Twee maanden verder

We zijn al weer twee maanden verder… Time flies when you’re having fun?

Mijn stage zit er inmiddels op. Het was een fantastische ervaring! Ze hebben gevraagd of ik nog wil blijven, en hopen op budget om deeltijds versterking aan te mogen werven. Ik heb nu dus 2 weekjes verlof, en vanaf april ga ik dan voorlopig 2-3 dagen per week nog terug, maar deze keer naar een andere vestiging. Ik ben heel benieuwd naar hoe die ervaring gaat zijn, want ik weet dat die Settlement Specialist een totaal andere aanpak heeft. Ik vermoed dat ik daar ook meer wetgeving te verwerken ga krijgen.

 Erwin blijft druk bezig op zijn werk, maar geniet van de sfeer die er heerst. Omdat hij toch echt wel behoefte heeft om intellectueel (nog meer) uitgedaagd te worden, is hij met een opleiding Enterprise Architecture gestart aan de University of Toronto. Soms hoor ik hem wel eens vloeken en zich afvragen waarom hij het in zijn hoofd gehaald heeft om die opleiding te combineren met zijn drukke job. 😉 Maar hij doet het goed, al kruipt er heel veel tijd in.

 Volgende week heb ik mijn laatste les van mijn ‘Overview’ vak van Career and Work Counselling. Eigenlijk volgt er nog 1 les een week later, maar dan kan ik niet. Tot nu toe is het goed meegevallen. Ik steek veel tijd in research en het schrijven van de papers, maar mijn punten zijn wel heel goed; mijn GPA is 4! (A+). Ik hoop dat ik dat zo kan houden, al verlies ik punten omdat ik de laatste les niet aanwezig zal zijn, en de laatste paper die ik moet schrijven is geen makkelijke. Maar zolang ik boven de 3.7 blijf, ben ik tevreden.
Eind april start ik dan vermoedelijk met ‘Managing Change and Transition: a counselling perspective’. Volgens mij een ontzettend boeiende cursus.

 Waarom ik de laatste les niet aanwezig kan zijn: het centrum waar ik mijn stage gelopen heb, heeft elk jaar een presentatie waarbij mensen uit de community uitgenodigd worden (agentschappen, politici, sponsors, bedrijven,…). Die avond brengen ze ‘succesverhalen’ van hun opleiding, en ze hebben mij gevraagd om die avond te spreken over mijn ervaring. Ik voel me dus erg vereerd met die vraag! Daar ruil ik graag 3% van mijn punten voor in.
Verder hebben ze ook een soort van reclamebedrijf geengageerd om promotie te voeren. Daarvoor gaat er een video opgenomen worden waarin voormalige studenten spreken over hun ervaring m.b.t. de opleiding, en ook daar hebben ze me voor gevraagd. De opnames hebben woensdag plaats. Ik hoop maar dat ik echt geinterviewd wordt door een van hun mensen, en dat die camera niet pal in mijn gezicht staat. Als ik gewoon die interviewer aan kan kijken terwijl ik in gesprek ga, dan voel ik me toch meer op mijn gemak.

Tot slot nog wat foto’s van de sneeuwstorm die we 8 februari over ons gekregen hebben. Uit sympathie met de sneeuw die de Belgen en Nederlanders dit weekend weer te verwerken kregen. 😉 (oh ja, hier is de sneeuw al weggesmolten)

Advertenties

Waar ben ik zoal mee bezig?

