Terugblik op 2011

2011… Ons eerste volledige jaar in ons nieuwe thuisland Canada.
We hebben rustig verder gezet waar we sinds 27 augsustus 2010 aan begonnen waren: bouwen aan ons leven hier.

Eigenlijk kijk ik vol bewondering terug naar Dario; je moet het maar doen he, als 16-jarige je vrienden en vertrouwde omgeving achter laten om samen met je ouders aan dat Canadese avontuur te beginnen. Alles terug van scratch opbouwen. Hij heeft zijn draai op school snel gevonden, het Engels bleek helemaal geen punt te zijn (meer nog, hij is ondertussen naar English for Gifted and Talented Learners overgeplaatst). Hij bolde gewoon dat 5de middelbaar terug in, alsof het de gewoonste zaak van de wereld was. Nam er ondertussen ook nog wat grade 12 vakken bij. Allemaal direct op niveau om naar de universiteit te kunnen gaan. Ondertussen nog vrienden maken, nog eens verhuizen van het huurhuis naar het huis dat we kochten. Misschien heeft dit alles toch wel meer van hem gevraagd dan wat we zelf doorhadden, want in het voorjaar werd duidelijk dat er iets mis was met Dario. Hij was heel erg moe, kon zich niet meer concentreren, voelde zich depressief maar zag geen reden daarvoor, enz. Gelukkig ontdekte de dokter snel de oorzaak. Extra rust, gezond eten, medicatie en ontspannende gesprekken hadden resultaat, en hij heeft zijn jaar zelfs kunnen eindigen met een plaats op de Honour Roll!

Ondertussen had hij zich aangesloten bij de Robotics club in de school (nadat hij overtuigd was dat dit niet enkel een clubje voor nerds was, hahaha), en daar is hij ook dit schooljaar weer vol enthousiasme ingedoken. Hij houdt zich vooral bezig met 3D Animaties en het opstellen van het Business Plan.

Vrienden had hij vorig jaar al gevonden, maar ondertussen is hij zowat een Siamese tweeling geworden met Will, een kerel die helemaal op dezelfde golflengte zit als zoonlief. Samen filosoferen ze er op los, maakten ze een adaptatie van Hamlet naar een video game, en vaak hebben ze gewoon lol zonder meer.

Ondertussen zit hij in zijn laatste jaar, en moet hij zijn studiekeuze vast gaan leggen. Hoe overtuigd hij bij het begin van het schooljaar nog was, hoe onzeker voelt hij zich nu het echt zo ver is. Al denk ik wel dat de weegschaal uiteindelijk door zal slaan in de richting die hij al in zijn hoofd had toen hij Belgie verliet: Game Development / Game Design.

Tussendoor proberen wij hem nog te motiveren om zijn rijbewijs te behalen (men mag hier vanaf 16 beginnen rijden), maar het lijkt hem weinig te boeien. Tja, wat wil je, taxi mama is erg makkelijk en goedkoop. 😉

Erwin heeft tijdens zijn vakantie in augustus besloten om Deloitte vaarwel te zeggen. De collega’s waren heel leuke mensen, maar hij verveelde zich steendood, en wie Erwin kent weet dat hij dat echt niet kan volhouden, dat hij constante uitdagingen moet hebben. En die heeft hij ook deze keer weer snel gevonden, want in november is hij gestart in een nieuwe omgeving: een groep van 3 hospitalen in Toronto die aan ’t bouwen zijn aan het eerste volledig digitale hospitaal in Noord-Amerika. Het moet operationeel zijn tegen eind 2015, dus hij heeft nog veel werk.

