Spannende ontmoeting!

Als Dusza ’s avonds nog naar haar plasweide gaat, dan ga ik eerst op verkenning; ons deck is verlicht, maar ik doe ook nog de grote tuinverlichting aan, en dan ga ik met een pillicht naar buiten om in de hoeken van de tuin te schijnen en te zien of de kust veilig is. Immers, er zijn hier toch wel een aantal dingen waar we voor uit moeten kijken.
Allereerst hebben we mijnheer of mevrouw konijn, die duidelijk de afgelopen maanden erg gegroeid is, en die dus weer volop aan ons gras komt knagen. Of beter gezegd: aan de klaver die in ons gras groeit. Dusza is ontzettend snel, en die konijnen schieten soms maar wat wild zig-zag in het rond, dus ik had al snel begrepen dat we ontmoetingen in onze tuin moeten voorkomen want dat zou gegarandeerd een keer fout aflopen voor Konijn.
Daarnaast hebben we Cindy, het stinkdier, die onze tuin regelmatig frequenteert. Dagelijks dus. Aan Dusza haar gedrag te zien, wil ze dolgraag vriendjes worden met deze dame. Ik kan me inbeelden dat ze haar leuk vindt, immers, ze hebben zowat dezelfde smaak van jasje en beiden hebben een mooie staart. Maar wij zien dit soort vriendschap niet echt zitten.
Ook hebben we nog eekhoorns, die met de winter in het vooruitzicht de afgelopen week echt massaal aanwezig zijn en overuren draaien. Die behoren voor Dusza tot dezelfde categorie als Konijn: lekker om op te eten of leuk om op te jagen.
Maar vanavond was het nog wat anders…. Dusza gaat dus -nadat ik de tuin inspecteerde- naar haar plasweide. Ze doet haar plasje, en plotst schiet ze als een pijl uit een boog uit haar plasweide, springt ze over de lage omheining van de plasweide, en duikt plat op haar buik onder de omheining! Gelukkig is zij groter dan de ruimte onder de omheining, maar ze deed verwoedde pogingen om er onderdoor te geraken. En ik hoorde allerlei gestommel aan de andere kant maar had niet dadelijk door wat er was. Een kat of zo? Dus ik loop van het deck naar beneden in de tuin, met mijn pillicht, en hoor ondertussen allerlei gekras. Ik schijn met mijn pillicht op het hekwerk rond de tuin, terwijl ik Dusza tracht te overtuigen om haar kop onder het hek onderuit te halen. Maar he, het is een schat van een beest, maar als ze wil geroken heeft is ze echt niet te houden. Heeft ze van kleins af aan gehad, en dat hebben we er nooit uit gekregen. Instinct… In ieder geval trok ik ondertussen grote ogen en sloeg mijn hart een slag over. Want wat zag ik, op een halve meter van mijn neus, ongeveer een meter boven de grond? Klauwen! Hele scherpe klauwen! En die klommen duidelijk naar boven. Heeeeelllp! Raccoon!!!! Maar zelfs de klap op Dusza haar billen weerhield haar niet van haar overduidelijke levensgevaarlijke missie. “Kom, koekjes” roepend, terwijl ik enthousiast richting deck liep deden het ook niet. Ondertussen stak ik snel mijn hoofd binnen en riep ik “Erwin, kom snel, ik zit hier met Dusza en een raccoon.”. Die brak dus ook het wereldrecord van de trap af lopen met 5 tredes tegelijkertijd, en terwijl hij buiten komt en Dusza haar naam roept, denk ik dat ze de paniek in zijn stem hoorde, en kwam ze onder het hek onderuit, plat op haar buik kwam ze tot bij Erwin gekropen. En de raccoon? Die zat dus ondertussen boven op het hek, klaar om aan onze kant van de tuin naar benden te komen!
Dusza snel in veiligheid gebracht binnen. En dan zijn Erwin en ik met het pillicht nog op de raccoon afgelopen. Ik ben zelfs tot op een meter of 2 genaderd. Ik zat hem te bekijken, en hij mij. Hij was duidelijk op zijn gemak nu die dolle hond weg was, en bleef mooi boven op het hek zitten. We zijn uiteindelijk binnen gegaan en ik ben nog een tijd blijven kijken of hij nu in onze tuin ging komen of niet. Ik had hem immers een tijd geleden al eens parmantig over ons deck zien wandelen. Maar een half uur later zat hij nog boven op het hek. En toen ik 10 minuutjes later nog eens ging kijken, was hij weg.
Ik vind zo’n ontmoeting ongelooflijk fascinerend. Maar zolang Dusza buiten rondloopt, vind ik er dus helemaal maar niets aan. Want zij snapt natuurlijk niet dat zo’n beest haar heel erg zou kunnen verwonden met zijn klauwen. En op zich is een raccoon eerder schuchter, maar als zo’n dolle hond op je af komt gevlogen, dan zou je je voor minder bedreigd voelen…
In ieder geval is het dus goed dat we de tuin altijd checken vooraleer we haar buiten laten als het eenmaal begint te schemeren!

Advertenties

5 thoughts on “Spannende ontmoeting!

  1. Goh zeg, dat is inderdaad een bijzondere ontmoeting. Ik heb eens gegoogled op een afbeelding van zo’n raccoon, ze zien er zo schattig uit en ik had geen flauw idee dat ze zo’n scherpe klauwen hebben. Maar goed dat jullie erger leed hebben kunnen voorkomen. In onze tuin hebben we dat soort bijzondere dieren niet, behalve slakken en af en toe een gast-poes komen er in onze tuin geen bijzondere dieren. Maar goed ook, want ik moet er niet aan denken.

  2. FOTO!!!!!!! Zaklamp er op richten en knippen maar!!! dat werkt, ik weet het uit ervaring met Petunia (zou haar nichtje bij jullie niet Azalia moeten heten???)
    Wel gaaf, maar goed dat Dusza er niet helemaal bij kon, want dat kan lelijk aflopen.
    Myrthes paardrijinstructeur heeft dezelfde hond als onze Hannah. En zijn hond heeft eens een wasbeer gegrepen, maar die wasbeer greep tegelijk zijn hond in het gezicht. Dus hondlief liep met een wasbeer in zijn gezicht, het enige wat de eigenaar kon doen was met een mes de wasbeer doodsteken zodat hij losliet van de hond……..

    Happy Thanksgiving!

    • Petunia’s en Cindy’s hebben het misschien niet op zaklampen, maar deze wasbeer trok zich daar geen zier van aan. Heb 10 minuten op hem staan schijnen toen Dusza veilig binnen zat en ik op 2m van het diertje stond, om hem eens goed te kunnen bestuderen. Uiteindelijk draaide hij wel zijn kop om, maar bleef zitten. Er groeit een klimplant op die plaats, en daar hangen besjes aan. Volgens mij was dat een grote lekkernij want ik heb hem nadien dus nog aan die plant zien trekken. 🙂

  3. Goh wat leuk dat je hierover blogt. Dat had ik ook kunnen schrijven -_-
    Hier idem dito, ’s avonds laat, laat ik Dinkel nog even gauw in de tuin maar het is hier zo pikdonker (lees weing tuinverlichting) dat ik ook een zaklamp mee neem. Dinkel duikt regelmatig de struiken in en heeft al menig vreemd beest of raar groot insect achterna gezeten. En nu ik ook al eens een slang heb gezien stelt mij dat absoluut niet gerust. Gelukkig dat Dusza niet bij de raccoon kon komen. Die scherpe klauwen kunnen venijnig uithalen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s