Het loopt als een trein met mijn stage! Vaak is het zo druk dat ik geen koffie-pauze kan nemen in de voormiddag (15’), en mijn middagpauze van 1 uur duurt meestal ook maar een half uurtje. Of ik heb een uur lunch, maar samen met mijn ‘baas’ M. Tijdens die lunch bespreken we dan de clienten die we gezien hebben. Ze lijkt erg tevreden te zijn, en ik mag nu dus ook gewoon de intakes doen. Communicatie met clienten moet ik niet meer met haar in cc zetten.
Af en toe help ik ook een Project Assistent die in het werk verzuipt. En vandaag heb ik een Employment Counsellor geholpen met een nieuw project waarbij we enkele regionale werkgevers uitnodigen. Zij kunnen dan tegenover een publiek van werkzoekenden uitleggen hoe hun selectieprocedure werkt, welke dingen zij belangrijk vinden, enz.
Vrijdagnamiddag heb ik mijn eerste teamvergadering met alle Settlement Specialisten van onze satellietkantoren.
Ik heb ook al een aantal orientatiesessies mee geleid. Deze houden we wekelijks op maandag voor alle nieuwe studenten. En in de LINC/ESL klassen ben ik toelichting gaan geven over enkele locale evenementen. Dat gaat al een stuk vlotter in een level 4 klas dan in een level 1 klas! Al schrik ik er vaak toch van dat die level 4 studenten beter zijn in zelf spreken, dan in aktief luisteren. Het is dus echt een zoeken van mijn kant uit, en ik heb aan een level 1 leerkracht gevraagd of ik eens een deel van haar lessen mag bijwonen, zodat ik daarvan kan leren.

Morgen ga ik voor de 2de keer naar avondschool. Vorige week moest ik wel even slikken: we zijn met 6 studenten, 4 daarvan zijn al Employment Advisors, eentje is een HR Manager, en ik ben nr. 6. Ik zal dus uit mijn pijp mogen komen! Tussen nu en 4 april moet ik 3 papers schrijven. Dit weekend staat op de planning om daar eens wat opzoekwerk rond te doen; wat is de format van zo’n paper, en hoe pak ik dat aan?
Mijn 2 cursusboeken voor deze lessenreeks zijn ook in huis, een 3de boek krijgen we in de cursus zelf.

Morgenvoormiddag gaat les nr. 3 door van de computertraining voor vrouwen. Deze gaat over het gebruik van e-mail en wordt gegeven door mijn collega. Ik ben er dan om te assisteren met de oefeningen. Vorige week heb ik de les gegeven (we wisselen elkaar af). De les van vorige week ging over het internet. Er was… 1 cursist! Een lief Chinees dametje. Ik heb dus heel mijn lesvoorbereiding overboord gekapt, en haar gevraagd of ze het internet wel eens gebruikte (ja, om de Chinese krant te lezen, hahaha). En wat ze dan eigenlijk graag wil weten over de mogelijkheden van internet, en welke concrete vragen ze had. Zo heb ik haar dus geleerd hoe ze de site van het openbaar vervoer in de regio kan gebruiken, hoe google maps en streetview werkt, waar ze op de hoogte kan blijven van regionaal nieuws. Ze was ook heel enthousiast over de site http://www.howjsay.com Die gebruik ik zelf ook nog regelmatig!
Volgende week geef ik dan weer les nr. 4 over het gebruik van Word (openen, bewaren, formatteren).

Verder zoek ik tussendoor ook nog materiaal voor mijn sessies als Group Leader voor het Newcomers Network. Ben nu vooral bezig rond idioms e.a. typische uitdrukkingen.

Vaak ben ik ’s avonds echt doodop. En mijn huishouden draait vierkant. Gelukkig springt manlief ook mee in. Maar ik geniet echt van wat ik doe. En als je dan zo’n mailtje krijgt van een client die zegt dat zij zich zo welkom voelt in dit land door de hulp die ik hen geboden heb, of van iemand die zegt zich al wat rustiger te voelen omdat hij weet dat hij bij mij terecht kan voor hulp, dan weet je dat je goed bezig bent. Net zoals wanneer je er in slaagt om iemand die het op wilt geven om Engels te leren omdat het zo moeilijk gaat, toch blijft als student omdat je hen terug moed hebt kunnen geven en in zichzelf hebt laten geloven (+ hen gekoppeld hebt aan iemand die al wat verder staat in het taalverwervingsproces en die dezelfde thuistaal heeft als de spartelende student).

Slaapwel!

Dusza – Career and Work Counsellor – Mijn stage

De kerstspulletjes zijn weer allemaal opgeborgen. Wat een stof brengen die dingen mee! Buiten staat er nog een wilgentakken hert, maar voorlopig ligt er nog teveel sneeuw rond. Het beestje staat met pinnen in de grond verankerd, en ik ga er echt niet naar graven, dus hij mag nog even blijven staan. Alhoewel, volgende week zou er weer sneeuw aankomen; verspreid over de week iets van een 15cm.

