Hervorming in de immigratiewetgeving op komst

Canada tracht altijd kort op de bal te spelen wat de immigratie wetgeving betreft. Jaarlijks wordt er wel iets aangepast aan het systeem. Soms tot grote spijt van kandidaat-immigranten, want zeker de afgelopen jaren is het er niet makkelijker op geworden.

De hervorming die er nu aan gaat komen lijkt me zeker niet negatief te zijn voor het land, al zal het de lat voor sommige kandidaat-immigranten wel hoger leggen.

Naast het feit dat je aan bepaalde voorwaarden moet voldoen que job die uitoefent, moet je ook nog voldoende punten scoren. Dat laatste deel wordt dus wat aangepast.
Verder verwacht ik ook tegen juni nog een aanpassing van de Federal Skilled Worker list.

Enkele stukken uit de krant:

A new immigration point system for Canada starts in 2012

A revised points-based selection grid will be introduced to favour young immigrants with strong language skills, says federal Immigration Minister Jason Kenney.

Prospective immigrants in licensed professions will need to be pre-assessed to ensure they are likely to get certification in Canada before their applications are processed, Kenney said in Toronto at the annual gathering of Metropolis, an immigration research network that is about to lose its federal funding.

Currently, immigration applicants can skirt the mandatory language requirement by entering through the Provincial Nominee Program, which allows provinces to select immigrants with job offers from local employers.

Under the new grid, to be introduced by the end of the year, Kenney said provincial nominees will face a higher bar as well, because research has shown that language proficiency enhances social and economic integration in the long run.

“We must make better choices. We must select immigrants who have the skills and traits we know will lead to their success, and qualifications that are already recognized in Canada, or can be recognized in a short time,” he said.

While the federal government does not plan to require spouses of applicants in the federal skilled worker program to undergo language tests, Kenney said they will be awarded more points if their spouses are proficient in English or French.

Calling the revised system “more flexible and intelligent,” Kenney said a welder with a job offer in Prince George would not face the same expectations with regard to language skills as someone expecting to work as a physician.

Plans are also underway to change the federal immigration programs for entrepreneurs and investors, though Kenney gave few details.

“In the United States, half of the top 50 venture-capital backed companies are founded by immigrants. We do not nearly do as well in Canada. We must do a better job attracting entrepreneurs and investors to Canada,” he said.

Meanwhile, Kenney said Canada will continue to offer protection to refugees and the family reunification program.

“I strongly believe that economic integration is the best path to social integration,” he said. If new Canadians can maximize their contribution to the labour market, social integration will quickly follow.”

Source

There’s an app that might be able to convince me to buy a smart phone!

I’m more the functional type of girl (a phone is a phone). So no smart phone for me. But a while ago, Petra was talking about a bird app on her blog:

“Verder dacht ik altijd dat je vogels lokt met lekker voer en dat, als je mazzel hebt, je een mooi exemplaar op de kiek kunt leggen. Nee helemaal fout. Dat is echt van voor de mobilisatie 1820 denk werk. Natuurlijk niet Petra. Dat gaat zo echt niet meer. Je neemt je iPhone, zet daar van elk merk vogels het gezang op en de vogels zullen tot je komen! Echt!!! De vogels worden met geluiden van andere iPhone vogels gelokt.”

And I was thinking “Wow, I would like to try that one too!”, because I really like watching birds foraging and hopping around (in my garden). It would be so neat if I could lure my favourite ones into my back yard… (I try this with food now, but it doesn’t always seem to be so efficient).
But hey, so much money, and that only to see some birds? So no iPhone for me. I will stick to my $30 phone.

But then this morning, I was reading the newspaper:

“On a sunny day, light streams into the Allen Lambert Galleria at Toronto’s Brookfield Place, drenching the hustle-and-bustle of the financial district below.
Take a moment inside the atrium to glance upward and you’ll see an arched, treelike canopy of criss-crossing steel and glass. Some may know the atrium, one of Toronto’s seminal architectural masterpieces, was designed by Spanish architect Santiago Calatrava.”
Brookfield Place really is something special. It’s a gem, hidden away, hard to discover if you are a tourist and you did not read about it somewhere. Even hard to notice if you are just one of these passer byers.

