je wel vaker terugdenkt aan dat jaar geleden, de aanloop naar het visum en het uiteindelijke vertrek in de weken nadien. Het is  haast niet te geloven dat dat nog maar een jaar geleden is, zoveel is er ondertussen gebeurd. En toch voelt het nog ‘vers’ aan, kunnen we ons zo die dagen in Parijs weer voor de geest halen en voelen wat we toen voelden.

Zo ging het toen:

https://roots2wings.wordpress.com/2010/08/07/we-hebben-ons-visum/

Dus, voor diegenen die nog  op hun visum zitten te wachten: nog even geduld, en straks gaan jullie hier ook door, en voor je het weet woon je al weer een jaar in je nieuwe thuisland. 🙂

 

Advertenties

10 thoughts on “Parijs, vorig jaar.

    • Ik heb het gezien! Proficiat! Dat is echt een pak van je hart he! Rationeel gezien weet je wel dat alles in orde gaat komen tijdens die wachtperiode, maar het is zo’n opluchting als je dan ook daadwerkelijk bericht krijgt dat “het” er is.

  1. En dan voor je het weet woon je 11 jaar in Canada, zoals wij afgelopen zaterdag!
    Die sticker in je paspoort fascineert me, die kregen wij niet 11 jaar geleden. Wel handiger dan zo’n opgevouwen brok papier wat wij kregen!

  2. Hoi Elke, leuk om te lezen hoe jullie toen je visa ophaalde. Wij hopen zo dat het dit keer bij ons goed gaat. Wachten is nu zo tergend moeilijk. Ik heb zelf ook plannen dat ALS het zover is, dat wij richting Berlijn gaan om het op te halen! Ik wou dat het alvast november was……

    Enne misschien moet je inderdaad een blog maken met alle uitstapjes en er een bedrijfje van maken?? Geen slecht idee hoor!

  3. Heel toevallig las ik vandaag in een oude brief dat mijn overgrootouders in 1924 (!) naar Canada zijn gegaan . Zij wilden naar Amerika, maar volgens de wachtlijst – quota systeem – zou het jaren duren. Een vertegenwoordiger van de Canadian Steamship and Railroad Company kwam naar Groningen om inlichtingen te geven. Overgrootvader vertrok met zijn zoons en overgrootmoeder volgde een jaar later met een paar dochters. Vanuit Canada is de hele familie na een paar jaar uiteindelijk toch in Amerika terecht gekomen.

    • Heb je die brief onlangs ontdekt, Inneke? Het zal best heel speciaal aanvoelen als je zo’n oude brief leest! (en in deze moderne computertijden schrijven we dus niets meer dat ons (achter)kleinkinderen ooit kunnen lezen…

  4. Wat je daar zegt heb ik ook al vaak gezegd, dat het voor toekomstige generaties wel heel moeilijk zal zijn om informatie over ons te vinden als al die emails weg zijn.
    Nou, dat het al bijna een jaar is, dat is toch omgevlogen! Jullie hebben je goed gesettled.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s