Het is af en toe nog wennen aan een aantal typisch Canadese dingen: men doet er veel langer over om beslissingen te nemen. Er wordt dus teveel naar zijn goesting vergaderd.
Daarnaast staat de Canadees bekend als super vriendelijk. Volgens mij is “sorry” het eerste woord dat ze leren. Die vriendelijkheid maakt je dagelijks leven een stuk aangenamer dan in Belgie, maar het heeft ook nadelen. Immers, men brengt je niet graag een negatieve boodschap. Dus sta je je soms af te vragen of ze je voorstel echt wel zien zitten, of misschien toch niet. En durven ze je ook niet altijd melden dat de dingen niet naar wens lopen, want ze willen je niet teleurstellen.
Erwin tracht daar in het kader van de integratie rekening mee te houden, maar aangezien men hier open staat naar al die nieuwe culturen die het land binnen komen, probeert hij ze in dat kader dan ook maar wat meer directheid te leren.

Ik ben ondertussen aan mijn 2de jaar als vrijwilliger in de high school library begonnen. Het is een heel fijne job om te doen, en het is ongelooflijk hoe dankbaar men daar is voor het werk dat je doet. Soms voel ik me daar echt ongemakkelijk bij.
Aanvankelijk was ik van plan om nog een studie vergelijkbaar met Bibliotheekwezen bij te gaan doen, maar met al de besparingen die ook in Ontario doorgevoerd worden, zie je toch steeds ook gesnoeid worden in de budgetten van de bibliotheken, zowel bij de overheid zelf als bij de School Boards. Studeren in Canada is een serieuze financiele investering, en ik vrees dan ook dat ik die kost er niet snel uit zal kunnen krijgen. Dus bekijk ik andere mogelijkheden om aan mijn ontwikkeling te werken. Ik hoop dat ik tegen september 2012 iets leuks heb kunnen vinden.
In januari ga ik ook eens kijken bij de Conversation Circles. Blijkbaar is er eentje in de buurt van een ‘advanced’ level, dus misschien steek ik daar nog iets op.
En in januari staat ook mijn eerste afspraak met de Newcommerc Club op de agenda. Op die manier hoop ik meer mensen te leren kennen en zo mijn vriendenkring wat groter te maken.

Dusza heeft, achteraf bekeken, wel wat aanpassingsproblemen gehad. We wisten al dat ze gevoelig was aan haar voeding (allergische reacties die oorontsteking in de hand werken). En in het begin gingen we van de ene ontsteking naar de andere. Het vinden van de juiste voeding was dan ook niet zo simpel. Tot we back to basics gingen, en op zoek gingen naar organic green tripe. Ik maak nu soms wel eens het grapje dat haar vlees haast even duur is als het onze, maar het doet haar goed. Ze heeft nu al een maand of 9 geen oorontsteking meer gehad!
En ook het nieuwe huis was voor haar een leuke verandering. Ze heeft nu weer heel wat ramen waar ze aan kan gaan liggen en naar buiten kan kijken. En er is geen tapijt meer in huis waar ze jeuk van krijgt (we hebben hier vloer en parket).
Haar favoriete seizoen is weer aangebroken, meerdere malen per dag ligt ze te rollen in de sneeuw. Ijs(jes) zijn zo lekker he!

2012 staat voor de deur. Geen idee wat het ons gaat brengen, maar we kijken het vol vertrouwen tegemoed en duiken er heel enthousiast in!

Welzijnskloof tussen Vlaanderen en Wallonië wordt alsmaar groter

Als ik dit soort berichten lees, dan stel ik me echt wel vragen bij de toekomst van Belgie. Maar meer nog vraag ik me af hoe men ooit twee zulke verschillende ‘volkeren’ in een land heeft willen gieten. Cultureel gezien zijn Vlamingen en Walen gewoon anders. Taalkundig gezien spreken we een taal die niet eens verwant is aan elkaar. En het niveau van ons onderwijs is zo verschillend, waardoor Vlaanderen bij de top van de wereld hoort en Wallonie tussen de ontwikkelingslanden staat in internationale onderzoeken zoals PISA.
En dit artikel uit De Standaard illustreert nog meer verschillen:

Onze Belgische verzorgingsstaat presteert naar Europese normen middelmatig. Dat blijkt uit een studie van de Luikse universiteit (ULG), die De Tijd kon inkijken. Als dezelfde oefening voor de twee landsdelen apart wordt gedaan, blijkt echter dat Vlaanderen aan de Europese top staat, terwijl Wallonië wegzakt naar de staart.

