Niagara-on-the-Lake

Gisteren zijn we naar Niagara-on-the-Lake (N-o-t-L) gereden. Dit is een oud stadje gelegen aan de monding van de Niagara rivier, aan Lake Ontario. Dat is dus de plaats waar al dat water dat van de Niagara watervallen naar beneden komt gedonderd in Lake Ontario stroomt.

De rit over de Niagara Parkway tot aan N-o-t-L is mooi, met een aantal leuke tussenstops waar je ofwel de Niagara rivier kan bewonderen, of de power stations, of de floral clock, het Brock momument, enz. Maar dat deel hadden we al vaker gereden, dus nu rechtstreeks in een ruk van Oakville naar N-o-t-L, een rit van ongeveer een uur (95km).

Het viel erg tegen. Je kon er over de koppen lopen, en daar houd ik al niet van. Verder zie je van heel veel gebouwen ook niet veel omwille van al dat volk en de vele bloembakken die er hangen. Dat kleurt de straten natuurlijk wel mooi, maar neemt het zicht op de gebouwen een beetje weg.
Er staat ook niet echt uitleg bij de gebouwen, dus je weet niet eens wat je ziet of waarom een bepaald gebouw zo gebouwd is. Dario zei ook dat hij Old Oakville leuker vond dan dit. Niet voor herhaling vatbaar dus. Ik heb zelfs niet de moeite gedaan om mijn fototoestel uit mijn tas te halen. Het enige leuke was het bezoekje aan de oude apotheek.
We hebben een hapje gegeten, zijn over Queen street gewandeld, hebben nog een ijsje gegeten, en na exact 2 uur zaten we terug in onze auto op weg naar huis. De rit tot aan de autostrade (QEW) is dan weer wel mooi, door wine country. Ik zag heel wat wijnboerderijen waar we al wijn van gedronken hebben. Een bezoek aan een aantal van deze wijnboerderijen staat op de planning voor de herfst.

Broodoventje

In Belgie had ik een Panasonic broodoventje waar ik meestal ons brood in maakte, met de mixen van Aveve. Die broden waren zo lekker! Omwille van het verschil in voltage hebben we dat oventje niet mee verhuisd. Gelukkig kregen we hier al snel de tip (van Amanda Diependaal-Bekker, denk ik) om ons brood te kopen bij Cobs Bakery. Het was geen Belgisch brood, maar het was in ieder geval betere kwaliteit dan het brood dat je hier bij de supermarkt kan vinden.


Maar toch, vaak dachten we aan dat lekkere Belgische brood. Ik had allerlei excuses om hier geen broodoventje aan te schaffen: ik vond hier geen brood mixen / ik had al zoveel verhalen gehoord van mensen die zonder broodmix werkten maar die hun oventje na een paar weken de kelder in kieperden omdat het brood maar bleef mislukken / ik vond hier niemand met een broodoventje die haar succesverhalen (recepten!) met me kon delen / de Panasonic was >$200 en dan wil ik dat risico niet lopen. Ik weet het, zwakke excuses. Achteraf bekeken weet ik ook niet waarom ik niet veel eerder de knoop heb doorgehakt.
In ieder geval kwamen we een paar weken geleden toevallig in de Lowe’s voor lampjes voor ons deck toen ik voorbij een broodoventje kwam dat in de aanbieding stond. Een Hamilton Beach voor $60. Geen excuses meer, gewoon meenemen dat ding.
’s Avonds direct beginnen zoeken naar beproefde recepten. (hemeltje, het is duidelijk dat men in Noord-Amerika brood op een andere manier benaderd dan in Belgie, want ik werd overstelpt door recepten voor de meest ‘vreemde’ broden: glutenvrij, kaneelbrood, lookbrood, muffinbrood, fruitbrood, chocolade-en-pistache brood, enz. Maar gelukkig vond ik ook een aantal recepten die aansluiten bij de Vlaamse broodcultuur. En sindsdien ben ik niet meer bij de bakker geweest. Ik heb nu een 3-tal recepten (voor spelt, volkoren en wit brood) die ik afwissel, en ik heb mijn machientje ook al gebruikt om het deeg te maken voor een overheerlijk focaccia brood.
De foto’s op dit blog zijn dus allemaal mijn eigen baksels.
Een mens heeft niet veel nodig om gelukkig te zijn, hahaha!