Parijs, vorig jaar.

Zo stilletjesaan naderen we onze 1ste verjaardag in Canada, op 27 augustus. Wow, wat ging de tijd snel!
Dus dit is de periode dat je wel vaker terugdenkt aan dat jaar geleden, de aanloop naar het visum en het uiteindelijke vertrek in de weken nadien. Het is  haast niet te geloven dat dat nog maar een jaar geleden is, zoveel is er ondertussen gebeurd. En toch voelt het nog ‘vers’ aan, kunnen we ons zo die dagen in Parijs weer voor de geest halen en voelen wat we toen voelden.

Zo ging het toen:

https://roots2wings.wordpress.com/2010/08/07/we-hebben-ons-visum/

Dus, voor diegenen die nog  op hun visum zitten te wachten: nog even geduld, en straks gaan jullie hier ook door, en voor je het weet woon je al weer een jaar in je nieuwe thuisland. 🙂

 

Advertenties

We vertrekken naar Parijs, ons visum ophalen.

Morgenvroeg nemen we om 9.37u de TGV naar Parijs, waar we om 10.59u zullen toekomen.

Tijdens de namiddag moeten we in het Visa Office van de Canadese ambassade zijn om onze paspoorten en pasfoto’s af te geven, en donderdagnamiddag mogen we die dan terug oppikken, maar dan MET VISA voor Canada!

In december stonden we al eens aan dat gebouw:

‘Please note that we are ready to issue your visas.’

De brief der brieven is ontvangen! (per mail)

Dinsdag 12 juni kregen we een telefoontje van onze emigratieconsultant Frans Buysse. Hij zei dat hij goed nieuws had voor ons, en die man had helemaal gelijk!
Onze visa liggen klaar in Parijs!!!

Op dat moment waren we op weg naar onze makelaar, we hadden daar een tussentijds evaluatiegesprek. Frans Buysse had het bericht van de ambassade en de verdere instructies per mail doorgestuurd. Dus eenmaal thuis snel snel naar de computer om die mail te lezen!

Dear Applicant,
    Please note that we are ready to issue your visa(s). 

Dat ging uiteindelijk dus veel sneller dan verwacht, we hadden immers gedacht niets te horen voor half augustus (en dan nog!).
Nu gaan we dus ‘echt’ verhuizen.

Onze voorlopige planning:
– 3 t.e.m. 5 augustus: naar Parijs om de visa sticker in ons paspoort te laten plaatsen (verdomme, die Thalys tickets worden met de dag duurder! Zitten nu al > 300 euro voor 3 tickets)
– half augustus: de inboedel wordt in de container geladen en vertrekt alvast richting  Toronto (deze week zijn een aantal verhuisbedrijven hier geweest, dus volgende week kennen we hun prijzen en kunnen we een beslissing nemen)
– 27 augustus: ook wij stappen op het vliegtuig naar Toronto

We moeten nog even wachten op de goedkeuring van Erwin zijn baas, die momenteel met verlof is. In principe mocht Erwin met ingang van 1 september vertrekken. En hij heeft ook nog 22 dagen vakantie staan, wettelijk gezien mag hij die gewoon opnemen en kan men geen bezwaar maken dat hij dus 26 augustus zijn laatste werkdag doet. Maar diegenen die mijn man kennen, weten dat hij de dingen tot op de laatste moment graag correct doet (en dat siert hem!), dus vandaar nog even wachten met het boeken van het vliegtuigticket tot mijnheer de baas volgende week terug is van vakantie en zijn fiat geeft.

In december stonden we nog voor de Canadese ambassade in Parijs, straks mogen we er dus binnen:

 

(sorry, geen idee hoe ik die foto gedraaid moet krijgen in WordPress…)

Nu voelt het “echt” – Kosten medisch onderzoek

Het afgelopen weekend hebben we garageverkoop gehad. Dit was werkelijk een heel erg groot succes! We verkochten allemaal kleine spulletjes (bloempotten, kaarsen, boeken, speelgoed, kledij, boormachine e.a. werkgerief, serviesgoed e.a. keukenspulletjes, decoratiemateriaal, enz). Allemaal dingen die ik eigenlijk de afgelopen jaren niet meer gebruikte, dus niet echt iets bijzonders. Opbrengt: 330 euro! En dat terwijl heel veel dingen een zacht prijsje hadden ergens tussen de halve euro en de 5 euro.
Carine kocht onze BBQ. Ik hoop dat ze nog eens aan ons denken als ze daar hun stukje vlees op leggen. En ze nam ook nog een uitgietbak mee die hier nog splinternieuw stond (was de bedoeling dat deze in het tuinhuis ging komen). Dat zal heel handig voor hen zijn op hun nieuwbouw!

Heel wat mensen toonden ook al interesse in de ‘grote’ stukken: plasma flatscreentv, wasmachine, droogkast, diepvries… Maar dit kan ik de komenden 2 maanden nog niet wegdoen wegens zelf nog erg nodig.