Drie economen van de Luikse universiteit vergeleken de Belgische verzorgingsstaat met andere Europese lidstaten. Ze deden dat aan de hand van vijf criteria: armoede, ongelijkheid, langdurige werkloosheid, voortijdig afhaken op school en levensverwachting.

Uit de studie blijkt dat België is afgezakt naar de middenmoot van Europa. Ons land staat op de 11de plaats in de rangschikking van 27 lidstaten. Als de kostprijs, die de efficiëntie van het systeem weergeeft, in rekening wordt gebracht, zakken we zelfs naar de 19de plaats.

Nog frappanter zijn de resultaten wanneer dezelfde berekening wordt gemaakt voor Vlaanderen en Wallonië. De Vlaamse verzorgingsstaat komt dan uit tussen de toplanden van de Europese Unie. Wallonië zakt nog verder naar beneden en belandt in de kelder van de rangschikking, tussen Portugal en Spanje en niet ver van landen als Bulgarije en Roemenië.

Bovendien blijkt dat de kloof tussen de twee landsdelen op het vlak van sociaal welzijn de afgelopen jaren alsmaar groter werd. Vlaanderen ging er tussen 2003 en 2009 serieus op vooruit, Wallonië boekte daarentegen amper vooruitgang.

‘Explosief’

De economen die het onderzoek uitvoerden, spreken van een zeer verontrustende evolutie: ‘Ook in andere landen vind je waarschijnlijk grote regionale verschillen,’ stellen ze, ‘maar de Belgische politieke context maakt deze groeiende kloof extra explosief.’

 

De veiligste in de GTA

 Oakville maakt deel uit van de Halton Region:

En het blijkt hier best wel heel erg veilig te zijn. Niet dat wij daar aan twijfelden, want ondanks het feit dat we in een stad met bijna 180.00 inwoners wonen, doen veel mensen hier hun deuren nog altijd niet op slot. Niet van hun huis, niet van hun auto… Dit artikel verscheen vandaag:

Halton is safest… again

For the fourth year, Halton has been ranked the safest place to live in the GTA and the safest regional municipality in Canada — by Maclean’s magazine in its 2010 ranking of Canada’s most dangerous cities.

Prince George, B.C., once again received the title of Canada’s most crime-ridden city, followed by Victoria, B.C., Saskatoon, Sask., Red Deer, Alta., and Regina, Sask. — Caledon, Ont., was listed as the safest city in Canada.

“This achievement is the result of our residents, businesses and local municipalities, working together with the great police officers and staff of the Halton Regional Police Service, to ensure Halton Region is a safe place to live, work, raise a family and retire,” said Regional Chair Gary Carr, noting the record is one reason so many people choose to call Halton home.”

“Although crime rates are going down across Canada, our overall crime rate in Halton was 54.7 per cent lower than the Canadian average,” said Halton Police Chief Gary Crowell,  explaining while police do play a role in preventing and deterring crime, crime rates can be influenced by many socio-economic factors.

“Halton has earned this notable distinction for the fourth year in a row due to the incredible support for policing and public safety shown by the people of our community, who work closely in partnership with our officers, civilian personnel and volunteers to help ensure that Halton remains as safe tomorrow as it is today.”

Crowell said traffic safety — not in Maclean’s ranking — is an area he’d like to see improved in Halton.

“One serious injury or fatality from a preventable motor vehicle collision is one too many, so I encourage all motorists to slow down, buckle up, pay attention to the road, and don’t get behind the wheel if you are impaired,” he said.

