Medische keuring – deel 3

Vandaag mocht ik naar de dokter bellen voor de laatste resultaten, namelijk die van de longen. En ook die waren helemaal in orde. Hij gaat het dossier maandag doorsturen naar de Canadese ambassade in Parijs.

En dan begint weer een periode van wachten. Hoe lang wachten, dat is moeilijk te voorspellen. Ergens tussen de 5 tot 12 weken…

Gelukkig doen ze bij Erwin niet moeilijk: stel dat we half augustus ons visum hebben, dan mag hij al vertrekken (ipv eind september).

Advertenties

Berend Botje

Gisteren zijn we voor de 2de keer naar een Berend Botje bijeenkomst geweest. Dit is een avond die ingericht wordt door onze immigratieconsultant Buysse. Mensen die via hun bezig zijn met een verhuis naar Canada, komen tijdens die avond samen. Ongelooflijk hoe een diverse groep mensen dat is! Allemaal met een andere achtergrond, uit diverse lagen van de bevolking, jonge koppels met kleutertjes, oudere mensen met kinderen (nou ja, op 21 wil je zo echt niet meer genoemd worden, hahaha) die zich nu plots bedenken omdat ze een liefje hebben, een homo-koppel, alleenstaanden,… De meesten trachten een (tijdelijk) werkvisum te pakken te krijgen. Sommigen hadden er al 3 pogingen opzitten, allen afgewezen! Dat is ook wel triest…

Wij hebben eindelijk eens kennis gemaakt met Natasja, iemand waar ik online al wel contact mee had. Het is dan leuk om elkaar eens in het echt te ontmoeten. Spijtig genoeg kon haar echtgenoot Andrew er niet bij zijn, die zat in Zwitserland. Wie weet zien we elkaar een volgende keer in Canada. Al zijn zij eerder van plan om naar British Columbia te trekken. Dat is een populaire bestemming, net als Alberta.
Dan was er nog een koppel uit Zichem. Voor hun is het nu echt wel heel erg spannend! Zij hebben een tijdelijk werkvisum gekregen om ginder met de vrachtwagen te gaan rijden. Beiden zijn chauffeur, dus dat is wel zo gezellig om dan samen onderweg te zijn. Want zij zullen weken aan een stuk door onderweg zijn, door Canada en de Verenigde Staten. Op 20 juni vertrekken ze.

Eigenlijk waren er opvallend veel Belgen! Bijna de helft van de groep! Ik had ook gehoopt iemand te ontmoeten die me vorige week contacteerde via dit blog, maar zij bleken er niet te zijn. Volgens Femke hebben ze beslist de procedure toch niet op te starten. Elke, als je dit hier leest: ik hoop dat alles goed gaat met jullie! Misschien was het nu niet het juiste moment? In ieder geval nog veel succes met wat jullie besluiten verder te doen!

Het was een deugddoende avond die Canada gevoelsmatig weer enkele uurtjes dichterbij heeft gebracht.
We spraken nog met Frans Buysse en dossierbeheerder Femke over het verdere verloop van onze procedure. In ieder geval hopen we toch midden september te kunnen vertrekken. Al zou het met wat geluk ook begin september zijn, of met wat pech eind september. Indien we half augustus onze paspoorten nog niet hebben moeten inleveren, neemt Femke terug contact op met de ambassade.

Vorige week, na onze oproep medical, betaalden we de Right for Permanent Residence Fee. In totaal €720. Maar met die koerswisselingen van het moment blijkt dat ik dadelijk nog even €40 extra moet overschrijven op de rekening van de Canadese ambassade. Dat zullen we dan maar eens gaan doen!

*Deze link voor diegenen die niet weten wie Berend Botje is.

In process

De dag leek niet zo leuk te beginnen:
door de reorganisatie bij manlief op het werk, moeten er honderden mensen ontslagen worden. Daarom waren ze nu op zoek naar mensen die op vrijwillige basis wilden vertrekken. Manlief had zich kandidaat gesteld, maar het zou enkel maar goedgekeurd worden indien er intern een andere kandidaat was die competent was om zijn job over te nemen. Vandaag kreeg hij bericht dat dat niet het geval is. Dus geen vrijwillig vertrek met een hele mooie bonus. Dat hadden we al wel verwacht, maar een mens mag altijd hopen he!

Even later stond de postbode hier met een aangetekende zending: manlief is bij de gelukkigen die bijzitter mogen gaan spelen tijdens de verkiezingen op 13 juni. Ach, nu staan we break even, ik had het al twee keer moeten doen toen we nog in Limburg woonden, hij nog maar een keer. Kan hij nog eens netjes zijn burgerplicht doen vlak voor we het land gaan verlaten. Hahaha!

Deze middag, vlak voor ik onze zoon van school ging halen, logde ik nog maar eens in op ons dossier bij CIC – Citizenship and Immigration Canada. En het klinkt als een cliché, maar ik had echt een voorgevoel dat er deze keer een wijziging in onze status ging zijn. Gisterenavond en deze ochtend had ik al geprobeerd om online te geraken, maar de website wou maar niet laden, ik kreeg telkens een foutmelding. Dus snel snel voor mijn vertrek wou ik toch persé nog eens proberen. En ja hoor, daar waar er bij ons dossier al heel lange tijd stond “received by the visa office”, stond nu plots “In process. Based on review of your complete application package, it has been determined that your application is eligible for processing.
Processing has begun
.”
Ik was door het dolle heen, want dit is goed nieuws, dit betekent dat de oproep medical onderweg is!!!
Het vervelende is dat Buysse op woensdag gesloten is, dus ik kon het niet even navragen bij Femke, onze dossierbeheerder. Dat staat dus morgenvroeg op het programma! Nu ga ik even samen met mijn gezinnetje genieten van dit goede nieuws!

Weeral een week voorbij…

… een week waarin ik ECHT gedacht had dat we De Brief gingen krijgen. Niet dus.

We hebben wel de eerste bezichtiging van ons huis gehad. Die mensen vonden het huis wel leuk, lijkt me, want:
– ze hebben samen met de makelaar zowat 50 minuten door ons huis en de tuin gelopen
– ik zag die man gisteren met iemand anders (zijn vader?) nog eens terug hier voor de deur stoppen. Ze zijn uitgestapt en zijn op de grond hiernaast gewandeld om van daaruit ook naar het huis te kijken
Maar ik weet dat ze ook naar andere panden gaan kijken zijn. ‘k Weet niet of we moeten hopen dat ze een bod uitbrengen of niet…