Het onofficiële begin van de zomer

We hebben een verlengd weekend gehad: vandaag was het Victoria Day.
Victoria-day-590x230Dit wordt gevierd op de maandag voor de 25ste mei, ter ere van de Engelse koningin Victoria. Het is een ‘federal statutory holiday’, aka ‘betaald verlof’. Hier in Canada wordt Victoria Day gezien als de officieuze start van de zomer en traditioneel heb je dus overal vuurwerk en allerlei activiteiten voor jong en oud om dat te vieren. We zijn niet naar een van de grote vuurwerken gaan zien, aangezien we geen van beide van die drukte houden. Net zoals met oud-op-nieuw hebben we altijd genoeg mensen in de buurt die prachtig vuurwerk afsteken, dus we kunnen gewoon vanop ons terras kijken.

Hoe wij ons verlengd weekend gevierd hebben?
Zaterdagochtend hebben we eerst iemand van Pella Ramen over de vloer gehad. We gaan dit jaar onze ‘hoofdbadkamer’ helemaal vernieuwen, en het leek ons een goed idee om de 2 ramen in die badkamer dan al maar direct te vervangen. Ten eerste omdat men er  dan direct mooi rond kunnen tegelen, en ten tweede omdat ik dan ein-de-lijk de ramen zelf (van binnen uit) kan wassen. We hebben een offerte voor het ganse huis gevraagd. Pfff… Waarom vallen die prijzen nu nooit eens echt mee?!

Eerder deze week was er al iemand die Andersen Windows doet hier in Oakville. Door Noord-Amerikaanse vrienden heb ik me laten vertellen dat dat goede merken zijn voor PVC ramen (met metaal versterkt). We kiezen in ieder geval geen glasvezel omdat de meerprijs ons niet de energiebesparing op gaat leveren, en niet voor hout omdat dat in dit klimaat echt niet om te doen is qua onderhoud!

Na de middag zijn we naar Toronto gegaan. Erwin en ik zijn eerst nog naar het Eaton Centre geweest. Interior_Toronto_Eaton_Centre_looking_north
De grote mall downtown Toronto. Daar is een Geox winkel waar ik een paar schoenen gekocht heb. Ze zijn volledig leder (ook aan de binnenkant) en zitten erg lekker.
D4245A00032_C6738_1
Nadien wandelden we langs Erwin zijn kantoorgebouw tot aan Beer Bistro, dat bij daar om de hoek ligt. Daar hadden we met onze vrienden Danute & David afgesproken. We waren er nog nooit geweest, maar dit weekend bleek erg druk te zijn voor de leuke restaurants in Toronto, want onze 1ste en 2de keuzen waren een week geleden al volgeboekt. Dus ging ik op zoek naar een alternatief, en vond goede feedback over deze plaats.
124245Grappig was dat, terwijl we nog buiten stonden te babbelen nadat we elkaar begroet hadden, er een koppel buiten gestapt kwam. De man bleek een collega van David te zijn, en de vrouw was een van mijn cliënten. Het was hun eerste bezoek aan Beer Bistro geweest, en ze hadden erg lekker gegeten, zeiden ze. Vol verwachting stapten wij dus binnen. Ik had een tafel gereserveerd, maar gelukkig was er nog plaats op de patio (terras), waar ze geen reservaties voor doen. De temperatuur was erg aangenaam, dus we besloten om buiten te gaan zitten. Het was toen 17:00 u.
20120529-beerbistro-01_jpg_1022x496_q95_up_ctfEerst een biertje gedronken. Lieve deugd, de Mort Subite Framboise heeft nog nooit zo lekker gesmaakt! Het was inmiddels al meer dan 5 jaar geleden dat ik dat nog eens gedronken heb. De reden is o.a. omdat het Belgische bier hier erg duur is. Dit biertje kostte me $13 (+ taxes). Maar het was het waard.
beeradvent-day-10

Ook het eten was erg lekker. Is had mosselen provencaal, Erwin en David hadden (natuurlijk!) steak en fritten en Danute had speenvarktje met allerlei groenten. Nadien dessert (tiramisu, chocolade cake, crème brulee). Vier uur (!) later stapten we buiten. Nog steeds was het lekker warm (25 graden!).