Maclean’s based its ranking on 2010 annual crime data from Statistics Canada for municipal police services serving the nation’s 100 largest populations. The Crime Severity Index (CSI) scores six personal and property crimes: homicide, sexual assault, aggravated assault, auto theft, robbery and breaking and entering. For information, visit www.halton.ca or www.hrps.on.ca.

bron

 

Bekende Canadezen

Je staat er vaak niet bij stil als je naar -wat je denkt Amerikaanse- muziek luistert, dat heel wat van die artiesten geen Amerikanen zijn, maar Canadezen. Zo stond er vandaag in de krant:

First time ever: Four of Top 5 albums in U.S. are Canadian acts

Momenteel zijn dus 4 van de top 5 albums in de Billboard Chart van Canadese artiesten:
Op 1 staat Michael Bublé’s album Christmas,
op 2 staat Nickelback’s Here and Now
op 3  staat een Amerikaan album
op 4 staat Drake’s Take Care
en op 5 staat Justin Bieber’s Under the Mistletoe

Ook volgende artiesten zijn Canadezen: Arcade Fire, Alanis Morisette, Bryan Adams, Nelly Furtado, Paul Anka, Shania Twain, Natalie Appleton (van All Saints), de Crash Test Dummies, Celine Dion, Oscar Peterson, Roch Voisine, Diana Krall, Rufus Wainwright, k.d. Lang, Neil Young, Avril Lavigne, Leonard Cohen, Sarah McLachlan, Joni Mitchell, Men Without Hats, Daniel Lanois (producer van o.a. Bob Dylan en U2),…

Ik heb me beperkt tot de meest bekende namen in mainstream muziek, alhoewel er ook een aantal bekende jazz muzikanten hier zitten. We hebben hier eigenlijk, buiten U2, enkel nog maar Jazz concerten bezocht en er erg van genoten.
En de hiphop scene zou hier ook een aantal bekende artiesten hebben, maar daar ben ik helemaal niet in thuis.

En als we dan toch bezig zijn, je kent vast ook wel deze Canadezen:

  • Scott Abbott and Chris Haney (inventors of game “Trivial Pursuit”)
  • Dan Aykroyd (movie actor; Elwood of “The Blues Brothers”)
  • Pamela Anderson (actress on “Baywatch”)
  • Louise Arbour (Chief Prosecutor, International Criminal Tribunal, The Hague)
  • Margaret Atwood (writer; author of “The Handmaid’s Tale”)
  • Bachman-Turner Overdrive (BTO) (rock group; writers of songs “You Ain’t Seen Nuthin’ Yet” and “Takin’ Care of Business”)
  • Jim Balsillie and Mike Lazaridis (co-founders of RIM, developer of Blackberry smartphone)
  • Frederick Banting and Charles Best (discoverers of diabetes drug insulin, 1921)
  • Roberta Bondar (space shuttle astronaut)
  • James Cameron (director of movie “The Titanic”)
  • Jim Carrey (actor; star of such movies as “Ace Ventura: Pet Detective”)
  • Hayden Christensen (actor; Anakin Skywalker in the later “Star Wars” movies)
  • Cirque de Soleil (acrobatic circus performers)
  • Douglas Coupland (writer; author of “Generation X”)
  • Romeo Dallaire (general; commander of Rwanda international peacekeeping mission)
  • Dennis Doherty (musician; founding member of “The Mamas & The Papas”)
  • James Doohan (actor; Scotty of “Star Trek”)
  • Michael J. Fox (television and movie actor; star of “Family Ties” and “Back to the Future”)
  • John Kenneth Galbraith (economist; advisor to many U.S. presidents)
  • Marc Garneau (space shuttle astronaut)
  • Frank Gehry (architect; designed e.g. the Guggenheim Museum in Bilbao)
  • William Gibson (science fiction author; inventor of “cyberpunk” genre)
  • James Gosling (author of Java computer language)
  • Ryan Gosling (Hollywood actor; star of “Crazy Stupid Love”)
  • Glenn Gould (classical piano player)
  • Lorne Greene (actor; star of television show “Bonanza”)
  • The Guess Who (rock band; writers of song “American Woman”)
  • IMAX Corporation (group of Canadians that invented the IMAX movie format, 1970)
  • Kenneth Iverson (author of APL computer language)
  • Ben Johnson (former world-class sprinter)
  • Brian Kernighan (co-author of C computer language)
  • Margot Kidder (actress; Lois Lane of “Superman” movies)
  • W.P. Kinsella (author of novel “Shoeless Joe”, later made into movie “Field of Dreams”)
  • Rachel McAdams (movie actor; Regina of “Mean Girls”)
  • David McTaggart (co-founder of Greenpeace)
  • Mike Myers (comedic actor; writer and star of “Wayne’s World” and “Austin Powers”)
  • Lucy Maud Montgomery (author of “Anne of Green Gables”)
  • Carrie-Anne Moss (actress; Trinity in “The Matrix” movies)
  • Farley Mowat (author and conservationist; writer of “Never Cry Wolf”) (woonde in Oakville, denk ik)
  • Leslie Nielsen (comedic movie actor; starred in “Airplane” and “Naked Gun” series)
  • Sandra Oh (actress; Dr. Cristina Yang on “Grey’s Anatomy”)
  • Michael Ondaatje (author of “The English Patient”, later made into a movie)
  • Matthew Perry (actor; Chandler of T.V. show “Friends”)
  • Russell Peters (stand-up comedian)
  • Jason Priestly (television actor on “90210”)
  • Keanu Reeves (movie actor; star of “The Matrix”)
  • Ryan Reynolds (movie actor; star of “The Proposal” and “Green Lantern”)
  • Mordecai Richler (author; writer of “The Apprenticeship of Duddy Kravitz”)
  • William Shatner (actor; Captain Kirk of “Star Trek”)
  • Donald and Kiefer Sutherland (father & son acting stars)
  • Pierre Trudeau (politician and statesman)
  • Nia Vardalos (writer and star of movie “My Big Fat Greek Wedding”)
  • Gilles and Jacques Villeneuve (father & son champion racecar drivers)
  • Mortimer Zuckerman (publisher/owner of New York Daily News)

