Een lading verse sneeuw!

We hadden dit jaar nog niet echt te klagen gehad qua hoeveelheid sneeuw die er gevallen was. De snowblower die we eind oktober gekocht hadden, heeft tot gisteren steeds netjes in de garage geparkeerd gestaan. Al hadden we eerder deze week, op maandag, wel 15cm sneeuw gekregen overdag, iets wat niet voorspeld was. Het was erg lichte sneeuw, en die heb ik toen ik om 5:00 p.m. thuis kwam, maar met de sneeuwschop weggewerkt. [niet stoer doen Elke, beken maar eerlijk dat dat kwam omdat je niet wist hoe de snowblower werkte.]

Ook eerder hadden we al wel eens sneeuw gehad, maar dat was dan telkens minder dan 5cm en vaak was het een paar dagen later allemaal al weggesmolten.

De sneeuw doet me altijd terugdenken aan een liedje dat we zongen toen ik nog klein was, en het sneeuwde:
Jezeke schudt zijn bedekke uit
en laat de pluimkes vliegen.
Hier en daar en overal
tot bij de koeikes in de stal.

Niks geen Jezeke, en niks geen koeien. Wel een pak sneeuw!

Ter vergelijking enkele foto’s van de eerste sneeuw dit jaar, op 17 november:
DSC06516
DSC06518

Maar de afgelopen 24 u hebben we hier ruim 40 cm sneeuw te verwerken gekregen. Gisteren twee keer de sneeuw geruimd. Erwin met de snow blower, ik hier met de sneeuwschop. Rond 20u de laatste keer, een 15-tal centimeter. Maar het bleef sneeuwen. Dus deze ochtend om 6u stond ik terug buiten. Met de sneeuwschop, want de ochtendstond heeft niet echt goud in de mond in deze omstandigheden, en de meeste van onze buren lagen nog te slapen. Ik werd zeer onaangenaam verrast toen ik buiten stapte en merkte dat er weer bijna 15 cm sneeuw op de oprit lag. Op zo’n moment vloek je dus op een oprit waar je 5 auto’s op kan parkeren.
Gelukkig kreeg ik om 6:18u al een sms-je van mijn baas: “Yippee snow day confirmed”. Oef! Op die manier kon ik toch 1 deel van de oprit vrij maken, zodat Erwin tenminste kon vertrekken. Nadien kon ik dan op mijn gemakje het andere deel sneeuwvrij maken. Anderhalf uur later kon Erwin vertrekken (nadat hij nog snel wat mee was komen helpen). Een helft was gedaan. Nog een andere helft te gaan + het voetpad + een paadje maken in de tuin zodat Dusza tenminste naar de plasweide kon zonder in de sneeuw te verdwijnen.

Hier kan je mooi vergelijken met de foto hierboven. Zoek de verschillen. 😉
DSC06527

DSC06525

DSC06526

Het tuinhuisje van de buren:
DSC06523

Dusza vind het best leuk. Ze heeft maar liefst meer dan een uur op de oprit gezeten terwijl ik aan ’t sneeuw ruimen was!
DSC06533DSC06534
Een paadje in de tuin, zodat ze sneeuwvrij haar inspectierondes kan lopen. (waarom duikt ze dan toch altijd weer in die sneeuw???)
DSC06535

Nog een aantal bergen sneeuw. Mijn spiertjes hebben hun workout gehad vandaag!
DSC06542DSC06543DSC06544DSC06530

En tot slot een dienstmededeling voor de weergoden:
Ik heb mijn 2de berichtje van het jaar geschreven. De lezers zijn ruimschoots voorzien van sneeuwfoto’s, ze hebben allemaal wel een indruk van wat sneeuw in dit deeltje van de wereld is. Zo niet, kunnen ze nog gaan graven in de archieven van dit blog. Elke winter kan je er sneeuwfoto’s vinden.
Onze snowblower is getest, en die werkt. Onze sneeuwschoppen hebben hun dienst ook bewezen. Dus vanaf nu is het ok als je gewoon zorgt dat er overal een klein laagje sneeuw ligt, behalve op de wegen. Geen ijs aub! Op die manier kunnen jullie je volop beginnen concentreren op iets veel leukers: de lente! Ik beloof op mijn zuivere zieltje dat ik daar ook weer mooie foto’s van zal maken.

Sneeuwstorm nummer zoveel

Ze hadden 5-15 cm sneeuw voorspeld. We hebben 20 cm gekregen.
Toen ik deze ochtend naar het werk vertrok sneeuwde het erg lichtjes, maar  het werd meer en meer, dus in de loop van de ochtend kregen we bericht van de hoofdzetel dat we om 14u het kantoor mochten sluiten. Snel alle cliënten bellen, vooraleer zij zich in de chaos van het verkeer wagen.
Het kantoor ligt pal op een druk kruispunt vlak bij de autostrade, en we konden dus zien hoe er steeds meer en meer sneeuw op de weg kwam te liggen en hoe de auto’s steeds trager gingen rijden. Vlak na de middag kregen we bericht dat we onmiddellijk mochten sluiten en naar huis gaan. Tegen 20km/uur rijden, op sommige stukjes kon ik wat overmoedig zijn en maar liefst 30km/uur rijden. Maar de wegen waren helemaal niet open.
Toen was ik bijna thuis:
Image

Ik verbaas me er dan telkens over dat er toch nog mensen zijn die niet overtuigd zijn van het nut van sneeuwbanden. En dan moeten ze de brug over en zitten ze te dabben en slippen in de sneeuw. Ze vormen een gevaar voor anderen! (ok, voor sommigen zijn sneeuwbanden gewoonweg een te dure uitgave)

Het bleef maar sneeuwen, maar toen mijn ventje belde dat hij ook naar huis ging komen ben ik toch maar naar buiten gegaan om sneeuw te ruimen. Zijn auto hangt lager bij de grond dan de mijne en ik wou niet dat hij het risico liep om vast te lopen op de oprit.
Even een meter in het midden van de oprit steken, eens kijken waar we uitkomen:
Image
Een uur was ik aan ’t ruimen en de helft van de oprit was nog maar amper gedaan toen Erwin thuis kwam. Ondertussen was het nog steeds aan ’t sneeuwen. 
Erwin heeft zich snel omgekleed en is mee komen helpen.
Ondertussen ziet de ganse oprit terug wit, maar he, dit beetje laten we maar liggen.
Vorige winter zijn we op ongeveer 75-80cm sneeuw in totaal uitgekomen, gisteren las ik in de krant dat het tussentotaal voor deze winter in Toronto op 124cm zit… En ik herinner me van vorig jaar dat de ergste sneeuwstorm van het seizoen ook in maart gekomen is, ergens helemaal op het einde. Volgens mij zijn we er nog niet vanaf!
Ach, ik moet eerlijk bekennen dat ik de sneeuw niet echt beu ben. Natuurlijk vind ik het niet leuk als de wegen niet mooi open zijn, maar dat is altijd maar eventjes ongemak. Al weet ik dat sommige mensen nu meewarig met hun hoofd schudden als ze dit lezen, want de meeste van mijn Canadese landgenoten zijn de winter ondertussen spuugzat.

Zicht op een deel van de oprit/straat vlak voor ik aan het ruimen ging:
Image

Het sneeuwt, dus we koken

Deze keer waren de weersvoorspellingen niet erg juist. Ze voorspelden wat sneeuw op vrijdag tegen de avond, 1-5 cm op zaterdag (en ik dacht iets van een 3 cm voor zondag). Gisterenavond bij het slapen gaan was het aan ’t sneeuwen. Van die fijne friezelsneeuw, je kent dat wel. Dat was ook wat ze voorspeld hadden, want er zou blowing snow zijn. (dat is wanneer de sneeuw door de windvlagen over de wegen waait waardoor je soms dus geen 5 meter voor je uit kan zien, je rijdt plots op een witte muur van sneeuw, erg gevaarlijk). Maar deze nacht rond 1 uur werd ik wakker: de sneeuwploeg kwam door de straat gereden. Ik deed niet de moeite om door het raam te gaan kijken, maar vermoedelijk was er dan toch meer sneeuw gevallen dan verwacht. Toen ze om 4 uur nog eens voorbij kwamen wist ik zeker dat er meer sneeuw was dan voorspeld. Lekker uitgeslapen, en toen we om 8 uur opstonden was het nog steeds aan sneeuwen. Nog altijd dunne vlokjes. En het bleef maar sneeuwen. De straten werden ook niet meer geploegd. Dat had immers weinig zin, tegen dat je gedaan hebt kan je opnieuw beginnen.
Zo zag het er rond de middag uit: DSC05672

