Vervolg van de ontmoeting met de raccoon

Deze voormiddag gingen we buiten, want ik moest het laatste deel van het deck nog sealen. Erwin en ik begonnen het dek stofvrij te maken, en ondertussen liep Dusza rond in de tuin. Plots zie ik uit mijn ooghoek een tafereel waarbij mijn hart bijna stil ging staan (of sloeg het net helemaal op hol?): Dusza haar plasweide ligt in de hoek van de tuin en is afgeboord met een klein hekwerk. Pal in de hoek, met de rug tegen het hekwerk van de plasweide en het hoge hek van onze tuinafscheiding staat, helemaal op zijn achterpoten, een raccoon! Het leek haast alsof hij met zijn handen in de lucht stond (“Ik geef me over!”). En onze Dusza? Die stond heel dreigend op 10 cm afstand van de raccoon, met haar tanden ontbloot. Slik! Dus ik slaat een kreeg van paniek. En Dusza begrijpt de paniek in mijn stem, denk ik. Want ze haalt een keer uit naar de raccoon en draait zich om en komt afgelopen.
Erwin en ik staan perplex… die raccoon staat daar nog steeds stomverbaasd, en stuikt dan in elkaar. En plots beseffen we beiden dat het om een ziek dier moet gaan. Immers, het is klaarlichte dag en dit zijn nachtdieren! En in plaats van uit te halen met die scherpe klauwen, leek het dier als aan de grond genageld te staan, echt bang. En nu de dreiging op veilige afstand van haar was, bleef ze nog gewoon in dat hoekje zitten…
Oh sh*t, dat ook nog, een zieke raccoon… Wat moet je daar mee doen? Je kan dat beestje toch niet zomaar daar laten? Niet alleen is het gevaarlijk voor onze hond, maar je wilt een dier ook niet zien lijden.
Maar wat moet je doen? Als nieuwkomer ken je de geijkte wegen van “wat als…” nog niet. Humane  Society maar bellen? (de Belgische Dierenbescherming) Zij zullen zeker wel weten waar we wel terecht kunnen.
Natuurlijk is het zondag, maar gelukkig is er ook permanent, en voor  ‘animals in distress’ mogen we het noodnummer draaien. Wel, we hadden eigenlijk 2 animals in distress, en ook 2 mensjes die een beetje in distress zaten, dus bellen dat nummer maar. Maar ook dieren nemen niet vrijaf op zondag, er bleken dus diverse oproepen te zijn, en de officers waren allen al op pad, maar ze gingen onze situatie doorgeven.
Ondertussen observeerden wij onze raccoon maar goed. Ik smeet een paar kleine stukjes appel naar het diertje toe. Misschien dat het wel wat wou eten… En zo zouden we hem in onze tuin kunnen houden. Maar het diertje keek er niet naar  om. We bleven op een veilige afstand staan kijken, maar het beestje geraakte toch wel in de stress van onze aanwezigheid, en hij trachtte het hekwerk op te klimmen om uit onze tuin te geraken. Maar het ging zo traag, en halverwege bleef hij helemaal trillend hangen. We dachten dat hij elk moment naar beneden zou vallen. Ocharme. We zijn dan maar naar binnen gegaan. Raccoon is toch boven op het hekwerk geraakt, en bleef daar liggen. Vliegen omzwermden het dier. Hij lag in de volle zon, en het was warm vandaag, 25 graden…
Soms ging hij zo scheef, dat ik echt vreesde dat hij er af ging donderen.
Na een tijdje is hij dan toch het hek af gekomen (of gevallen?), en verschuilde zich gelukkig verder in de schaduw, achter een denneboom. Daar lag hij nog toen die officer van de Humane Society hier toekwam. Een heel vriendelijke jongeman.
Na een korte beschrijving van de situatie (ook van gisterenavond) was zijn eerste bezorgheid of Dusza toch geen vleeswonde opgelopen had wegens besmettingsgevaar. Maar dat was niet het geval. Toen haalde hij een hok, en groot doek (om over het hok te hangen nadat het diertje gevangen was) en zo’n grote stok met een lus aan. Zonder problemen kon hij tot vlak bij de raccoon komen. Het arme beestje hief gewoon zijn hoofdje eens op, maar veroerde zich verder niet. De lus schoof om het dier heen, en toen de officer de lus wat aanhaalde kiste het beest eens, maar dat was meer pro forma dan dat het echt afschrikkend zou werken. Hupsake het hok in, en het doek ging er over.
Een dierenarts gaat nu het dier onderzoeken. Als het te ziek is, dan geven ze het een spuitje. Maar als het dier nog ok is en er met medicatie bovenop zou kunnen geraken, dan brengen ze het over naar een gespecialiseerde opvang om hem daar verder te behandelen, en wordt hij nadien hier in de wijk terug vrijgelaten.
We hopen zo dat we dit beestje straks met meer energie terug in de buurt mogen verwelkomen! Maar eerlijk gezegd vrees ik het ergste, er zat echt niet veel leven meer in….