Ja, ik zal er vast nog veel vergeten zijn. Maar dit is al een beginnetje.

De winter is begonnen.

Officieel gesproken is hij natuurlijk al langer dan vandaag begonnen, die winter, maar zo voelde het voor ons niet echt aan. Mooie blauwe lucht en temperaturen die vaak nog 10 graden haalden (die dan warmer aanvoelden dan in Belgie), was voor mij toch meer ‘herfst’. Maar vorige week is het beginnen regenen. Ik vond het een typisch Belgisch weertje: grijze lucht, heel de dag gemiezer. En ook Dario en Erwin maakte diezelfde bedenking toen ze thuis kwamen. “Net als vroeger”, hahaha. Maar de temperaturen bleven nog ok.
We hadden al wel eens ‘sneeuw’ gehad: lake effect snow, die niet eens 2 uur is blijven liggen. En voor gisterenavond hadden ze smeltende sneeuw voorspeld. Maar gisterenavond lag er zoweer een halve centimeter sneeuw op het deck, en zelfs deze ochtend kon je nog wat witte plukjes tussen het gras zien liggen. De daken van de mensen zijn trouwens allemaal nog wit. Op de wegen zelf is natuurlijk niks te zien.
Tel daar dan bij dat de temperaturen plots een daling gekregen hebben, en dat we rond de 2 graden zitten en dat de komende 2 weken ook zo zal blijven, en dan heb je dus Winter.

Aangezien het inmiddels ook december is, zullen we eens werk gaan maken van de kerstdecoratie. De dozen staan al boven, ik ga dadelijk wat kleine spulletjes al doen, maar deze namiddag ga ik samen met zoonlief de kerstboom versieren. Ondertussen zullen we warme chocomelk drinken, en natuurlijk gaan we K-Lite opzetten. Dat is een zender die alleen maar kerstmuziek draait. Niet iets om constant op te hebben staan, want ze vallen natuurlijk geregeld in herhaling. Maar we hebben toch al wel enkele leuke liedjes leren kennen die nieuw voor ons waren. Momenteel is dit echt mijn favoriet:
Gene Autry,  met Here Comes Santa Claus
Echt zo’n vrolijk deuntje! Die man heeft trouwens heel wat leuke kerstliedjes gezongen.