Zondag lekker uitgeslapen, en dan Erwin zijn verjaardagscadeautjes gegeven. Nadien zijn we gaan winkelen:
lg_riocanburloak02eerst langs Burloak shopping waar ik een zomerkleedje teruggebracht heb omdat het niet zo mooi paste. Daar zijn we dan bij Artisano nog gaan eten.
artisano-burlington-02

Nadien zijn we naar een tuincentrum Holland Park gereden.
g-history-2We kochten basilicum, bieslook, salie en peterselie. En ook nog allerlei bloemetjes voor in de plantenbakken aan de voordeur en op ons terras. We kochten ook nog een Pinky Winky Hydrangea. Dit op aanraden van een van hun werknemers, omdat we in de linker hoek achter in de tuin een vrij ‘vochtige’ plaats hebben, en een plant zochten die daar tegen kon. We hebben geen groene vingers, dus we hopen dat deze kerel gelijk had toen hij zei dat dit erg makkelijk in leven te houden is. We hebben al een kriekenboom en een pruimenboom staan, en beide hebben witte bloesems. Daarom zochten we iets dat geen witte bloemen gaf.
We hebben er eentje op stam gekocht. Lijkt wat op dit, maar de bloemen zouden roziger moeten zijn…:
hydrangea-paniculata-pinky-winky-op-stam

Nadien nog de gewone boodschappen gedaan, en dan nog langs het overdekte winkelcentrum in Oakville (Oakville Place)
DSC_7035-2
naar The Bay, want daar ging Erwin nog een cadeautje halen voor zijn verjaardag: een mooie computertas van Kenneth Cole, in donkerbruin leder.
100876_1_1

‘s Avonds hebben we film gekeken: The Judge met Robert Downey Jr. en Robert Duvall. Prachtige film.
The_Judge_2014_film_poster-2

Vandaag, maandag, ook weer lekker uitgeslapen. Ook nu was het weer weer ontzettend aangenaam. We hebben de planten geplant, Erwin heeft het gras afgereden. En natuurlijk hebben we het on-officiele begin van de zomer gevierd door de hoes van de BBQ te halen, deze een grondige beurt te geven, en nadien te BBQ-en. Lekker!
Nu is Erwin film aan ‘t kijken terwijl ik dit lange lange blog schrijf. De patiodeur staat nog wijd open (het is inmiddels 21:15u.), de vinkjes zitten te fluiten.

Life is good.

dropsofmagiclifeisgood

Twee maanden verder

We zijn al weer twee maanden verder… Time flies when you’re having fun?

Mijn stage zit er inmiddels op. Het was een fantastische ervaring! Ze hebben gevraagd of ik nog wil blijven, en hopen op budget om deeltijds versterking aan te mogen werven. Ik heb nu dus 2 weekjes verlof, en vanaf april ga ik dan voorlopig 2-3 dagen per week nog terug, maar deze keer naar een andere vestiging. Ik ben heel benieuwd naar hoe die ervaring gaat zijn, want ik weet dat die Settlement Specialist een totaal andere aanpak heeft. Ik vermoed dat ik daar ook meer wetgeving te verwerken ga krijgen.

 Erwin blijft druk bezig op zijn werk, maar geniet van de sfeer die er heerst. Omdat hij toch echt wel behoefte heeft om intellectueel (nog meer) uitgedaagd te worden, is hij met een opleiding Enterprise Architecture gestart aan de University of Toronto. Soms hoor ik hem wel eens vloeken en zich afvragen waarom hij het in zijn hoofd gehaald heeft om die opleiding te combineren met zijn drukke job. 😉 Maar hij doet het goed, al kruipt er heel veel tijd in.

 Volgende week heb ik mijn laatste les van mijn ‘Overview’ vak van Career and Work Counselling. Eigenlijk volgt er nog 1 les een week later, maar dan kan ik niet. Tot nu toe is het goed meegevallen. Ik steek veel tijd in research en het schrijven van de papers, maar mijn punten zijn wel heel goed; mijn GPA is 4! (A+). Ik hoop dat ik dat zo kan houden, al verlies ik punten omdat ik de laatste les niet aanwezig zal zijn, en de laatste paper die ik moet schrijven is geen makkelijke. Maar zolang ik boven de 3.7 blijf, ben ik tevreden.
Eind april start ik dan vermoedelijk met ‘Managing Change and Transition: a counselling perspective’. Volgens mij een ontzettend boeiende cursus.