DSC05671

Net toen we kort na de middag besloten om de sneeuw te gaan ruimen, stopte het met sneeuwen en kwamen de sneeuwploegen door de straat gereden. Joepie! Ik kon dus mijn boodschappen gaan doen. Niet dat we niets meer in huis hadden, maar dit was een weekend waar ik eens niets speciaals moest doen, lekker genieten van het weekend, en met de sneeuw had ik besloten om te gaan koken zodat ik weer allerlei lekkers in de vriezer had. Ik ben dus naar de Longo’s geweest en heb 2 kg stoofvlees meegebracht (Magda, ik volg nog steeds jouw recept!), 1 kg kalfsgehakt en 1 kg varkensgehakt (voor gehaktballetjes en spaghettisaus), kersen op sap (voor bij de krieken), gist (ik ga eens proberen om zelf pistoleekes te maken) en kipfilet, wortelen, selder, prei, citroen, room, krielpatatjes enz. want ik wou eens proberen om Gentse Waterzooi te maken.
De waterzooi is al gelukt:

DSC05675

Manlief is naar de NBA aan ’t kijken, dus ik ga nog verder gaan met het stoofvlees. Het gehakt zal ik morgen wel verwerken.

Ondertussen luister ik op mijn MP3-speler naar ‘C is for Corpse’ aan ’t luisteren. Ik hou wel van Sue Grafton’s alfabet-serie waar Kinsey Millhone, een privĂ©-detective, de hoofdrol in speelt.
cisforcorpse-pb

Twee maanden verder

We zijn al weer twee maanden verder… Time flies when you’re having fun?

Mijn stage zit er inmiddels op. Het was een fantastische ervaring! Ze hebben gevraagd of ik nog wil blijven, en hopen op budget om deeltijds versterking aan te mogen werven. Ik heb nu dus 2 weekjes verlof, en vanaf april ga ik dan voorlopig 2-3 dagen per week nog terug, maar deze keer naar een andere vestiging. Ik ben heel benieuwd naar hoe die ervaring gaat zijn, want ik weet dat die Settlement Specialist een totaal andere aanpak heeft. Ik vermoed dat ik daar ook meer wetgeving te verwerken ga krijgen.

 Erwin blijft druk bezig op zijn werk, maar geniet van de sfeer die er heerst. Omdat hij toch echt wel behoefte heeft om intellectueel (nog meer) uitgedaagd te worden, is hij met een opleiding Enterprise Architecture gestart aan de University of Toronto. Soms hoor ik hem wel eens vloeken en zich afvragen waarom hij het in zijn hoofd gehaald heeft om die opleiding te combineren met zijn drukke job. 😉 Maar hij doet het goed, al kruipt er heel veel tijd in.

 Volgende week heb ik mijn laatste les van mijn ‘Overview’ vak van Career and Work Counselling. Eigenlijk volgt er nog 1 les een week later, maar dan kan ik niet. Tot nu toe is het goed meegevallen. Ik steek veel tijd in research en het schrijven van de papers, maar mijn punten zijn wel heel goed; mijn GPA is 4! (A+). Ik hoop dat ik dat zo kan houden, al verlies ik punten omdat ik de laatste les niet aanwezig zal zijn, en de laatste paper die ik moet schrijven is geen makkelijke. Maar zolang ik boven de 3.7 blijf, ben ik tevreden.
Eind april start ik dan vermoedelijk met ‘Managing Change and Transition: a counselling perspective’. Volgens mij een ontzettend boeiende cursus.

 Waarom ik de laatste les niet aanwezig kan zijn: het centrum waar ik mijn stage gelopen heb, heeft elk jaar een presentatie waarbij mensen uit de community uitgenodigd worden (agentschappen, politici, sponsors, bedrijven,…). Die avond brengen ze ‘succesverhalen’ van hun opleiding, en ze hebben mij gevraagd om die avond te spreken over mijn ervaring. Ik voel me dus erg vereerd met die vraag! Daar ruil ik graag 3% van mijn punten voor in.
Verder hebben ze ook een soort van reclamebedrijf geengageerd om promotie te voeren. Daarvoor gaat er een video opgenomen worden waarin voormalige studenten spreken over hun ervaring m.b.t. de opleiding, en ook daar hebben ze me voor gevraagd. De opnames hebben woensdag plaats. Ik hoop maar dat ik echt geinterviewd wordt door een van hun mensen, en dat die camera niet pal in mijn gezicht staat. Als ik gewoon die interviewer aan kan kijken terwijl ik in gesprek ga, dan voel ik me toch meer op mijn gemak.

Tot slot nog wat foto’s van de sneeuwstorm die we 8 februari over ons gekregen hebben. Uit sympathie met de sneeuw die de Belgen en Nederlanders dit weekend weer te verwerken kregen. 😉 (oh ja, hier is de sneeuw al weggesmolten)

Boink!

De eerste maandag van september vieren we hier onze ‘dag van de arbeid’: Labour Day. Tevens is deze dag het symbolische einde van de zomer/het zomerseizoen.

En de “boink” uit de titel is het geluid van de herfst die frontal op de zomer botst. Want dat is wat we eergisteren, op Labour Day, hebben mogen ervaren. Plots geen jurkje met spaghettibandjes meer. En de ramen werden maar op een kiertje open gedaan, meer kwestie van frisse lucht binnen krijgen dan van genieten van het warme weer. Het was killig, en ’s avonds hebben we voor het eerst sinds maanden weer het bedsprei boven op ons laken gelegd om te gaan slapen.

De dag na Labour Day start de school. Dus gisteren was Dario zijn eerste schooldag van zijn laatste jaar middelbaar. Ze moesten maar om 11.35am naar school, want de eerste uren van de dag is het orientatie voor de nieuwe leerlingen die binnen komen stromen in de high school, de 9th graders.

Hij had me gezegd dat hij me ’s middags zou teksten om te laten weten hoe het ging, maar toen ik geen sms ontving, kon ik al raden dat hij het te druk had. Goed teken. En dat werd bevestigd toen ik hem om 2.40pm van school ging halen.

Dit semester heeft hij Calculus and Vectors / Enhanced English  / Business Leadership: Management Fundamentals / Challenge and Change in Society

(meer uitleg over die vakken kan je vinden in mijn blogpost van 6 juli 2011 -klik op de link)

En in al die vakken heeft hij al leuke mensen zitten die hij kent van vorig jaar, of uit Robotics.

Zijn homeroom teacher is Mrs. Seelinger, en dat is een van zijn favoriete leerkrachten, de dame die Engels geeft. Ze was heel blij dat hij toch voor Enhanced English heeft gekozen, ook al levert hem dat veel extra werk op, maar
niets extra voor de studies die hij wil gaan doen. De meeste van de leerlingen in deze groep willen nadien Engels gaan studeren. Het is dus ongewoon dat een Science student in deze groep zit. Maar Dario houdt van de taal
en vond het vorig jaar maar saai, dus kijkt hij uit naar deze cursus die veel diepgaander is. Tijdens Registration Day had de Guidance Counsellor ook gezegd dat het heel toch was dat hij die kans nam, want je mag niet zelf kiezen om dit vak te volgen, je moet gevraagd worden.
Oh ja, tijdens Registration Day vorige week ontdekten we ook dat Dario op de Honour Roll staat. Dat wil zeggen dat je punten boven een bepaald percentage liggen, maar ik ken de details niet. In ieder geval krijgen die leerlingen in de herfst nog een speciale ceremonie waarbij ze een certificaat uitgereikt krijgen. En als hij dit schooljaar ook nog op de Honour Roll staat, dan maak je meer kans op een scholarship (sommigen zeggen dat je die dan automatisch krijgt, maar dat lijkt bij 1 van Dario zijn voorkeuruniversiteiten toch niet het geval te zijn, voor zover ik kan zien).

Robotics heeft donderdag de startvergadering, en ze gaan weer voor het wereldkampioenschap. Dat wordt dit jaar weer in Saint Louis (USA) gehouden. De leraar vroeg of hij er niet over dacht om een 13de jaar te doen (tot een paar jaar geleden hier nog verplicht als je naar de universiteit wou gaan). Want het schooljaar na dit gaan de kampioenschappen door in California. Maar voorlopig is hij niet van plan om een 13de jaar te nemen. Al kiest zijn vriend Will daar wel voor. Dan heb je meer tijd om je punten heel hoog te krijgen, zodat je een grotere scholarship te pakken krijgt en natuurlijk ook kans maakt om binnen te geraken op de zeer competitieve universiteiten. Maar Dario gaat het proberen om het in 1 jaar te doen. Als dat niet lukt, dan zal hij wel een 13de jaar moeten nemen natuurlijk.

Ik weet niet wat er dit schooljaar allemaal nog op ons af gaat komen, met al die infosessies rond Colleges en Universities en zo, met de Promm, het jaarboek,… We zien wel!

 

Hillsburgh – Geen vakantie in Ottawa

Gisteren hebben we een leuke dag gehad. We waren in de late voormiddag uitgenodigd bij de familie Duijsens in het heuvelige Hillsburgh. En ook de kersverse immigranten Walter, Elisabeth en Isabel waren bij hen uitgenodigd.

Onderweg van Oakville naar Hillsburgh:


We hebben heerlijk zitten koffie drinken en cake/taart/gebak eten op hun terras. Walter wist ons nog te verrassen met de mededeling dat hij een job heeft gevonden. Beetje spijtig dat hij vooral in de US zal moeten werken, dus Elisabeth en Isabel zullen vaak alleen zitten hier. Maar ach, dat overleven ze ook wel. En wie weet belanden ze straks nog in de USA!

Het was leuk om nu ook eens kennis te maken met Erik en Mees. Besluit: de mannelijke helft van het gezin past goed bij de vrouwelijke helft. Tof gezin!

Het jonge volk heeft zich goed geamuseerd in het zwembad. Ze hadden blijkbaar zoveel lol dat ze niet eens aan tafel wilden komen voor de pizza, dus die hebben ze maar aan het zwembad opgegeten. Het
smaakte lekker bij dit weer, met een fris slaatje er bij.

De uren  vlogen zo voorbij. En het besluit was dat dit zeker voor herhaling vatbaar is.

Spijtig  genoeg kregen we een iets minder leuk telefoontje toen we onderweg naar huis waren: Danute liet weten dat ze een job heeft aangenomen voor 4 weken. Ze gaat Engels geven aan internationale studenten aan de University of Toronto. Terwijl  ze had aangeboden om op Dusza te passen, zodat we een paar dagen naar Ottawa  hadden kunnen gaan. Ze wil dit nog steeds wel doen, maar ze vertrekt ’s morgens vroeg en komt pas tegen 3 of 4pm terug thuis. En dat vinden we dus niet zo leuk voor Dusza, want die zit dan al die dagen voor een groot deel van de dag alleen thuis. Dus gaan we onze plannen maar aanpassen, en eens kijken wat we kunnen doen met Dusza er bij. Zal dus telkens iets van de laatste minuut worden, omdat ze dan ook het wer willen afwachten. Immers, lekker gaan wandelen in een mooi
park is fijn, maar als het dan zo warm is als nu, wil ik echt niet Dusza met haar lange dikke vacht meesleuren. Want het is duidelijk dat ze meer moeite heeft om zich aan de hitte aan te passen, dan dat ze dat met de sneeuw heeft.

Ik vind dit vooral spijtig voor Erwin, die het afgelopen jaar zo hard gewerkt heeft en echt wel aan vakantie toe is. Thuis zitten is natuurlijk ook al wel ontspanning, maar je hebt toch meer een vakantie-gevoel als je de deur uit gaat en ergens gaat overnachten.

De temperaturen zijn hier weer een beetje redelijker. Momenteel (11.30am) is het  22 graden. Ze verwachten 29 graden en onweer. Ook de afgelopen nacht heeft het tegen de ochtend aan hard geknald. En het heeft  wat geregend! Als was alles weer droog  tegen dat we opgestaan zijn.

Morgen zal het een graad of 28 worden, en redelijk bewolkt zijn. Dus trekken we naar Toronto om een wandeling te gaan doen in de buurt van University Avenue / Queen’s Park.

records en een marathon

Deze ochtend om 8u was het al 29 graden, met gevoelstemperatuur 39!!!
Maar blijkbaar hadden we toen al een record gebroken, want om 5am was het reeds 26,6 graden, en dat was nog nooit eerder gebeurd.

Het absolute record van 38.3 graden als warmste temperatuur ooit in Toronto hebben we niet gehaald.
Maar nadat we dus al de warmste 17de juli hadden, mochten we vandaag ook de warmste 21ste juli noteren, met 37,9 graden. Het vorige record was 37,6 op 7 juli 1988.
En de nacht zal geen afkoeling brengen, we blijven hangen boven de 25 graden, zonder wind.

Bij dergelijke records houdt men geen rekening met de gevoelstemperatuur, die vandaag dus naar 49 graden gegaan is. “Gelukkig” koelt het wat af naar 33 graden in de komende dagen, met ook minder luchtvochtigheid. Straks moeten we nog een truitje aan doen!

Gisteren en vandaag zat Erwin in London, ON voor zijn werk. Dus toen zoonlief plots ook plannen had voor de avond en nacht, was ik helemaal alleen thuis. Met Dusza uiteraard!
Dario is gisterennamiddag naar een vriend op Lakeshore vertrokken. Ze kwamen daar met een aantal Star Wars fans samen voor een Star Wars marathon. Dat wil dus zeggen dat ze al de 6 films gingen bekijken! En bij die vriend thuis hebben ze in de basement een heuse bioscoop met 12 relaxzetels, dus daar zaten ze goed. Deze morgen om 7.30am belde hij me, of ik hem kon komen ophalen. Ze waren klaar. Ik geloof dat slechts 3 van de 7 gasten er in geslaagd zijn om de ganse nacht wakker te bllijven. Thuisgekomen is hij in bed gedoken tot 12.30pm.