En dan besef je dat zo’n Humane Society toch ook wel prachtig werk verricht! Ook op zondag. Dit soort organisaties wordt voor een groot deel gedragen door giften en ondersteund door vrijwilligers. Dus in de loop van de komende week ga ik eens langs  om te horen hoe het met “ons” wasbeertje afgelopen is, en wat de behandeling ervan ongeveer kost. Dat zullen we dan maar sponsoren.

Ik heb foto’s, maar ik zal proberen die morgen te plaatsen. Ik ben bekaf, en duik mijn bedje in. Slaapwel!

Advertenties

9 thoughts on “Vervolg van de ontmoeting met de raccoon

  1. Wat een belevenis! Ik hoop dat ze het beestje kunnen oplappen! Ik denk dat de plotselinge hitte ook fataal voor dieren is!
    Gelukkig is Dusza ongeschonden gebleven!

    Ben benieuwd naar je foto’s!
    Mooie daad!

  2. Eind goed al goed !
    Maar dat ik ineens geconfronteerd word met 25 graden in Toronto is wat minder leuk op een maandagmorgen die grijs, kil en regenachtig is 😦 Let’s move! Maar binnen enkele weken zeg ik dat waarschijnlijk nie tmeer 😉

  3. Jeetje, kan me voorstellen dat jullie allemaal schrokken, zielig voor dat beestje natuurlijk. Gelukkig dat ze ‘m opgehaald hebben.
    Wat een heerlijk weer bij jullie!

  4. ach arm beest. Ik hoop dat het beestje nog opknapt een weer terug in het wild kan maar ik vres het ergste. Inderdaad geweldig hoe zo’n humane society zich inzet voor de dieren. Mooie daad dat sponsoren.

  5. Dus toch een ziek dier :(. Gelukkig waarschijnlijk geen hondsdolheid. Hier hebben we een animal warden bij de politie, die speciaal voor dit soort dingen rondrijdt.

  6. Waw, wat een ervaring. Je hebt wel heel correct gehandeld. Hopelijk kan het beestje nog gered worden… Toch zou ik nooit oog in oog met een raccoon willen staan… Moed had je wel!

    Groetjes,

  7. Mooi dat er zo humaan gereageerd werd. Dat is niet overal zo helaas. Zo heb ik eens met een opossumwees ‘in mn maag gezeten’ en het antwoord van humane society was toen dat ik ‘de natuur maar op z’n beloop moest laten’. Vrij laten en dood laten gaan dus.
    Dat is dus van plaats tot plaats verschillend kennelijk.

    • Ik heb de indruk dat ze hier echt wel proberen te redden wat er te redden valt, want er was een infectie uitgebroken in het asiel onder de katten, en in plaats van een paar tientallen katten een spuitje te geven, hebben ze er voor gekozen om ze te behandelen (wat wel duurder is) en het asiel onder quarrantaine te plaatsen.

      ’t Is inderdaad spijtig als ze je niet helpen met zoiets, zoals die opossum…

  8. Pingback: De winter is begonnen. « You can have Roots and Wings

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s