I love Brookfield Place!
This is what you see on the outside:

And this is the hidden gem inside:

And Toronto has a lot of these buildings!

Luckily, Vincent Hui, an Architecture Professor from Ryerson University, together with 60 volunteer students, has developed a mobile app, free for most smartphones, to help understand and engage with Toronto’s architecture, past and present!

The app uses geolocation data to plot out architectural landmarks in Toronto’s downtown core. It offers detailed information about more than 90 buildings around the city — including information about buildings’ form and function, the architects involved, design sketches and photos from past and present.

It operates on “augmented reality” technology, using the phone’s camera to display the real-world environment as the user walks around the city, but adds detailed information about the scene in view.

Just launch the app, lift your phone in front of you and let it do the work.

When launched, a series of small photos of buildings included in the app float on the screen. Those photos — of St. Michael’s Cathedral or Brookfield Place, for example — can be tapped to retrieve detailed architectural information of the building’s history and significance or directions to the location.

The app is still in its infancy, but it’s a work in progress! And colleagues in Seattle and Las Vegas have shown their interest too.

More info in the Globe and Mail
Or the Toronto Star

So maybe, one day, I will buy myself a smart phone. 😉

De veiligste in de GTA

 Oakville maakt deel uit van de Halton Region:

En het blijkt hier best wel heel erg veilig te zijn. Niet dat wij daar aan twijfelden, want ondanks het feit dat we in een stad met bijna 180.00 inwoners wonen, doen veel mensen hier hun deuren nog altijd niet op slot. Niet van hun huis, niet van hun auto… Dit artikel verscheen vandaag:

Halton is safest… again

For the fourth year, Halton has been ranked the safest place to live in the GTA and the safest regional municipality in Canada — by Maclean’s magazine in its 2010 ranking of Canada’s most dangerous cities.

Prince George, B.C., once again received the title of Canada’s most crime-ridden city, followed by Victoria, B.C., Saskatoon, Sask., Red Deer, Alta., and Regina, Sask. — Caledon, Ont., was listed as the safest city in Canada.

“This achievement is the result of our residents, businesses and local municipalities, working together with the great police officers and staff of the Halton Regional Police Service, to ensure Halton Region is a safe place to live, work, raise a family and retire,” said Regional Chair Gary Carr, noting the record is one reason so many people choose to call Halton home.”

“Although crime rates are going down across Canada, our overall crime rate in Halton was 54.7 per cent lower than the Canadian average,” said Halton Police Chief Gary Crowell,  explaining while police do play a role in preventing and deterring crime, crime rates can be influenced by many socio-economic factors.

“Halton has earned this notable distinction for the fourth year in a row due to the incredible support for policing and public safety shown by the people of our community, who work closely in partnership with our officers, civilian personnel and volunteers to help ensure that Halton remains as safe tomorrow as it is today.”

Crowell said traffic safety — not in Maclean’s ranking — is an area he’d like to see improved in Halton.

“One serious injury or fatality from a preventable motor vehicle collision is one too many, so I encourage all motorists to slow down, buckle up, pay attention to the road, and don’t get behind the wheel if you are impaired,” he said.

Maclean’s based its ranking on 2010 annual crime data from Statistics Canada for municipal police services serving the nation’s 100 largest populations. The Crime Severity Index (CSI) scores six personal and property crimes: homicide, sexual assault, aggravated assault, auto theft, robbery and breaking and entering. For information, visit www.halton.ca or www.hrps.on.ca.

bron

 

Bekende Canadezen

Je staat er vaak niet bij stil als je naar -wat je denkt Amerikaanse- muziek luistert, dat heel wat van die artiesten geen Amerikanen zijn, maar Canadezen. Zo stond er vandaag in de krant:

First time ever: Four of Top 5 albums in U.S. are Canadian acts

Momenteel zijn dus 4 van de top 5 albums in de Billboard Chart van Canadese artiesten:
Op 1 staat Michael Bublé’s album Christmas,
op 2 staat Nickelback’s Here and Now
op 3  staat een Amerikaan album
op 4 staat Drake’s Take Care
en op 5 staat Justin Bieber’s Under the Mistletoe

Ook volgende artiesten zijn Canadezen: Arcade Fire, Alanis Morisette, Bryan Adams, Nelly Furtado, Paul Anka, Shania Twain, Natalie Appleton (van All Saints), de Crash Test Dummies, Celine Dion, Oscar Peterson, Roch Voisine, Diana Krall, Rufus Wainwright, k.d. Lang, Neil Young, Avril Lavigne, Leonard Cohen, Sarah McLachlan, Joni Mitchell, Men Without Hats, Daniel Lanois (producer van o.a. Bob Dylan en U2),…

Ik heb me beperkt tot de meest bekende namen in mainstream muziek, alhoewel er ook een aantal bekende jazz muzikanten hier zitten. We hebben hier eigenlijk, buiten U2, enkel nog maar Jazz concerten bezocht en er erg van genoten.
En de hiphop scene zou hier ook een aantal bekende artiesten hebben, maar daar ben ik helemaal niet in thuis.

En als we dan toch bezig zijn, je kent vast ook wel deze Canadezen:

  • Scott Abbott and Chris Haney (inventors of game “Trivial Pursuit”)
  • Dan Aykroyd (movie actor; Elwood of “The Blues Brothers”)
  • Pamela Anderson (actress on “Baywatch”)
  • Louise Arbour (Chief Prosecutor, International Criminal Tribunal, The Hague)
  • Margaret Atwood (writer; author of “The Handmaid’s Tale”)
  • Bachman-Turner Overdrive (BTO) (rock group; writers of songs “You Ain’t Seen Nuthin’ Yet” and “Takin’ Care of Business”)
  • Jim Balsillie and Mike Lazaridis (co-founders of RIM, developer of Blackberry smartphone)
  • Frederick Banting and Charles Best (discoverers of diabetes drug insulin, 1921)
  • Roberta Bondar (space shuttle astronaut)
  • James Cameron (director of movie “The Titanic”)
  • Jim Carrey (actor; star of such movies as “Ace Ventura: Pet Detective”)
  • Hayden Christensen (actor; Anakin Skywalker in the later “Star Wars” movies)
  • Cirque de Soleil (acrobatic circus performers)
  • Douglas Coupland (writer; author of “Generation X”)
  • Romeo Dallaire (general; commander of Rwanda international peacekeeping mission)
  • Dennis Doherty (musician; founding member of “The Mamas & The Papas”)
  • James Doohan (actor; Scotty of “Star Trek”)
  • Michael J. Fox (television and movie actor; star of “Family Ties” and “Back to the Future”)
  • John Kenneth Galbraith (economist; advisor to many U.S. presidents)
  • Marc Garneau (space shuttle astronaut)
  • Frank Gehry (architect; designed e.g. the Guggenheim Museum in Bilbao)
  • William Gibson (science fiction author; inventor of “cyberpunk” genre)
  • James Gosling (author of Java computer language)
  • Ryan Gosling (Hollywood actor; star of “Crazy Stupid Love”)
  • Glenn Gould (classical piano player)
  • Lorne Greene (actor; star of television show “Bonanza”)
  • The Guess Who (rock band; writers of song “American Woman”)
  • IMAX Corporation (group of Canadians that invented the IMAX movie format, 1970)
  • Kenneth Iverson (author of APL computer language)
  • Ben Johnson (former world-class sprinter)
  • Brian Kernighan (co-author of C computer language)
  • Margot Kidder (actress; Lois Lane of “Superman” movies)
  • W.P. Kinsella (author of novel “Shoeless Joe”, later made into movie “Field of Dreams”)
  • Rachel McAdams (movie actor; Regina of “Mean Girls”)
  • David McTaggart (co-founder of Greenpeace)
  • Mike Myers (comedic actor; writer and star of “Wayne’s World” and “Austin Powers”)
  • Lucy Maud Montgomery (author of “Anne of Green Gables”)
  • Carrie-Anne Moss (actress; Trinity in “The Matrix” movies)
  • Farley Mowat (author and conservationist; writer of “Never Cry Wolf”) (woonde in Oakville, denk ik)
  • Leslie Nielsen (comedic movie actor; starred in “Airplane” and “Naked Gun” series)
  • Sandra Oh (actress; Dr. Cristina Yang on “Grey’s Anatomy”)
  • Michael Ondaatje (author of “The English Patient”, later made into a movie)
  • Matthew Perry (actor; Chandler of T.V. show “Friends”)
  • Russell Peters (stand-up comedian)
  • Jason Priestly (television actor on “90210”)
  • Keanu Reeves (movie actor; star of “The Matrix”)
  • Ryan Reynolds (movie actor; star of “The Proposal” and “Green Lantern”)
  • Mordecai Richler (author; writer of “The Apprenticeship of Duddy Kravitz”)
  • William Shatner (actor; Captain Kirk of “Star Trek”)
  • Donald and Kiefer Sutherland (father & son acting stars)
  • Pierre Trudeau (politician and statesman)
  • Nia Vardalos (writer and star of movie “My Big Fat Greek Wedding”)
  • Gilles and Jacques Villeneuve (father & son champion racecar drivers)
  • Mortimer Zuckerman (publisher/owner of New York Daily News)

Ja, ik zal er vast nog veel vergeten zijn. Maar dit is al een beginnetje.

Canada is land met beste reputatie

Nog een berichtje uit de (Belgische) krant:

Canada is land met beste reputatie, België dertiende

  • woensdag 28 september 2011, 10u39
  • Bron: belga
  • Auteur:                     bvb
                    Canada is wereldwijd het land met de beste reputatie. Dat moet blijken uit een Amerikaanse enquête over het imago van vijftig landen die dinsdag werd gepubliceerd. België staat op een dertiende plaats in de lijst.
Canada wordt gevolgd door Zweden, Australië, Zwitserland en Nieuw-Zeeland. Nederland staat op de tiende plaats, net voor Duitsland. Frankrijk staat achttiende. Op de laatste plaatsen staan Pakistan, Iran en Irak.

Het onderzoek van het New Yorkse Reputation Institute zegt onder meer “het vertrouwen, het respect, de bewondering en de warme gevoelens” van het publiek tegenover de vijftig landen te meten, net als het aanvoelen van de levenskwaliteit, de veiligheid en de aandacht voor het milieu. Meer dan 42.000 mensen namen deel aan de enquête.

bron: http://www.nieuwsblad.be/article/detail.aspx?articleid=DMF20110928_027

Blij dat we hier wonen. Maar dat zouden we ook zijn zonder dit onderzoek of artikel. 😉

Keeping up with the Joneses

Volgens een artikel in The Toronto Star toont een studie aan dat we minstens op 1 manier op weg om meer op onze zuiderburen te gaan lijken. En dat is niet bepaald een compliment in dit geval.

OTTAWA—A new study says Canada is rapidly catching up to the United States as a country divided between haves and have-nots.

The Conference Board says income inequality has been rising more in Canada than in the United States since the mid-1990s, and faster than in many peer countries.

In fact, the think-tank says Canada had the fourth-largest increase in income disparity among a sample group of 17 advanced economies during the period.

Overall, income inequality rose in 10 of the countries sampled, rising fastest in Sweden, Finland and Denmark.

Canada was next. It’s Gini index, a complicated formula which measures income deviations away from a perfectly equal distribution, rose 9.2 per cent to 0.320.

By contrast, the U.S. had the highest income inequality of the group with a Gini reading of 0.378.

The Conference Board notes that Canada’s index number put it in group of countries considered to have a medium range of income inequality.

A reading above 0.4 would designate high levels of income inequality.

Overall, the Conference Board says income inequality has increased for 71 per cent of the world’s population.

 

Voor diegenen die niet vertrouwd zijn met de uitdrukking “Keeping up with the Joneses”:

Keeping up with the Joneses” is an idiom in many parts of the English-speaking world referring to the comparison to one’s neighbor as a benchmark for social caste or the accumulation of material goods. To fail to “keep up with the Joneses” is perceived as demonstrating socio-economic or cultural inferiority.
Meer uitleg nog op Wikipedia.

En ook op Wikipedia nog wat meer info over de Gini coefficient. Niet altijd in Jip-en-Jannekestaal echter…

Eerbetoon aan Jack Layton op Nathan Philips Square

Maandag zag je dus al de mensen spontaan samenkomen op Nathan Philips Square (het plein voor het stadhuis), om hun eer te betonen aan Jack Layton. Ondertussen zijn mensen met krijt allerlei boodschappen neer beginnen schrijven op het plein. Door de regen waren deze ochtend veel van de boodschappen weggevaagd, maar niet getreurd: zoveel mensen komen langs, dat alles momentelijk weer volgeschreven was.
Opvallend veel jongeren ook, op het plein. Ook opvallend waren de teksten in allerlei talen. Zelfs in het Nederlands! Een impressie van deze namiddag:

Deze diashow vereist JavaScript.

 

De man krijgt zaterdag een staatsbegrafenis. Een eer die eigenlijk enkel de eerste minister zou toekomen. Maar premier Stephen Harper heeft beslist deze ook aan zijn grote rivaal Layton te geven. En de CN Tower zal zaterdagavond bij wijze van eer in het oranje verlicht worden (de kleur van de NDP).

Erwin en ik waren nog eens afgezakt naar Toronto, in deze laatste week van zijn vakantie. Die vakantie heeft hem deugd gedaan.
Eerst zijn we gaan eten in Saint Lawrence market, en dan hebben we daar natuurlijk ons vertrouwde rondje gedaan. Zo zijn we naar huis gekomen met Old Amsterdam kaas, nog wat parmezaanse kaas, en kon ik het ook niet laten om een hamhock te kopen, zodat ik morgen snert ga maken. Jaaaa, ik weet het, het is zomer. Maar ik vind snert zoooo lekker.
Enkele dagen geleden schrok ik me trouwens een ongeluk toen ik in de Walmart kwam. Natuurlijk kom je nu eerst langs de rekken van de ‘terug naar school’ spullen. Maar daarnaast stonden er dus ook al heel wat spullen voor Halloween!!! Dat wil zeggen herfst. En dat wil ik nog niet!!! In de boekjes overal artikels over het herfstklaar maken van je tuin en je gazon. Zucht. En vandaag in de krant dan weer een artikel over dat je nu al best je sneeuwruimer even zijn onderhoud laat geven, zodat je bij de eerste sneeuwval niet in de problemen geraakt.Nog diepere zucht.
Bij deze een boodschap aan ieder die het aanbelangt: HET IS NOG ZOMER!
EN IK WIL NIETS HOREN OVER HERFST, LAAT STAAN OVER DE WINTER!!!

Jack Layton (1950-2011)

Als kersverse immigranten hebben we vrij snel kennis gemaakt met de politiek in Canada, want op 2 mei waren het hier federale
verkiezingen. Mijn ‘geloof’ in hoe het allemaal gaat heeft in de loop der tijd wel wat flinke deuken gekregen, o.a. toen ik via mijn werk voor Eduratio af en toe zag welke spelletjes er uit het zicht van de kiezers achter de schermen voltrokken. Maar toch blijft die politieke wereld me wel boeien.

Eigenlijk hebben we hier 3 partijen die het federaal gezien tegen elkaar opnemen:
–      de conservatieven van huidige premier Stephen Harper (sinds 2006 aan de macht, bestempeld als zijnde ‘rechts’)
–      de liberalen met de academicus Michael Ignatieff als boegbeeld (centrumpartij, of centrum/links)
–      de NDP, the New Democratic Party, met tot maandagochtend Jack Layton als charismatische boegbeeld (social-democraten)

Qua politieke voorkeur neig ik helemaal niet naar socialisme, maar de eerste bedenking die ik mij gemaakt heb toen ik Jack Layton hier bezig zag, is dat ik, ondanks het feit dat ik me niet kan vinden met zijn partij, wel respect heb voor die man als politicus.
(laat me dan toch mijn natuurlijke cynisme geen oneer aandoen en zeggen dat dit beeld natuurlijk ook kon veranderd zijn als ik hem ooit achter de schermen bezig had kunnen zien, zoals de Belg Frank Vandenbroucke er ooit voor gezorgd heeft dat het socialisme nog verder van mijn bed kwam te liggen dan dat het ooit tevoren gelegen had 😉 ).

Jack Layton was een echte leider voor zijn partij, iemand die in staat was om het volk aan te spreken. Hij kwam heel vriendelijk en positief over. Ik had van hem altijd het beeld van de vent waar je op cafe eens een babbeltje mee maakt en waarna je besluit dat het “nen toffe pe” is.
 (Layton en zijn vrouw)

Bij de start van de verkiezingen ging het hier tussen de conservatieven en de liberalen. En plots is het NDP onder leiding van Layton op beginnen rukken, en zijn zij er in geslaagd om de meeste zetels ooit uit hun geschiedenis te pakken te krijgen. Niet genoeg om de meerderheid te vormen, maar zeker voldoende om nu de officiele oppositie te zijn, als 2de grootste partij van Canada.
Allemaal dankzij die sterke vertoning van Jack Layton.

Dat was dus mei. Maar op 25 juli kwam er plots een persconferentie waarop een vermagerde Layton verscheen, die met een gebroken stem aankondigde dat de prostaatkanker die hem eerder getroffen had eigenlijk genezen was, maar dat de dokters een nieuwe kanker bij hem gevonden hadden. En dat hij zich nu tijdelijk terug ging trekken als leider van de partij om volop aan zijn herstel te
werken, zodat hij in september terug paraat kon staan voor zijn volk.

Maar deze strijd heeft hij ondanks zijn positivisme niet kunnen winnen, en maandagochtend werden we wakker met het nieuws over zijn overlijden.
Maandagnamiddag was ik in Toronto, en op het Nathan Philips square, aan het stadhuis, begonnen zich vroeg in de namiddag heel wat mensen te verzamelen. Allemaal met spandoeken, posters e.d. ter nagedachtenis aan Jack Layton. Tot laat in de namiddag hebben ze daar gestaan.
Dit is echt zo’n figuur waar mensen op stemden omwille van hem als persoon.

(foto genomen van op het dak van Nathan Philips Square, waar ik met kersvers immigrant Natasja stond te kijken naar wat er zich beneden afspeelde)

Van overal zie je eerbetoon aan hem verschijnen, de kranten staan er vol van,
sociale media ook. Ook de zeer hechte en liefdevolle relatie die hij had met
zijn vrouw Olivia wordt vaak beschreven. Zij waren partners-voor-het-leven…
Het zal voor haar dan ook heel hard zijn om vanaf nu zonder Jack aan haar zijde
verder te moeten.

Meer nog vraag ik me af hoe het nu verder gaat met de NDP. Want hij had als interim opvolger Nycole Turmel aangeduid, maar het zou mij echt verbazen indien zij er in zou slagen om zelfs maar in zijn schaduw te komen!
Als ze slim zijn, dan zetten ze terug in op Jack Layton. Zijn overleden ligt nog vers in het geheugen, en dat gaat stemmen kunnen krijgen. Zes oktober zijn het hier provinciale verkiezingen.
Ik ben benieuwd of we Jack Layton’s ‘Letter to Canadians’ nog gaan zien opduiken in de komende verkiezingen.

 

En voor het geval het nieuws Europa al heeft bereikt: we hebben hier niets gevoeld van de aardbeving, al zien we wel berichten komen van mensen overal rondom ons die het wel gevoeld hebben (Guelph, Richmond Hill, Toronto….)

 

Canada heeft de meeste hooggeschoolde jongeren

Vandaag te lezen in de Washington Post:

U.S. goes from leading to lagging in young college graduates

 Twee jaar geleden voerden de VS de lijst aan van landen waar de 25- tot 34-jarigen het hoogst opgeleid waren. Maar op die twee jaar tijd is er blijkbaar veel veranderd!

The United States has fallen from first to 12th in the share of adults ages 25 to 34 with postsecondary degrees, according to a new report from the College Board. Canada is now the global leader in higher education among young adults, with 55.8 percent of that population holding an associate degree or better as of 2007, the year of the latest international ranking. The United States sits 11 places back, with 40.4 percent of young adults holding postsecondary credentials.

[…] The United States ranks somewhat higher, sixth, among all nations when older adults are added to the equation

Dat wil dus eigenlijk zeggen dat de VS op dit moment te maken hebben met een jongere generatie die lager geschoold is dan zijn ouders. Een zeer merkwaardig fenomeen.
Op zich is dit weer goed nieuws ivm Canada. Laat ons hopen dat daar een doelbewuste strategie achter zich van overheidswege, en dat Canada toch minstens in de top 5 kan blijven staan.

Als je je afvraagt wie er nog in de top 10 staat:

1. Canada – 55,8%
2. Korea – 55,5%
3. Rusland – 55,5%
4. Japan – 53,7%
5. Nieuw Zeeland – 47,3%
6. Ierland – 43,9%
7. Noorwegen – 42,7%
8. Israel – 41,5%
9. Frankrijk – 41,4%
10. België – 41,3%
Op de 12de plaatst staat dus de USA met 40,4%. En wat me heel erg verbaasde, is dat Nederland pas op de 18de plaats volgt, met 36,7%. Dat is toch een aanzienlijk verschil met Belgie, en ik zou dat niet zo dadelijk kunnen verklaren. Dus: verklaringen zijn welkom!

Het volledige rapport is hier te lezen.

Canada of Australie?

Neen, we hebben ons niet plots bedacht, we vertrekken niet naar Australie! Maar wel een leuk berichtje in de The Star, de krant van Toronto:

It’s happened again: travellers from another continent arriving in Sydney, N.S [Nova Scotia, een oostelijke provincie], when they’re supposed to be in Sydney, Australia.

Een koppel Italiaanse 20-ers dacht een ticket naar Down Under geboekt te hebben, dus ze keken maar wat vreemd op toen ze plots in Nova Scotia, Canada bleken te staan. In Sydney welliswaar. Maar wel een compleet ander Sydney dan waar zij naartoe wilden.

Verwacht je dit:

Krijg je dit te zien:


 

 

 

 

 

 

 

Tot in 2008 wist ik ook niet dat er een Sydney in Canada was hoor! Maar de afgelopen jaren lees je dergelijke vergissing toch wel vaker. Nu dacht ik dat het dan ging om mensen die hun ticket zelf via het internet geboekt hadden. In een reisbureau zouden ze zoiets toch wel weten?! Niet dus:

The couple’s travel agency in Italy made the error and the couple spent the day trying to correct it, and to see the sights with the help of an Italian-speaking resident to translate.

En zeg nu niet dat de Canadezen niet vriendelijk zijn!:

A local restaurant gave the couple their first-ever lobster dinner and they were given a free room at a Day’s Inn.
Torresi [een van de 2 toeristen] said they have been overwhelmed by the hospitality and warmth of the people. “Oh, yes, very kind, very friendly,” he said. “I think it’s a beautiful place and I see Canadian life, and it’s great.”

Het reisbureau heeft de mensen terug geboekt op een vlucht naar het juiste Sydney. Maar ondertussen hebben ze 2 dagen de kans om van hun verrassende bestemming te genieten.

Mensen die vertrouwd zijn met de emigratieprocedure naar Canada, die kennen Sydney ondertussen allemaal. Je moet immers sinds 2008 je aanvraag sturen naar het CIO (Central Intake Office) in… Sydney, N.S.