 Waarom ik de laatste les niet aanwezig kan zijn: het centrum waar ik mijn stage gelopen heb, heeft elk jaar een presentatie waarbij mensen uit de community uitgenodigd worden (agentschappen, politici, sponsors, bedrijven,…). Die avond brengen ze ‘succesverhalen’ van hun opleiding, en ze hebben mij gevraagd om die avond te spreken over mijn ervaring. Ik voel me dus erg vereerd met die vraag! Daar ruil ik graag 3% van mijn punten voor in.
Verder hebben ze ook een soort van reclamebedrijf geengageerd om promotie te voeren. Daarvoor gaat er een video opgenomen worden waarin voormalige studenten spreken over hun ervaring m.b.t. de opleiding, en ook daar hebben ze me voor gevraagd. De opnames hebben woensdag plaats. Ik hoop maar dat ik echt geinterviewd wordt door een van hun mensen, en dat die camera niet pal in mijn gezicht staat. Als ik gewoon die interviewer aan kan kijken terwijl ik in gesprek ga, dan voel ik me toch meer op mijn gemak.

Tot slot nog wat foto’s van de sneeuwstorm die we 8 februari over ons gekregen hebben. Uit sympathie met de sneeuw die de Belgen en Nederlanders dit weekend weer te verwerken kregen. 😉 (oh ja, hier is de sneeuw al weggesmolten)

Foto’s van de raccoon

Dit was dus onze raccoon. Eerst verscholen achter de struiken, daarna tracht hij op het hek te klimmen, waar hij na een hele tijd op geraakt en daar dan blijft zitten. Om nadien naar beneden te komen (vallen), om terug achter een boom in de schaduw te gaan liggen, waar de man van de Humane Society hem dan ook gevangen heeft.

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Brown headed cowbird: een broedparasiet

Amai, wat een rare titel, zal je wel denken! Maar het valt best mee hoor. In Belgie/Nederland kennen we allemaal de koekoek als zijnde een vogel die zijn ei in een andere vogel zijn nest legt. Een broedparasiet dus, die zijn jongen laat grootbrengen door anderen.
En ook in Ontario hebben we broedparasieten. Twee soorten van koekoeken, en de cow bird. En over die laatste gaat het bericht van vandaag.
We genieten hier in de tuin van heel wat vogels, die we lokken met bird feeders (voederhuisjes) met diverse soorten voedsel, door zaden op de grond, een groot en klein vogelbadje en door de bomen en struiken die hier staan.

Op die manier heb ik al menig uur doorgebracht met genieten en observeren van die beestjes. Zeker nu ze al een tijd op stap zijn met hun jongen, en je kan zien hoe ze hen leren om aan voedsel te geraken. Wat een drukte soms! Maar op die manier kreeg ik dus een paar weken geleden in de smiesen dat er iets niet klopte. We hebben namelijk ook heel wat mussen die onze tuin bezoeken, en tussen die mussen zat een jong dat er toch wel wat anders uit zag. De afgelopen week heb ik ze duidelijk op foto kunnen vastleggen, en het moge duidelijk zijn dat dit geen mus is.

De kleine is de pa mus, de grote is dus een brown headed cowbird. En volgens mij een vrouwtje, al kan ik dat niet 100% zeker zeggen omdat de jonge vogels vaak meer op de vrouwtjes lijken. Dat zal dus nog verdere observatie vragen.
Tjonge jonge, wat kan dat ding te keer gaan! Het is een echte veelvraat, en vooral papa mus werkt zich een ongeluk om deze veelvraat van eten te voorzien. En spijtig genoeg zie ik pa dus telkens alleen op stap met peuter cow bird, en niet met zijn eigen jongen… Dat zou logisch zijn, want het typische aan die broedparasieten is dus wel dat bv. de eigen jongen uit het nest gewipt worden, of omkomen van de honger omdat er een veeleisend ander jong is. En ik las ook dat de  eieren van cow birds dus neller uitgebroed zijn, zodat ze een voorsprong hebben op de andere vogels in het nest als die (nog) uit (zouden) komen.

Zou pa mus zich nou tussendoor afvragen of het kind misschien toch niet van de melkboer buurman is? Nee, dat is het soort van intelligentie dat je bij die diertjes niet aantreft, denk ik. Het gekke is wel dat ik de volwassen cow birds hier nog niet gezien heb.

Ondertussen is de cowbird al wat meer gegroeid, dus ma en pa krijgen nu minder werk, want ze hebben “hun” jong nu geleerd hoe je zaadjes moet eten:

En hij/zij heeft ondertussen ook ontdekt hoe je water kan drinken en een badje kan nemen (al heb ik van dat laatste geen foto, ’t is niet dat ik heel de dag het fototoestel in de aanslag heb):