Om even te reageren op de reacties op vorig bericht:
@Gie & Frie, fijn nog eens iets van jullie te horen. Met ons gaat alles goed, en met Dusza ook. Die haalt haar hartje echt weer op met de sneeuw. Ze is al wel ‘ver-Canadiseert’ (hoe moet je dat nou zeggen?) wat regen betreft; daar waar we haar vroeger moesten binnen roepen omdat ze doorweekt in de regen bleef rondlopen, haalt ze nu haar neus op voor regen. Ze steeks haar kop eens buiten, strekt zich wat uit maar vermijdt ondertussen angstvallig om 1 poot buiten te ztten, en dan zie je haar neusje op-en-neer gaan, en haar kop van links naar rechts en weer naar links. Al snuffelend verkent ze de omgeving, en als het regent is er niks dat haar kan overtuigen om buiten te komen. Ons dametje is ondertussen al 8 jaar, misschien krijgt ze wat streken? 😉
Kijk even op het einde van dit berichtje om wat fotootjes van onze gekke meid te vinden.

@Kim, Career & Work Counselling is een opleiding die soms ook door Social (service) Workers (de Belgische Sociaal Assistenten) gevolgd wordt. Het is een zeer specialistische opleiding, 4 fulltime semesters, enkel en alleen maar gericht op ‘work and career counselling’.
Momenteel is het in de sector nog geen vereiste om dat diploma te hebben, en velen werken er nu terwijl ze een meer algemene vooropleiding hadden, maar het ziet er naar uit dat men strengere eisen op gaat leggen, en dat enkel mensen met dit diploma op termijn nog maar kunnen gaan werken voor de overheid of voor not-for-profits die hun centjes van de overheid krijgen.
Moest je hier als social (service) worker aan de slag willen, dan zal je eerst je credentials moeten laten evalueren om te zien of ze je buitenlandse opleiding als equivalent zien aan de Canadese Bachelor of Master opleiding. Het is een gereguleerd beroep, en eventueel moet je hier nog bijkomende examen afleggen vooraleer je een erkenning krijgt. Maar dat wist je misschien al?

Vorige week ben ik dus mijn stage gestart. Men had mij vooraf gezegd dat ik echt de kans ging krijgen om volwaardig mee te draaien, en dat heb ik al ondervonden! Ik ben begonnen met het volgen van de (intake) gesprekken met clienten. Daarna bespraken de Settlement Specialist en ik het gesprek, en ik maakte het dossier aan. Maar ondertussen heb ik zelfs al een stuk de leiding mogen nemen in enkele gesprekken: eentje over een buitenlandse opgeleidde arts die hier zijn examen tracht te doen om zijn licentie als dokter te behalen. En eentje van een Chinese dame die haar jonge neefje wil sponsoren om als internationale student naar hier te komen.
Mijn eerste mails naar clienten moest ik eerst na laten lezen door M, de Settlement Specialist. Maar vandaag zei ze dat ik ze voortaan gewoon rechtstreeks mocht versturen, met haar in Cc. Mijn Engels is heel goed, en ik verwoord de dingen duidelijk voor de clienten. Mooi compliment!
Woensdag ga ik naar een meeting waar zij niet naartoe kan, en moet ik verslag uitbrengen.
Wat ik wel frustrerend vind, is dat ik tot nu toe nog steeds geen cursusboek heb kunnen bemachtigen voor de Computer Training die ik mee moet faciliteren op donderdagvoormiddag. De dame die die cursus aanvankelijk alleen zou geven heeft gezegd dat ik op dag 1 maar een uur vroeger moet komen, en dan overloopt ze wat aan bod gaat komen. Maar ik zou toch graag echt vooraf weten wat er allemaal aan bod komt. Wie weet staan er dingen op de planning die ik zelf ook nog niet beheers! Ik heb vandaag nog een mail uitgestuurd naar de coordinator van die cursus, maar nog geen antwoord gekregen. Er zijn hier veel mensen ziek door de griep, dus misschien was zij niet eens op kantoor. Morgen maar eens bellen! En anders maar leren om geduld te hebben tot donderdag.
Volgende week ga ik ook een opleiding geven rond Business e-mail etiquette.