A la minute verkocht ik zondag ook nog onze 2 lampedairs die op het dressoir van de eetkamer stonden, een bronzen lamp (soort beeldhouwerk) en het espresso-apparaat. Ik had alles al opgeruimd toen deze mensen hier aan kwamen, zij waren gestuurd door Johnny, de vader van onze poetshulp. Eigenlijk was ik nog niet van plan om die dingen nu al te verkopen (had het trouwens te druk gehad om ook dat nog allemaal in waarde te bepalen). Maar zij wilden het dolgraag. En zo verkocht ik een espresso-apparaat van 550 euro dat nog geen 2 jaar oud was voor 100 euro. Had misschien beter toch een beetje meer gevraagd, maar ach, beter 1 vogel in de hand dan 10 in de lucht zullen we maar denken.

En op die manier begint het natuurlijk wel ‘echt’ aan te voelen. Ik zie nu dat ik dingen mis in huis en een deel van de zolder is al leeg. Joepie!!!

Zondagavond zijn we nog in Hof ter Rielen gaan eten met Luk en Carine. ’t Was heel erg gezellig en lekker.
Het doet wel vreemd aan om te beseffen dat dit een van de laatste keren is dat ik Carine zal zien. Zij vliegt namelijk niet. Bij andere mensen denk/hoop je nog dat zij ooit eens in Canada op vakantie gaan en dan op bezoek komen, maar van mensen als Carine weet je dus op voorhand dat dat nooit het geval zal zijn. Doet raar.

Vandaag nog een heleboel betalen gedaan. En zo kan ik ook de eindafrekening maken van de medische keuring:
rontgenopnames: 105 euro
keuringsarts: 180 euro
kosten labo: 73,14 euro
Totaal: 358,14 euro om als alle 3 medisch gekeurd te hebben.
Dit is blijkbaar een pak minder dan wat de Nederlanders moeten betalen. Buysse had ons namelijk gezegd om zo’n 660 euro te begroten. Het kostte ons maar de helft! Dat was dus eens een financieel meevallertje, en dat is ook welkom!

Medische keuring – deel 2 / Ontslag

Vandaag mocht ik naar de keuringsarts bellen voor de uitslag van het urine- en bloedonderzoek. Dat was dus tip top in orde. 🙂
Vrijdagmiddag mag ik terugbellen voor de uitslag van het longonderzoek.

Erwin heeft vandaag zijn ontslag ingediend. Hij zal in principe tot eind september in dienst blijven, maar met de mogelijkheid om reeds vanaf 1 september te stoppen indien we ons visum zouden hebben.

Verslag medische keuring – deel 1

Vandaag, exact 8 maanden nadat we onze aanvraag voor een permanent resident visum naar Canada opgestuurd hebben, zijn we op medische keuring geweest.

Om 10.30u moesten we in Vorst (Brussel) in het Molière Longchamp ziekenhuis zijn, op de afdeling radiologie. Ze zijn hier duidelijk gewoon aan kandidaat-immigranten voor Canada, want al dat papierwerk ging vlotjes. En we moesten aan radiologie 3 x €10 betalen. Waarom? Geen idee, voor de ‘administratieve kost’, denk ik.

Nadat we een paar minuutjes moesten wachten, werd ik als eerste binnen geroepen. Brrr, dat is maar koud als je met ontbloot bovenlijf tegen die koude plaat moet gaan staan voor de longfoto’s. En dat heb ik maar liefst 5 keer mogen doen! Wat bleek: mijn longen zijn blijkbaar heel lang, en aan de basis ook heel breed, en telkens viel er ergens een stukje long van de foto! Dus moest die verpleegkunde elke keer opnieuw proberen.

Nadien was Dario aan de beurt, en enkele minuutjes later Erwin. Bij hen lukte het van de eerste keer.

Dan naar de balie ‘Betalingen’ was. Na het betalen van €75 kregen we onze sis-kaarten terug. Ik informeerde nog even of er nog een rekening achterna ging komen, maar dat zou niet het geval zijn.
Totaal van het longonderzoek: €105

Nadat we in het ziekenhuis rustig op ons gemakje nog even een broodje/slaatje gegeten hadden -het was tenslotte middag- zijn we richting Sint-Lambrechts-Woluwe gereden, waar de praktijk van keuringsarts dr. Yves Balon-Perin gelegen is. Natuurlijk waren we nog veel te vroeg, maar het weer was heerlijk, dus we hebben nog een klein wandelingetje gemaakt, en zijn toen in zijn wachtzaal gaan zitten. Rond 13.40u kwam de dokter vertellen dat hij eerst nog een andere patiënt moest verder helpen. Maar hij gaf ons alvast de bekertjes om onze urine in op te vangen. Waren wij daar gelukkig mee, want we hadden alle drie “hoog water” en we durfden niet naar de toilet gaan, want natuurlijk kan je dan niet een half uurtje laten weer plassen.

Om 14u zaten we dus in het dokterskabinet. Eerst wat algemeen papierwerk. Op vraag van Erwin kwamen we te weten dat hij zowat wekelijks een keuringsonderzoek voor Canada heeft! Dat stemt je natuurlijk ook gerust, want je merkt meteen dat die man heel duidelijk de procedure voor Canada kent.
Er werden de algemene vragen gesteld, zoals of je ooit al in het ziekenhuis opgenomen geweest bent, of je lijdt aan bepaalde ziektes van de lever, longen, kanker,… Wat je rook- en drinkgedrag is,…

Als eerste was Erwin aan de beurt. Eerst werden ogen, oren en keel nagekeken. Dan werd de bloeddruk genomen, werd er naar de longen geluisterd, de hartslag werd opgenomen, een buisje bloed getrokken, even voelen aan de keel en de buik, enz. Dan de weegschaal op en tot slot werd de lengte gemeten.

Nadien volgde Dario (oh, wat is die toch altijd bang als hij een spuit moet krijgen of bloed moet laten trekken!), en tot slot ik.

Ik had ook onze vaccinatiekaarten bij, maar daar heeft hij niet naar gekeken.

Wat de dokter betrof zag alles er ok uit.

Volgende week dinsdag of woensdag krijgt hij de uitslag van het bloed- en urine-onderzoek binnen. Dan mag ik bellen om te horen of dat allemaal ok is, want als dat niet zo is, dan moeten we een nieuw onderzoek uit laten voeren. Maar dat mag dan bij een labo hier in de buurt onderzocht worden. Hij wil geen gegevens opsturen naar Parijs die niet 100% in orde zijn, want ze zijn er ontzettend streng, wist hij te vertellen. Dus als iets er niet goed uit ziet, geeft hij je eerst de kans om een tegencontrole te laten doen. Als hij het namelijk eerst opstuurt naar Parijs, dan gaan er nog zeker 2 maanden overheen alvorens je te weten komt dat je het onderzoek moet overdoen.

Einde volgende week is ook de uitslag van de thoraxfoto’s binnen, en dan mag ik nog eens terugbellen.

Het is een zeer aangename dokter, een rustige man. ’t Is wel grappig, het gesprek verliep afwisselend in het Nederlands, Frans en Engels.

Bij de dokter betaalden we nog eens €180. De rekening van het bloed- en urine-onderzoek volgt later per post.

Totaal voor vandaag: €285

Berend Botje

Gisteren zijn we voor de 2de keer naar een Berend Botje bijeenkomst geweest. Dit is een avond die ingericht wordt door onze immigratieconsultant Buysse. Mensen die via hun bezig zijn met een verhuis naar Canada, komen tijdens die avond samen. Ongelooflijk hoe een diverse groep mensen dat is! Allemaal met een andere achtergrond, uit diverse lagen van de bevolking, jonge koppels met kleutertjes, oudere mensen met kinderen (nou ja, op 21 wil je zo echt niet meer genoemd worden, hahaha) die zich nu plots bedenken omdat ze een liefje hebben, een homo-koppel, alleenstaanden,… De meesten trachten een (tijdelijk) werkvisum te pakken te krijgen. Sommigen hadden er al 3 pogingen opzitten, allen afgewezen! Dat is ook wel triest…

Wij hebben eindelijk eens kennis gemaakt met Natasja, iemand waar ik online al wel contact mee had. Het is dan leuk om elkaar eens in het echt te ontmoeten. Spijtig genoeg kon haar echtgenoot Andrew er niet bij zijn, die zat in Zwitserland. Wie weet zien we elkaar een volgende keer in Canada. Al zijn zij eerder van plan om naar British Columbia te trekken. Dat is een populaire bestemming, net als Alberta.
Dan was er nog een koppel uit Zichem. Voor hun is het nu echt wel heel erg spannend! Zij hebben een tijdelijk werkvisum gekregen om ginder met de vrachtwagen te gaan rijden. Beiden zijn chauffeur, dus dat is wel zo gezellig om dan samen onderweg te zijn. Want zij zullen weken aan een stuk door onderweg zijn, door Canada en de Verenigde Staten. Op 20 juni vertrekken ze.

Eigenlijk waren er opvallend veel Belgen! Bijna de helft van de groep! Ik had ook gehoopt iemand te ontmoeten die me vorige week contacteerde via dit blog, maar zij bleken er niet te zijn. Volgens Femke hebben ze beslist de procedure toch niet op te starten. Elke, als je dit hier leest: ik hoop dat alles goed gaat met jullie! Misschien was het nu niet het juiste moment? In ieder geval nog veel succes met wat jullie besluiten verder te doen!

Het was een deugddoende avond die Canada gevoelsmatig weer enkele uurtjes dichterbij heeft gebracht.
We spraken nog met Frans Buysse en dossierbeheerder Femke over het verdere verloop van onze procedure. In ieder geval hopen we toch midden september te kunnen vertrekken. Al zou het met wat geluk ook begin september zijn, of met wat pech eind september. Indien we half augustus onze paspoorten nog niet hebben moeten inleveren, neemt Femke terug contact op met de ambassade.

Vorige week, na onze oproep medical, betaalden we de Right for Permanent Residence Fee. In totaal €720. Maar met die koerswisselingen van het moment blijkt dat ik dadelijk nog even €40 extra moet overschrijven op de rekening van de Canadese ambassade. Dat zullen we dan maar eens gaan doen!

*Deze link voor diegenen die niet weten wie Berend Botje is.