Terugblik op 2011

2011… Ons eerste volledige jaar in ons nieuwe thuisland Canada.
We hebben rustig verder gezet waar we sinds 27 augsustus 2010 aan begonnen waren: bouwen aan ons leven hier.

Eigenlijk kijk ik vol bewondering terug naar Dario; je moet het maar doen he, als 16-jarige je vrienden en vertrouwde omgeving achter laten om samen met je ouders aan dat Canadese avontuur te beginnen. Alles terug van scratch opbouwen. Hij heeft zijn draai op school snel gevonden, het Engels bleek helemaal geen punt te zijn (meer nog, hij is ondertussen naar English for Gifted and Talented Learners overgeplaatst). Hij bolde gewoon dat 5de middelbaar terug in, alsof het de gewoonste zaak van de wereld was. Nam er ondertussen ook nog wat grade 12 vakken bij. Allemaal direct op niveau om naar de universiteit te kunnen gaan. Ondertussen nog vrienden maken, nog eens verhuizen van het huurhuis naar het huis dat we kochten. Misschien heeft dit alles toch wel meer van hem gevraagd dan wat we zelf doorhadden, want in het voorjaar werd duidelijk dat er iets mis was met Dario. Hij was heel erg moe, kon zich niet meer concentreren, voelde zich depressief maar zag geen reden daarvoor, enz. Gelukkig ontdekte de dokter snel de oorzaak. Extra rust, gezond eten, medicatie en ontspannende gesprekken hadden resultaat, en hij heeft zijn jaar zelfs kunnen eindigen met een plaats op de Honour Roll!

Ondertussen had hij zich aangesloten bij de Robotics club in de school (nadat hij overtuigd was dat dit niet enkel een clubje voor nerds was, hahaha), en daar is hij ook dit schooljaar weer vol enthousiasme ingedoken. Hij houdt zich vooral bezig met 3D Animaties en het opstellen van het Business Plan.

Vrienden had hij vorig jaar al gevonden, maar ondertussen is hij zowat een Siamese tweeling geworden met Will, een kerel die helemaal op dezelfde golflengte zit als zoonlief. Samen filosoferen ze er op los, maakten ze een adaptatie van Hamlet naar een video game, en vaak hebben ze gewoon lol zonder meer.

Ondertussen zit hij in zijn laatste jaar, en moet hij zijn studiekeuze vast gaan leggen. Hoe overtuigd hij bij het begin van het schooljaar nog was, hoe onzeker voelt hij zich nu het echt zo ver is. Al denk ik wel dat de weegschaal uiteindelijk door zal slaan in de richting die hij al in zijn hoofd had toen hij Belgie verliet: Game Development / Game Design.

Tussendoor proberen wij hem nog te motiveren om zijn rijbewijs te behalen (men mag hier vanaf 16 beginnen rijden), maar het lijkt hem weinig te boeien. Tja, wat wil je, taxi mama is erg makkelijk en goedkoop. 😉

Erwin heeft tijdens zijn vakantie in augustus besloten om Deloitte vaarwel te zeggen. De collega’s waren heel leuke mensen, maar hij verveelde zich steendood, en wie Erwin kent weet dat hij dat echt niet kan volhouden, dat hij constante uitdagingen moet hebben. En die heeft hij ook deze keer weer snel gevonden, want in november is hij gestart in een nieuwe omgeving: een groep van 3 hospitalen in Toronto die aan ’t bouwen zijn aan het eerste volledig digitale hospitaal in Noord-Amerika. Het moet operationeel zijn tegen eind 2015, dus hij heeft nog veel werk.

Het is af en toe nog wennen aan een aantal typisch Canadese dingen: men doet er veel langer over om beslissingen te nemen. Er wordt dus teveel naar zijn goesting vergaderd.
Daarnaast staat de Canadees bekend als super vriendelijk. Volgens mij is “sorry” het eerste woord dat ze leren. Die vriendelijkheid maakt je dagelijks leven een stuk aangenamer dan in Belgie, maar het heeft ook nadelen. Immers, men brengt je niet graag een negatieve boodschap. Dus sta je je soms af te vragen of ze je voorstel echt wel zien zitten, of misschien toch niet. En durven ze je ook niet altijd melden dat de dingen niet naar wens lopen, want ze willen je niet teleurstellen.
Erwin tracht daar in het kader van de integratie rekening mee te houden, maar aangezien men hier open staat naar al die nieuwe culturen die het land binnen komen, probeert hij ze in dat kader dan ook maar wat meer directheid te leren.

Ik ben ondertussen aan mijn 2de jaar als vrijwilliger in de high school library begonnen. Het is een heel fijne job om te doen, en het is ongelooflijk hoe dankbaar men daar is voor het werk dat je doet. Soms voel ik me daar echt ongemakkelijk bij.
Aanvankelijk was ik van plan om nog een studie vergelijkbaar met Bibliotheekwezen bij te gaan doen, maar met al de besparingen die ook in Ontario doorgevoerd worden, zie je toch steeds ook gesnoeid worden in de budgetten van de bibliotheken, zowel bij de overheid zelf als bij de School Boards. Studeren in Canada is een serieuze financiele investering, en ik vrees dan ook dat ik die kost er niet snel uit zal kunnen krijgen. Dus bekijk ik andere mogelijkheden om aan mijn ontwikkeling te werken. Ik hoop dat ik tegen september 2012 iets leuks heb kunnen vinden.
In januari ga ik ook eens kijken bij de Conversation Circles. Blijkbaar is er eentje in de buurt van een ‘advanced’ level, dus misschien steek ik daar nog iets op.
En in januari staat ook mijn eerste afspraak met de Newcommerc Club op de agenda. Op die manier hoop ik meer mensen te leren kennen en zo mijn vriendenkring wat groter te maken.

Dusza heeft, achteraf bekeken, wel wat aanpassingsproblemen gehad. We wisten al dat ze gevoelig was aan haar voeding (allergische reacties die oorontsteking in de hand werken). En in het begin gingen we van de ene ontsteking naar de andere. Het vinden van de juiste voeding was dan ook niet zo simpel. Tot we back to basics gingen, en op zoek gingen naar organic green tripe. Ik maak nu soms wel eens het grapje dat haar vlees haast even duur is als het onze, maar het doet haar goed. Ze heeft nu al een maand of 9 geen oorontsteking meer gehad!
En ook het nieuwe huis was voor haar een leuke verandering. Ze heeft nu weer heel wat ramen waar ze aan kan gaan liggen en naar buiten kan kijken. En er is geen tapijt meer in huis waar ze jeuk van krijgt (we hebben hier vloer en parket).
Haar favoriete seizoen is weer aangebroken, meerdere malen per dag ligt ze te rollen in de sneeuw. Ijs(jes) zijn zo lekker he!

2012 staat voor de deur. Geen idee wat het ons gaat brengen, maar we kijken het vol vertrouwen tegemoed en duiken er heel enthousiast in!

Advertenties

7 thoughts on “Terugblik op 2011

  1. Dat heb je heel mooi geschreven Elke, echt!
    Jullie mogen met recht trots zijn op Dario, maar ook op jullie zelf, want ik denk dat doordat hij zo’n fijn thuis heeft, zulke toffe ouders, jullie band heel sterk en goed is, daardoor heeft hij deze stap kunne maken.
    Het werkt altijd naar twee kanten uit.
    Mooi om te lezen hoe jullie settelen en het naar jullie zin hebben.
    Ik vond 2011 al leuk omdat ik jullie persoonlijk heb leren kennen!
    Hele fijne jaarwisseling en voor 2012 hoop ik dat veel wensen in vervulling gaan en jullie viertjes gezond blijven!
    liefs,
    Claudia

  2. Jullie doen het allemaal geweldig daar in Canada. Jullie zijn daar gewoon thuis. Ik ben benieuwd wat je verder allemaal gaat doen maar het zal beslist interessant zijn:-)! Een gelukkig 2012!

  3. Mooi geschreven!
    Ook al hebben jullie een enerverend jaar achter de rug met de nodige tegenslagen en aanpassingen, het is echt niet erg om af en toe even pas op de plaats te maken.
    Blijf vooral geloven in je eigen kunnen en dan komt alles uiteindelijk wel goed!
    Voor jullie een heel fijn, gezond en vooral succesvol 2012!!!

    Groet,
    Louise!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s