Oh ja, zoonlief zijn resultaten waren heel goed. Allemaal A’s, en 2 B’s. GPA van net geen 3.7.
En ondertussen ziet het er naar uit dat de prof die hem gevraagd had om Research Assistent te worden, zijn funding rond gaat krijgen. Dus mogelijk nog een betalend research baantje voor hem dit semester! (maar hopen dat het te combineren valt met zijn studie).

Onze gekke Dusza:
Nog sorteren september 017

Nog sorteren september 016

Nog sorteren september 015

Zachte winter – Het is Dario gelukt!

We hebben tot nu toe al een zeer zachte winter gehad. Niet te koud, en weinig sneeuw. Er is nog niet eens half gevallen wat er op een normale winter valt. Maar we zullen het maar niet ‘jinxen’, zoals Claudia wel eens zegt. Want de winter is natuurlijk nog niet over.
Het grappige is ook dat ik nog geen enkele keer vroeger op ben moeten staan om sneeuw te ruimen. De sneeuw valt ofwel in de loop van de dag, of meestal tijdens het weekend! Echt grappig. En vaak blijft de sneeuw niet eens 3 dagen liggen omdat hij zo snel weg smelt. Dat vind ik spijtig, want ik vind het wel prachtig, zo’n wit landschap.

Gevolg van de zachte winter is ook dat we hier veel meer ganzen hebben dan normaal tijdens de winter. Een groot deel van hen trekt naar warmere streken, maar de die hards blijven hier. En die groep is nu veel groter. Vind ik niet erg, want nog steeds kan ik zo genieten van het zien en horen van die beesten.
Ze rusten vaak op een grote weide van St. Volodymyr Ukrainian Cemetery hier een paar honderd meter vandaan.

Met betrekking tot Dario hebben we ondertussen ook goed nieuws gevierd! Zoals ik eerder al eens heb uitgelegd, moet je hier dus solliciteren bij de universiteiten, die je dan uitkiezen op basis van je punten en eventuele andere dingen die zijn nog belangrijk vinden. Nu heeft Dario al jarenlang 1 grote droom, namelijk om Game Designer te worden. En er is hier 1 universiteit die een goede undergraduate vooropleiding biedt in Game Development. Maar het programma wordt elk jaar meer en meer competitief omdat het steeds meer kandidaat studenten aantrekt. Gelukkig heeft hij half januari bericht gekregen van de universiteit, dat hij in de eerste lichting zat! Zogenaamde ‘early acceptance’. Dat is dan wel een ‘conditional offer’, dat wil zeggen dat ze er voorwaarden aan hangen, bijvoorbeeld qua GPA (Grade Point Average aka puntengemiddelde) dat je moet behalen. Gelukkig had Dario ook al 3 grade 12 credits van vorig jaar, en die samen met de 4 die hij afgelopen semester behaalde zijn voldoende om zijn diploma middelbaar onderwijs te krijgen, zij omvatten ook al de verplichte vakken voor deze studie EN hij heeft ook voldoende punten om het conditional offer dus vast te maken. Ook dit jaar staat hij weer op de honor roll, en dat wil zeggen dat hij vanuit de universiteit ook nog $1,250 als beloning krijgt. We moeten dus zelf nog maar $20,000/jaar opleggen (+ vervoerskosten + zakgeld + eten)…. Slik… Het zullen hier minstens 4 sobere jaren worden, denk ik.
Dario doet ondertussen zijn best om nog wat scholarships/grants binnen te halen door aan wedstrijden deel te nemen. Meestal moet je tot een bepaalde doelgroep behoren en nog een essay schrijven (gaande van 500 woorden tot 3000 woorden). Hopelijk kan hij op die manier ook nog hier en daar een graantje meepikken.
En hij is een job aan ’t zoeken. Want hij gaat dit semester nog wel naar school, maar heeft maar 3 vakken genomen:
Computer Science (omdat hem dat toch ook boeit en het al voorkennis is voor volgend jaar)
Family Studies (omdat enkele van zijn vrienden het ook volgen en het hem wel eens fun lijkt)
Gitaar
Hij moet dus niet echt veel werken voor school, en hoopt via een jobke nog wat zakgeld te kunnen verdienen. Maar de concurrentie is zwaar… Er zijn heel wat werklozen en die ongeschoolde jobs worden dus ook gedaan door volwassenen die zonder werk gevallen zijn. Een van de managers die hij afgelopen week sprak, zei ook dat hij al 2 jaar geen verloop meer gehad heeft, iets wat enkele jaren geleden ondenkbaar was…

Erwin werkt zich ondertussen te pletter op zijn nieuwe job. Het is nogal een puinhoop die er opgekuisd moet worden, zal ik maar zeggen. Niet dat de mensen op zich niet bekwaam zijn, maar het is duidelijk dat zij lange tijd geen Director gehad hebben (en een VP die veel minder people manager of structureel denker was, dan dat hij visionair was). Er komen enkele belangrijke deadlines aan voor het team, dus is het alle hens aan dek. Hij heeft ook al enkele nieuwe mensen aangeworven. Maar ik zal blij zijn dat het mei is, want ik hoop dat het dan een klein beetje rustiger wordt. Zoals hij nu bezig is, ben ik bezorgd dat hij het niet lang bezig houdt. De complimenten komen dan wel van alle kanten op hem af, en de VP is ondertussen terug met pensioen vertrokken en ze laten het nu allemaal aan Erwin over, maar echt gezond is dit volgens mij niet.

Voor de 3de keer in anderhalve maand tijd is hij weer van huis: Miami, Montreal, en vandaag is hij vertrokken naar Las Vegas voor de jaarlijkse HIMMS IT conference (Healthcare Information and Management Systems Society).
Hij zal dus Family Day missen. Dat is een feestdag die sinds 2008 gevierd wordt in Ontario. Veel bedrijven en alles provinciale diensten zijn dan gesloten. En er worden allerlei aktiviteiten georganiseerd die heel gezinsgericht zijn. Workshops, speciale aktiviteiten in musea, entertainment,…

En ik, ik werk nog steeds als vrijwilliger in de bibliotheek. Ondertussen ben ik ook stilaan begonnen met doen van een ‘interest and skills assessemnt’ waarbij ik hopen vragen heb moeten beantwoorden, allerlei (intelligentie)testen af heb moeten leggen, zelfs testen rond mechanical reasoning (LOL! Komen mijn lessen fysica toch nog ergens van pas!).
‘k Heb ook een workshop rond resume building gevolgd. En ergens naar het einde van het jaar toe hoop ik ook terug aan de slag te gaan. Alleen weet ik nog niet zo goed welke richting ik uit wil. En welke richting ik uit kan. Maar daar wordt dus aan gewerkt.

De winter is begonnen.

Officieel gesproken is hij natuurlijk al langer dan vandaag begonnen, die winter, maar zo voelde het voor ons niet echt aan. Mooie blauwe lucht en temperaturen die vaak nog 10 graden haalden (die dan warmer aanvoelden dan in Belgie), was voor mij toch meer ‘herfst’. Maar vorige week is het beginnen regenen. Ik vond het een typisch Belgisch weertje: grijze lucht, heel de dag gemiezer. En ook Dario en Erwin maakte diezelfde bedenking toen ze thuis kwamen. “Net als vroeger”, hahaha. Maar de temperaturen bleven nog ok.
We hadden al wel eens ‘sneeuw’ gehad: lake effect snow, die niet eens 2 uur is blijven liggen. En voor gisterenavond hadden ze smeltende sneeuw voorspeld. Maar gisterenavond lag er zoweer een halve centimeter sneeuw op het deck, en zelfs deze ochtend kon je nog wat witte plukjes tussen het gras zien liggen. De daken van de mensen zijn trouwens allemaal nog wit. Op de wegen zelf is natuurlijk niks te zien.
Tel daar dan bij dat de temperaturen plots een daling gekregen hebben, en dat we rond de 2 graden zitten en dat de komende 2 weken ook zo zal blijven, en dan heb je dus Winter.

Aangezien het inmiddels ook december is, zullen we eens werk gaan maken van de kerstdecoratie. De dozen staan al boven, ik ga dadelijk wat kleine spulletjes al doen, maar deze namiddag ga ik samen met zoonlief de kerstboom versieren. Ondertussen zullen we warme chocomelk drinken, en natuurlijk gaan we K-Lite opzetten. Dat is een zender die alleen maar kerstmuziek draait. Niet iets om constant op te hebben staan, want ze vallen natuurlijk geregeld in herhaling. Maar we hebben toch al wel enkele leuke liedjes leren kennen die nieuw voor ons waren. Momenteel is dit echt mijn favoriet:
Gene Autry,  met Here Comes Santa Claus
Echt zo’n vrolijk deuntje! Die man heeft trouwens heel wat leuke kerstliedjes gezongen.

Vorige week donderdag, terwijl ik aan het werk was in de bibliotheek, heb ik ein-de-lijk bericht gekregen van de Humane Society over het lot van het raccoontje dat in onze tuin zat tijdens het Thanksgiving weekend. Heel wat telefoontjes en enkele e-mailtjes later dan toch een reactie van hun kant. Moet eerlijk bekennen dat ik eerder die week een beetje een boos mailtje gestuurd had en lang niet zo vriendelijk was gebleven dan in mijn vorige berichten. Maar wat ik vreesde is dus werkelijk zo geweest: het diertje was er te erg aan toe, ze hebben hem een spuitje gegeven om hem uit zijn lijden te verlossen.

Erwin leeft zich ondertussen goed uit in zijn nieuwe job. Het zijn weer terug “the good old days” van hard werken en vele nieuwe uitdagingen, dingen opbouwen, enzoverder. Helemaal zijn ding. Dus ik hoop dat ze hem zo bezig kunnen blijven houden. Maar dat zal de komende jaren nog wel zo zijn, vermoed ik, aangezien hij het eerste digitale ziekenhuis in Noord-Amerika mee moet uitbouwen.

En Dario bolt ook lekker door. Vorig schooljaar maakte hij al kennis met Will, een redelijk flamboyante schoolgenoot van hem. Maar aangezien ze geen gemeenschappelijke lessen hadden, hadden ze elkaar nog niet zo heel goed leren kennen (enkel via een gemeenschappelijke vriend). Dit semester zit hij echter in Enhanced English met Will, en wat hebben die twee kerels zich al goed kunnen uitleven! Dit is het type vriend dat wel eens een vriend voor het leven zou kunnen worden. Ze hebben heel wat gemeenschappelijke interesses, zoals filosofie, geschiedenis, gaming,… (en leven in het algemeen 😉 ). Will is op het einde ook mee beginnen gaan naar de Math Circles van de University of Toronto, en waarschijnlijk gaan ze proberen ook in het volgende semester het programma verder te zetten. Al zal dat voor Dario een hele uitdaging worden omdat zijn lessenpakket voor semester 2 wel erg zwaar zal zijn: Computer Science, Data Management en Fysica. En als ‘ontspanning’  heeft hij er Muziek (gitaar) bij genomen. Maar dit is niet zoals in Belgie zomaar een bijvakje, dit is dus echt een heel serieus vak van 5 keer bijna anderhalf uur per week… Daarnaast is hij ook heel wat uren per week nog bezig met de Robotics club, want ze willen weer goed gaan scoren voor de Wereldkampioenschappen. En in januari wordt het daar helemaal een rush omdat ze tegen dan de exacte opdracht kennen, en ze volop moeten beginnen ontwerpen en bouwen… Dus we zullen wel even zien welke lawine er dan over ons heen gaat komen.

In ieder geval geniet ik ondertussen van die gasten. Ze hebben een hele basement ter beschikking, maar komen liever bij mij in de keuken aan de tafel zitten. Voor een Engels project hebben ze net Hamlet in een modern jasje gestoken door een ontwerp voor een computer game te maken. Alhoewel het niet echt modern is, want ze zijn inspiratie gaan halen uit Hamlet van Shakespeare, maar vooral uit de oudere versies van Hamlet, namelijk de legende van Amleth, uit de 13de eeuw. Ik ben heel erg benieuwd naar de punten die ze voor deze opdracht gaan krijgen, want ik vond het super! Deze week moeten ze de presentatie doen in de klas.

De eekhoorntjes zijn nog volop aan’t knabbelen om hun wintervet op te slaan. Dit is een dagelijks tafereel op ons deck:

Dario en de TOEFL test

Ik denk dat ik het al wel eens gedeeltelijk beschreven  heb op dit blog, maar voor de volledigheid:

Als je hier in Ontario naar de universiteit wilt, en je bent geen native speaker en je hebt de afgelopen 3 jaar niet volledig Engelstalig onderwijs genoten, dan moet je een taaltest afleggen. De test die daarvoor in Noord-Amerika het meest gekend en aanvaard is, is de TOEFL (Test of English as a Foreign Language).

Hier in de streek kan je blijkbaar enkel nog maar de Internet Based Test (iBt) afleggen. Je moet daarvoor naar een door die TOEFL organisatie erkende locatie gaan (in ons geval een college in Mississauga, dat was de dichtsbijzijnde voor de datum die Dario wou). Hij moest vorige vrijdag daar zijn om 7.30u ’s morgens, de test zelf begon dan om 8.00u en zou duren tot 12.30u. Om 11.30u belde hij me al dat hij klaar was, dus dan ben ik hem maar snel gaan ophalen. Volgens hem was het “best goed” gegaan…
Maar daar waren wij als ouders nog niet zo gerust in, want echt veel heeft hij er niet voor gedaan. We hadden dit boek aangeschaft:


En daar heeft hij in gelezen en wat oefeningen uit gemaakt om zich de format van de test eigen te maken, en dat bleek heel goed te gaan.
Nu circuleren er op het internet woordenlijsten met wel 1000, 3000 of 5000 woorden die je moet kennen om de TOEFL af te leggen, zie je hier oproepen verschijnen van mensen die studiegroepjes willen samenstellen om samen te oefenen (maanden aan een stuk) en kan je dus ettelijke 1000-den dollars uitgeven aan prep courses voor deze test. Dus heel erg gerust waren wij er als ouders toch niet in dat het lezen van het boek en het maken van wat oefeningetjes voldoende zou zijn…. Dus de afspraak was dat, als hij niet voldoende punten zou scoren, hij de herkansing zelf moest betalen ($255).

De test zelf bestaat uit de klassieke 4 onderdelen: Reading – Listening – Speaking – Writing
Op elk onderdeel kan je maximaal 30 punten score, dus 120 is de totaalscore die je kan behalen.
Elke universiteit legt andere eisen op qua score die je moet halen om toegelaten te worden zonder dat je een extra Engels programma voor anderstaligen volgt. We zagen eisen die lagen tussen de 88 en de 100.
Op de dag van het examen waren er 30 mensen die de test af kwamen leggen in dat college. Dario was de jongste, sommigen waren er al voor de 3de keer… (heel erg bemoedigend om te horen. NOT!)

Maar om het lange verhaal kort te maken: deze ochtend, net toen we op het punt stonden om te gaan shoppen (we hadden gisteren aan het station elk een kortingsbon van $10 gekregen van Oakville Place, de locale mall, en Dario en ik hadden beiden wel iets op ons wenslijstje staan), kwam de mail van de organisatie binnen dat de testresultaten bekend waren…
Op Reading en Speaking behaalde hij de maximumscore (30 punten)
Op Listening 29 punten, en op Writing 28 punten.
totaalscore was dus 117! Meer dan dik in orde voor elke universiteit in Canada.

We zijn dus in een zeer gelukkige bui gaan shoppen. Papa heeft zijn bon aan zoonlief afgestaan, en deze heeft daarmee een game gekocht (waar we dan 8 dollar van hebben bijgelegd). En ik heb in The Bay nog een leuk zomerponnetje gekocht, wat in de solden was en dit weekend nog eens -40% extra kreeg. Nadat ik mijn bon ingewisseld had, moest ik ook niet eens $10 opleggen. Leuk om zo het weekend in te springen!
(en dan nog niet te denken aan de duizenden dollars die we niet hebben moeten uitgeven aan zo’n dure voorbereiding voor de TOEFL test!)

Voor diegenen die bekend zijn met deze TOEFL test, maar nog niet met de cijfers van de iBt: de score komt overeen met 287 (van de 300 putnen) op de Computer Based test, en met een score van 663 (van de 677 punten) op de paper based test.