Vorige week donderdag, terwijl ik aan het werk was in de bibliotheek, heb ik ein-de-lijk bericht gekregen van de Humane Society over het lot van het raccoontje dat in onze tuin zat tijdens het Thanksgiving weekend. Heel wat telefoontjes en enkele e-mailtjes later dan toch een reactie van hun kant. Moet eerlijk bekennen dat ik eerder die week een beetje een boos mailtje gestuurd had en lang niet zo vriendelijk was gebleven dan in mijn vorige berichten. Maar wat ik vreesde is dus werkelijk zo geweest: het diertje was er te erg aan toe, ze hebben hem een spuitje gegeven om hem uit zijn lijden te verlossen.

Erwin leeft zich ondertussen goed uit in zijn nieuwe job. Het zijn weer terug “the good old days” van hard werken en vele nieuwe uitdagingen, dingen opbouwen, enzoverder. Helemaal zijn ding. Dus ik hoop dat ze hem zo bezig kunnen blijven houden. Maar dat zal de komende jaren nog wel zo zijn, vermoed ik, aangezien hij het eerste digitale ziekenhuis in Noord-Amerika mee moet uitbouwen.

En Dario bolt ook lekker door. Vorig schooljaar maakte hij al kennis met Will, een redelijk flamboyante schoolgenoot van hem. Maar aangezien ze geen gemeenschappelijke lessen hadden, hadden ze elkaar nog niet zo heel goed leren kennen (enkel via een gemeenschappelijke vriend). Dit semester zit hij echter in Enhanced English met Will, en wat hebben die twee kerels zich al goed kunnen uitleven! Dit is het type vriend dat wel eens een vriend voor het leven zou kunnen worden. Ze hebben heel wat gemeenschappelijke interesses, zoals filosofie, geschiedenis, gaming,… (en leven in het algemeen 😉 ). Will is op het einde ook mee beginnen gaan naar de Math Circles van de University of Toronto, en waarschijnlijk gaan ze proberen ook in het volgende semester het programma verder te zetten. Al zal dat voor Dario een hele uitdaging worden omdat zijn lessenpakket voor semester 2 wel erg zwaar zal zijn: Computer Science, Data Management en Fysica. En als ‘ontspanning’  heeft hij er Muziek (gitaar) bij genomen. Maar dit is niet zoals in Belgie zomaar een bijvakje, dit is dus echt een heel serieus vak van 5 keer bijna anderhalf uur per week… Daarnaast is hij ook heel wat uren per week nog bezig met de Robotics club, want ze willen weer goed gaan scoren voor de Wereldkampioenschappen. En in januari wordt het daar helemaal een rush omdat ze tegen dan de exacte opdracht kennen, en ze volop moeten beginnen ontwerpen en bouwen… Dus we zullen wel even zien welke lawine er dan over ons heen gaat komen.

In ieder geval geniet ik ondertussen van die gasten. Ze hebben een hele basement ter beschikking, maar komen liever bij mij in de keuken aan de tafel zitten. Voor een Engels project hebben ze net Hamlet in een modern jasje gestoken door een ontwerp voor een computer game te maken. Alhoewel het niet echt modern is, want ze zijn inspiratie gaan halen uit Hamlet van Shakespeare, maar vooral uit de oudere versies van Hamlet, namelijk de legende van Amleth, uit de 13de eeuw. Ik ben heel erg benieuwd naar de punten die ze voor deze opdracht gaan krijgen, want ik vond het super! Deze week moeten ze de presentatie doen in de klas.

De eekhoorntjes zijn nog volop aan’t knabbelen om hun wintervet op te slaan. Dit is een dagelijks tafereel op ons deck: