Het onofficiële begin van de zomer

We hebben een verlengd weekend gehad: vandaag was het Victoria Day.
Victoria-day-590x230Dit wordt gevierd op de maandag voor de 25ste mei, ter ere van de Engelse koningin Victoria. Het is een ‘federal statutory holiday’, aka ‘betaald verlof’. Hier in Canada wordt Victoria Day gezien als de officieuze start van de zomer en traditioneel heb je dus overal vuurwerk en allerlei activiteiten voor jong en oud om dat te vieren. We zijn niet naar een van de grote vuurwerken gaan zien, aangezien we geen van beide van die drukte houden. Net zoals met oud-op-nieuw hebben we altijd genoeg mensen in de buurt die prachtig vuurwerk afsteken, dus we kunnen gewoon vanop ons terras kijken.

Hoe wij ons verlengd weekend gevierd hebben?
Zaterdagochtend hebben we eerst iemand van Pella Ramen over de vloer gehad. We gaan dit jaar onze ‘hoofdbadkamer’ helemaal vernieuwen, en het leek ons een goed idee om de 2 ramen in die badkamer dan al maar direct te vervangen. Ten eerste omdat men er  dan direct mooi rond kunnen tegelen, en ten tweede omdat ik dan ein-de-lijk de ramen zelf (van binnen uit) kan wassen. We hebben een offerte voor het ganse huis gevraagd. Pfff… Waarom vallen die prijzen nu nooit eens echt mee?!

Eerder deze week was er al iemand die Andersen Windows doet hier in Oakville. Door Noord-Amerikaanse vrienden heb ik me laten vertellen dat dat goede merken zijn voor PVC ramen (met metaal versterkt). We kiezen in ieder geval geen glasvezel omdat de meerprijs ons niet de energiebesparing op gaat leveren, en niet voor hout omdat dat in dit klimaat echt niet om te doen is qua onderhoud!

Na de middag zijn we naar Toronto gegaan. Erwin en ik zijn eerst nog naar het Eaton Centre geweest. Interior_Toronto_Eaton_Centre_looking_north
De grote mall downtown Toronto. Daar is een Geox winkel waar ik een paar schoenen gekocht heb. Ze zijn volledig leder (ook aan de binnenkant) en zitten erg lekker.
D4245A00032_C6738_1
Nadien wandelden we langs Erwin zijn kantoorgebouw tot aan Beer Bistro, dat bij daar om de hoek ligt. Daar hadden we met onze vrienden Danute & David afgesproken. We waren er nog nooit geweest, maar dit weekend bleek erg druk te zijn voor de leuke restaurants in Toronto, want onze 1ste en 2de keuzen waren een week geleden al volgeboekt. Dus ging ik op zoek naar een alternatief, en vond goede feedback over deze plaats.
124245Grappig was dat, terwijl we nog buiten stonden te babbelen nadat we elkaar begroet hadden, er een koppel buiten gestapt kwam. De man bleek een collega van David te zijn, en de vrouw was een van mijn cliënten. Het was hun eerste bezoek aan Beer Bistro geweest, en ze hadden erg lekker gegeten, zeiden ze. Vol verwachting stapten wij dus binnen. Ik had een tafel gereserveerd, maar gelukkig was er nog plaats op de patio (terras), waar ze geen reservaties voor doen. De temperatuur was erg aangenaam, dus we besloten om buiten te gaan zitten. Het was toen 17:00 u.
20120529-beerbistro-01_jpg_1022x496_q95_up_ctfEerst een biertje gedronken. Lieve deugd, de Mort Subite Framboise heeft nog nooit zo lekker gesmaakt! Het was inmiddels al meer dan 5 jaar geleden dat ik dat nog eens gedronken heb. De reden is o.a. omdat het Belgische bier hier erg duur is. Dit biertje kostte me $13 (+ taxes). Maar het was het waard.
beeradvent-day-10

Ook het eten was erg lekker. Is had mosselen provencaal, Erwin en David hadden (natuurlijk!) steak en fritten en Danute had speenvarktje met allerlei groenten. Nadien dessert (tiramisu, chocolade cake, crème brulee). Vier uur (!) later stapten we buiten. Nog steeds was het lekker warm (25 graden!).

Zondag lekker uitgeslapen, en dan Erwin zijn verjaardagscadeautjes gegeven. Nadien zijn we gaan winkelen:
lg_riocanburloak02eerst langs Burloak shopping waar ik een zomerkleedje teruggebracht heb omdat het niet zo mooi paste. Daar zijn we dan bij Artisano nog gaan eten.
artisano-burlington-02

Nadien zijn we naar een tuincentrum Holland Park gereden.
g-history-2We kochten basilicum, bieslook, salie en peterselie. En ook nog allerlei bloemetjes voor in de plantenbakken aan de voordeur en op ons terras. We kochten ook nog een Pinky Winky Hydrangea. Dit op aanraden van een van hun werknemers, omdat we in de linker hoek achter in de tuin een vrij ‘vochtige’ plaats hebben, en een plant zochten die daar tegen kon. We hebben geen groene vingers, dus we hopen dat deze kerel gelijk had toen hij zei dat dit erg makkelijk in leven te houden is. We hebben al een kriekenboom en een pruimenboom staan, en beide hebben witte bloesems. Daarom zochten we iets dat geen witte bloemen gaf.
We hebben er eentje op stam gekocht. Lijkt wat op dit, maar de bloemen zouden roziger moeten zijn…:
hydrangea-paniculata-pinky-winky-op-stam

Nadien nog de gewone boodschappen gedaan, en dan nog langs het overdekte winkelcentrum in Oakville (Oakville Place)
DSC_7035-2
naar The Bay, want daar ging Erwin nog een cadeautje halen voor zijn verjaardag: een mooie computertas van Kenneth Cole, in donkerbruin leder.
100876_1_1

‘s Avonds hebben we film gekeken: The Judge met Robert Downey Jr. en Robert Duvall. Prachtige film.
The_Judge_2014_film_poster-2

Vandaag, maandag, ook weer lekker uitgeslapen. Ook nu was het weer weer ontzettend aangenaam. We hebben de planten geplant, Erwin heeft het gras afgereden. En natuurlijk hebben we het on-officiele begin van de zomer gevierd door de hoes van de BBQ te halen, deze een grondige beurt te geven, en nadien te BBQ-en. Lekker!
Nu is Erwin film aan ‘t kijken terwijl ik dit lange lange blog schrijf. De patiodeur staat nog wijd open (het is inmiddels 21:15u.), de vinkjes zitten te fluiten.

Life is good.

dropsofmagiclifeisgood

De lente komt er aan

Stilaan wordt het lente. De sneeuw in de tuin is helemaal weggesmolten. De zonnebril ligt weer in mijn auto, want de zonnestralen op een achtergrond van strak blauwe lucht zorgen er voor dat je je ogen dicht knijpt. Toch zijn de temperaturen nog verrassend koud, zeker in combinatie met de wind die we de afgelopen week hadden. Maar we kijken uit naar de komende week, waar de temperaturen boven het vriespunt uit gaan komen!

De eekhoorns zijn erg aktief geworden, de Red Robins zitten ‘s morgens te kwetteren in de tuin, zoekend naar aardwormen en andere insecten om te eten. Meer en meer ganzen trekken over ons huis. Tijdens de winter trekken de ganzen naar warmere oorden, maar voor sommige ganzen die van meer noordelijke streken komen, lijkt Oakville warm genoeg te zijn. Dus wij hebben de ganse winter door ganzen. Maar nu zie je de groepen groter worden, en ook meer frequent over vliegen. En ook de plantjes beginnen ons het lente gevoel te geven. Dit zijn de eerste groene kopjes die we in de tuin zien:

DSC06569

Erwin heeft het de afgelopen weekends erg druk gehad. Hij probeert natuurlijk in recordtempo vat te krijgen op alles wat nieuw is. Vrijdag heeft hij een Dikke Schouderklop gehad van de CEO, en het is duidelijk dat hij zelfs na amper 3 maanden al op veel respect van het Senior Team kan rekenen. Het lijkt er op dat hij zijn dada weer gevonden heeft. Na bijna 5 jaar. Het is niet altijd makkelijk om je carrière terug op niveau te brengen bij een immigratie. Onderzoek toont aan dat het, voor professionelen op het hogere niveau, zo’n 7 jaar duurt vooraleer je je carrière hier terug hebt op het niveau dat je had voor je verhuisde. (Als je emigreerde zoals wij, zonder dat je werkgever je overplaatst, maar dus echt van nul moet beginnen.) Ik heb me ingeschreven voor een webinar over ‘Perceptions of Employment Barriers and Solutions’ op basis van het nieuwe ALLIES report: Widely differing perceptions of employment barriers and solutions between newcomers and employers contribute to poor employment outcomes for skilled immigrants.
Researched and written by R.A. Malatest & Associates and funded by the Government of Ontario, the report offers recommendations to employers, the settlement sector, governments, and newcomers on how to improve employment outcomes for skilled immigrants.
Op de volgende team meeting moet ik verslag uit brengen, want in mijn job worden wij ook dagelijks met deze problematiek geconfronteerd. Alle trainingen die met werkzoekende immigranten te maken hebben, lijken automatisch naar mij toe geschoven te worden. Dat vind ik natuurlijk niet erg! Toen ik mijn huidige job aangeboden kreeg, vond ik het een beetje spijtig om Settlement Services achter te moeten laten, want dat werk lag me echt wel. Maar de nieuwe job in Employment Services bood me ook heel wat leermogelijkheden en sloot weer aan bij andere ervaring die ik had. Het is leuk om te zien hoe ik nu beide toch een beetje kan combineren. Mijn oud-collega verwijst nu ook veel sneller naar ons door. Spijtig dat we op 2 verschillende locaties zitten. Volgens mij zouden we de cliënten nog beter kunnen dienen als beide departementen in hetzelfde gebouw zaten. Maar door allerlei bepalingen van Ministeries, is verhuizen niet zo evident. Zij vallen onder CIC (Citizenship and Immigration), terwijl wij onze funding (en regels) krijgen via Employment Ontario. Een Federaal en een Provinciaal ministerie, dat vergemakkelijkt de communicatie niet. En dan is er nog eens een verschillende doelgroep/focus, dus vergeet die communicatie maar.

Het broodoventje wordt hier nog steeds gebruikt. Ik denk dat ik 1 keer per 2 maanden nog eens bij de bakker kom om een brood te kopen.
Twee weken geleden heb ik pistolets gebakken in de gewone oven (nadat ik het deeg eerst had gemaakt in het broodoventje, dat bespaart me het kneden). Dat was goed gelukt, en deze ochtend heb ik dat dan op vriendelijk verzoek van manlief nog eens overgedaan.

De witte pistolets van twee weken geleden:

DSC06568

Vandaag maakte ik bruine pistolets (whole wheat):
DSC06574

Gisteren vroeg Erwin ook wanneer ik nog eens appelcake maakte. Dus dat heb ik gisterenavond gedaan. Ik was ondertussen ook een grote pot stoofvlees aan ’t maken (met het recept dat ik van vriendin Magda ooit gekregen heb!), en een grote pot spaghettisaus (kalfsgehakt, varkensgehakt, gepelde tomaten, erwtjes, wortelen, ajuin, champignons). Het huis rook heerlijk!
De appelcake:
DSC06576

Ondertussen ontdekte ik hier ook The Danish Pastry House in Oakville

http://www.danishpastryhouse.ca

Vrijdag tijdens mijn lunchpauze was ik een doos koffiekoeken gaan halen, en ik had de doos in mijn auto laten staan (lekker fris!). Oh, wat heerlijk toen ik om 16.30u de deur van mijn auto open deed!!! Vers bladerdeeg van die koeken ruikt overheerlijk. Ik moest op mijn tanden bijten om niet al stiekem een stuk uit een van de koeken te bijten op weg naar huis. Spijtig dat ze zo duur zijn. Al is dat natuurlijk ook een voordeel; het zal een weekendtractatie blijven. 😉

Boxing Day

Op de 24ste krakte de ‘slurf’ van onze Miele stofzuiger. Aangezien we al niet meer zo tevreden waren over de zuigkracht van het toestel, was Boxing Day een goed excuus om een nieuwe stofzuiger aan te schaffen. Navraag bij Noord-Amerikaanse bekenden en wat minder bekenden heeft ons deze keer over de streep getrokken om een Dyson aan te kopen. Onze aanwinst, en tot nu toe is manlief (die hier meestal van dienst is qua stofzuigen) er erg tevreden over:
DC39_Animal_wand_gallery.ashx
http://www.dysoncanada.ca/en-ca/vacuumcleaners/canisters/dc37/dc37-turbinehead-animal.aspx

Tevens miste ik de elliptical trainer die we in Belgie hadden. Er was een grote korting op eentje die ons wel aanstond, dus die bestelden we en kunnen we volgend weekend oppikken:
spin_prod_1242352812
http://www.sears.ca/product/nordictrack-e-67-elliptical/606-000246272-23947C

Beide toestellen hebben we online gekocht. Lekker handig, en niet aanschuiven in de winkel.
Toch zijn we tegen de middag samen met zoonlief en zijn vriendin gaan winkelen, en zo hebben we ons heel de dag bezig gehouden: zij wilden bepaalde winkels bezoeken, wij wilden bepaalde winkels bezoeken.
Het werd een ontspannend dagje uit. Er werden geen spectaculaire dingen meer gekocht buiten mooie lederen handschoenen voor manlief en wat wol en breinaalden voor zoonlief zijn vriendin.

Hier zijn we weer!

Neen, het heeft niets te maken met goede voornemens maar alles met ‘goesting’. Gisteren zijn we weer eens aan het meer (Lake Ontario) gaan wandelen. Winter of zomer, we vinden het daar altijd leuk. En na meer dan 3,5 jaar voelt het dan voor ons nog steeds aan alsof we op vakantie zijn.

De havengeul lag vol met ijs.
DSC05646

DSC05645

DSC05652

En de bootjes zijn mooi ingepakt:
DSC05648

Veel mensen hebben een hekel aan de ganzen (Ontario geese aka de grote Canadese gans) maar ik hou er wel van. Ze vliegen vaak boven ons huis op weg van hun rustplaats in de weien achter ons, naar het meer. Je hoort ze al aan komen vliegen door hun gekwaak. Soms zijn het kleine groepjes van slechts 5 ganzen, soms zijn het grotere groepen van wel 30 of meer ganzen!

DSC05656

DSC05657

De pier was erg ijzig, dus het was uitkijken geblazen. Maar het was prachtig!
DSC05655

DSC05659

Nog enkele sfeerbeelden:
DSC05649

DSC05651

DSC05664

Nadien wandelden we tot aan ons favoriete koffiehuis,The Green Bean, voor een dampende kop chocomelk. We hadden gelukkig nog een plaats aan het raam en zo konden we ook genieten van de ijspiste die de BIA (organisatie van handelaars in Downtown Oakville) dit jaar voor de eerste keer opgezet heeft. Rond kerstmis staat er op dat plein ook altijd een prachtige kerstboom. Ik leen even een prent van het internet om je een idee te geven:
Woodley5resized
(bron: http://thesheridansun.ca/oakville-residents-gather-to-celebrate-christmas-tree-lighting-ceremony/)

Met rode wangen (van de kou en nadien de warmte) en met een voldaan gevoel reden we nadien weer naar huis. We hadden het ons nooit kunnen voorstellen dat we het zo leuk vinden om dicht bij ‘het water’ te wonen!

Waar ben ik zoal mee bezig?

Het loopt als een trein met mijn stage! Vaak is het zo druk dat ik geen koffie-pauze kan nemen in de voormiddag (15’), en mijn middagpauze van 1 uur duurt meestal ook maar een half uurtje. Of ik heb een uur lunch, maar samen met mijn ‘baas’ M. Tijdens die lunch bespreken we dan de clienten die we gezien hebben. Ze lijkt erg tevreden te zijn, en ik mag nu dus ook gewoon de intakes doen. Communicatie met clienten moet ik niet meer met haar in cc zetten.
Af en toe help ik ook een Project Assistent die in het werk verzuipt. En vandaag heb ik een Employment Counsellor geholpen met een nieuw project waarbij we enkele regionale werkgevers uitnodigen. Zij kunnen dan tegenover een publiek van werkzoekenden uitleggen hoe hun selectieprocedure werkt, welke dingen zij belangrijk vinden, enz.
Vrijdagnamiddag heb ik mijn eerste teamvergadering met alle Settlement Specialisten van onze satellietkantoren.
Ik heb ook al een aantal orientatiesessies mee geleid. Deze houden we wekelijks op maandag voor alle nieuwe studenten. En in de LINC/ESL klassen ben ik toelichting gaan geven over enkele locale evenementen. Dat gaat al een stuk vlotter in een level 4 klas dan in een level 1 klas! Al schrik ik er vaak toch van dat die level 4 studenten beter zijn in zelf spreken, dan in aktief luisteren. Het is dus echt een zoeken van mijn kant uit, en ik heb aan een level 1 leerkracht gevraagd of ik eens een deel van haar lessen mag bijwonen, zodat ik daarvan kan leren.

Morgen ga ik voor de 2de keer naar avondschool. Vorige week moest ik wel even slikken: we zijn met 6 studenten, 4 daarvan zijn al Employment Advisors, eentje is een HR Manager, en ik ben nr. 6. Ik zal dus uit mijn pijp mogen komen! Tussen nu en 4 april moet ik 3 papers schrijven. Dit weekend staat op de planning om daar eens wat opzoekwerk rond te doen; wat is de format van zo’n paper, en hoe pak ik dat aan?
Mijn 2 cursusboeken voor deze lessenreeks zijn ook in huis, een 3de boek krijgen we in de cursus zelf.

Morgenvoormiddag gaat les nr. 3 door van de computertraining voor vrouwen. Deze gaat over het gebruik van e-mail en wordt gegeven door mijn collega. Ik ben er dan om te assisteren met de oefeningen. Vorige week heb ik de les gegeven (we wisselen elkaar af). De les van vorige week ging over het internet. Er was… 1 cursist! Een lief Chinees dametje. Ik heb dus heel mijn lesvoorbereiding overboord gekapt, en haar gevraagd of ze het internet wel eens gebruikte (ja, om de Chinese krant te lezen, hahaha). En wat ze dan eigenlijk graag wil weten over de mogelijkheden van internet, en welke concrete vragen ze had. Zo heb ik haar dus geleerd hoe ze de site van het openbaar vervoer in de regio kan gebruiken, hoe google maps en streetview werkt, waar ze op de hoogte kan blijven van regionaal nieuws. Ze was ook heel enthousiast over de site http://www.howjsay.com Die gebruik ik zelf ook nog regelmatig!
Volgende week geef ik dan weer les nr. 4 over het gebruik van Word (openen, bewaren, formatteren).

Verder zoek ik tussendoor ook nog materiaal voor mijn sessies als Group Leader voor het Newcomers Network. Ben nu vooral bezig rond idioms e.a. typische uitdrukkingen.

Vaak ben ik ’s avonds echt doodop. En mijn huishouden draait vierkant. Gelukkig springt manlief ook mee in. Maar ik geniet echt van wat ik doe. En als je dan zo’n mailtje krijgt van een client die zegt dat zij zich zo welkom voelt in dit land door de hulp die ik hen geboden heb, of van iemand die zegt zich al wat rustiger te voelen omdat hij weet dat hij bij mij terecht kan voor hulp, dan weet je dat je goed bezig bent. Net zoals wanneer je er in slaagt om iemand die het op wilt geven om Engels te leren omdat het zo moeilijk gaat, toch blijft als student omdat je hen terug moed hebt kunnen geven en in zichzelf hebt laten geloven (+ hen gekoppeld hebt aan iemand die al wat verder staat in het taalverwervingsproces en die dezelfde thuistaal heeft als de spartelende student).

Slaapwel!

Dusza – Career and Work Counsellor – Mijn stage

De kerstspulletjes zijn weer allemaal opgeborgen. Wat een stof brengen die dingen mee! Buiten staat er nog een wilgentakken hert, maar voorlopig ligt er nog teveel sneeuw rond. Het beestje staat met pinnen in de grond verankerd, en ik ga er echt niet naar graven, dus hij mag nog even blijven staan. Alhoewel, volgende week zou er weer sneeuw aankomen; verspreid over de week iets van een 15cm.

Om even te reageren op de reacties op vorig bericht:
@Gie & Frie, fijn nog eens iets van jullie te horen. Met ons gaat alles goed, en met Dusza ook. Die haalt haar hartje echt weer op met de sneeuw. Ze is al wel ‘ver-Canadiseert’ (hoe moet je dat nou zeggen?) wat regen betreft; daar waar we haar vroeger moesten binnen roepen omdat ze doorweekt in de regen bleef rondlopen, haalt ze nu haar neus op voor regen. Ze steeks haar kop eens buiten, strekt zich wat uit maar vermijdt ondertussen angstvallig om 1 poot buiten te ztten, en dan zie je haar neusje op-en-neer gaan, en haar kop van links naar rechts en weer naar links. Al snuffelend verkent ze de omgeving, en als het regent is er niks dat haar kan overtuigen om buiten te komen. Ons dametje is ondertussen al 8 jaar, misschien krijgt ze wat streken? 😉
Kijk even op het einde van dit berichtje om wat fotootjes van onze gekke meid te vinden.

@Kim, Career & Work Counselling is een opleiding die soms ook door Social (service) Workers (de Belgische Sociaal Assistenten) gevolgd wordt. Het is een zeer specialistische opleiding, 4 fulltime semesters, enkel en alleen maar gericht op ‘work and career counselling’.
Momenteel is het in de sector nog geen vereiste om dat diploma te hebben, en velen werken er nu terwijl ze een meer algemene vooropleiding hadden, maar het ziet er naar uit dat men strengere eisen op gaat leggen, en dat enkel mensen met dit diploma op termijn nog maar kunnen gaan werken voor de overheid of voor not-for-profits die hun centjes van de overheid krijgen.
Moest je hier als social (service) worker aan de slag willen, dan zal je eerst je credentials moeten laten evalueren om te zien of ze je buitenlandse opleiding als equivalent zien aan de Canadese Bachelor of Master opleiding. Het is een gereguleerd beroep, en eventueel moet je hier nog bijkomende examen afleggen vooraleer je een erkenning krijgt. Maar dat wist je misschien al?

Vorige week ben ik dus mijn stage gestart. Men had mij vooraf gezegd dat ik echt de kans ging krijgen om volwaardig mee te draaien, en dat heb ik al ondervonden! Ik ben begonnen met het volgen van de (intake) gesprekken met clienten. Daarna bespraken de Settlement Specialist en ik het gesprek, en ik maakte het dossier aan. Maar ondertussen heb ik zelfs al een stuk de leiding mogen nemen in enkele gesprekken: eentje over een buitenlandse opgeleidde arts die hier zijn examen tracht te doen om zijn licentie als dokter te behalen. En eentje van een Chinese dame die haar jonge neefje wil sponsoren om als internationale student naar hier te komen.
Mijn eerste mails naar clienten moest ik eerst na laten lezen door M, de Settlement Specialist. Maar vandaag zei ze dat ik ze voortaan gewoon rechtstreeks mocht versturen, met haar in Cc. Mijn Engels is heel goed, en ik verwoord de dingen duidelijk voor de clienten. Mooi compliment!
Woensdag ga ik naar een meeting waar zij niet naartoe kan, en moet ik verslag uitbrengen.
Wat ik wel frustrerend vind, is dat ik tot nu toe nog steeds geen cursusboek heb kunnen bemachtigen voor de Computer Training die ik mee moet faciliteren op donderdagvoormiddag. De dame die die cursus aanvankelijk alleen zou geven heeft gezegd dat ik op dag 1 maar een uur vroeger moet komen, en dan overloopt ze wat aan bod gaat komen. Maar ik zou toch graag echt vooraf weten wat er allemaal aan bod komt. Wie weet staan er dingen op de planning die ik zelf ook nog niet beheers! Ik heb vandaag nog een mail uitgestuurd naar de coordinator van die cursus, maar nog geen antwoord gekregen. Er zijn hier veel mensen ziek door de griep, dus misschien was zij niet eens op kantoor. Morgen maar eens bellen! En anders maar leren om geduld te hebben tot donderdag.
Volgende week ga ik ook een opleiding geven rond Business e-mail etiquette.

Oh ja, zoonlief zijn resultaten waren heel goed. Allemaal A’s, en 2 B’s. GPA van net geen 3.7.
En ondertussen ziet het er naar uit dat de prof die hem gevraagd had om Research Assistent te worden, zijn funding rond gaat krijgen. Dus mogelijk nog een betalend research baantje voor hem dit semester! (maar hopen dat het te combineren valt met zijn studie).

Onze gekke Dusza:
Nog sorteren september 017

Nog sorteren september 016

Nog sorteren september 015

Toch een ‘goed voornemen’ + update

Ik ben helemaal niet voor de ‘goede’ voornemens die men maakt bij de start van een nieuw jaar. Meestal komt er van die dingen toch niet veel in huis. Maar dit jaar wil ik een uitzondering maken. Mijn voornemen is om vaker te schrijven. Immers, het voorbije jaar heb ik amper iets geschreven, en daar heb ik nu spijt van omdat ik dit blog toch ook voor mezelf schrijf, voor mijn gezin. Het is altijd leuk om op een bepaald moment nog eens te grasduinen in de berichten, te zien wat er op bepaalde momenten gebeurde of wat er leefde, enz. Maar dan moet je natuurlijk wel iets schrijven. Bij deze dus.

Manlief
Nu we al 2,5 jaar in Canada wonen staat het leven van manlief en zoonlief wel op de rit.
Voor manlief is het niet altijd even makkelijk geweest, omdat er hier amper jobs te vinden zijn op het niveau van wat hij al jaren deed. Hij verveelde zich dus nogal snel. Vandaar dat hij inmiddels aan zijn 3de job toe is. Sinds een half jaar is hij IT Director van 2 ziekenhuizen en een kleinere kliniek die gefusioneerd zijn. Zijn team is stilaan ook gegroeid, en bestaat nu uit 50 mensen. De werksfeer is blijkbaar heel aangenaam; heel erg ‘supportive’ en met een goede team spirit. En hij blijft zich verbazen over de kwaliteit van zijn teamleden; heel erg kundige en fijne mensen, harde werkers.
In januari start hij aan de University of Toronto nog met een opleiding in Enterprise Architecture, en dit voorjaar gaat hij ook nog een programma rond Leadership volgen aan Queens University in Kingston. Dat is voornamelijk online, maar hij zal ook een aantal keren naar daar moeten. Ik hoop dat dat een beetje uitkomt met mijn opleiding en job, zodat ik mee kan. Want Kingston moet een prachtige omgeving zijn!

Zoonlief
Onze zoon heeft inmiddels zijn 1ste semester aan de universiteit afgewerkt. Het was hoog tijd dat hij de deur van de high school achter zich kon dicht trekken, en Game Development blijkt tot nu toe op zijn lijf geschreven te zijn. Een fijne combinatie van exacte vakken als wiskunde, fysica, programmeren dat aangevuld wordt met Design en Writing en Marketing en Business. Al de punten zijn nog niet binnen, maar het ziet er naar uit dat het voornamelijk A’s zijn (en vermoedelijk ook 1 of 2 B’s).

En ikke
Ik heb van september tot december een intensieve cursus Engels gevolgd die voornamelijk op Business English gericht was. Naast de klassieke taalcompenenten was er ook veel aandacht voor Business Writing, Change Management, Leadership, Communication Styles,… Binnen de cursus was ook een onderdeel rond het maken van presentaties voor de werkvloer, en een van die onderdelen rond Business Communication, meer bepaald via e-mail mag ik nu gaan geven aan de nieuwe groep cursisten! Ze waren dus blijkbaar content van de mini-cursus die ik had samengesteld.
Vandaag ben ik trouwens een 10-weekse stage begonnen bij The Centre for Skills Development and Training in Burlington. Ik ga er de Settlement Specialist assisteren (intake gesprekken, verwijzingen, counselling), en hier en daar zal ik waar nodig nog ondersteuning geven aan andere collega’s zoals de Employment Counsellor en de Outreach Worker. Tevens ben ik de co-facilitator in een computer training voor mensen die geen of slechts basiskennis hebben van het werken met computer. Ik vermoed dat mijn cursisten vooral vrouwen uit het Midden-Oosten zullen zijn.
Half januari start ik ook met avondschool, en de bedoeling is dat ik vanaf september die opleiding voorzet in voltijds dagonderwijs. Ik wil mijn diploma behalen in Career and Work Counselling.

2013 zal dus een jaar vol nieuwe dingen voor me zijn. Ik hoop dat alles een beetje naar wens verloopt. Enerzijds kijk ik vol ongeduld uit naar ‘terug naar school’, maar anderzijds vind ik het ook best wel angstaanjagend. Leren leren is iets wat ik nooit begrepen heb, dus ik hoop dat dat nu wel komt. En mijn angst voor formele testsituaties hoop ik wel onder controle te krijgen tegen de tijd dat ik examen moet doen.

Als afsluiter nog 2 fotootjes, van afgelopen zomer, ergens aan Lake Simcoe. Manlief samen met David:
Lake Simcoe ea 009

En onze zoon:
Lake Simcoe ea 013 Die helemaal uitgeteld in slaap gevallen was op het keienstrand. Hij was de 2 vorige dagen naar een metal concert geweest in Downsview Park in Toronto. Doodop was hij.
(dit is een goede test om te zien of hij dit blog wel leest, want ik zal het wel horen als dat het geval is! Straks is dit fotootje misschien verdwenen. 😉 )

There’s an app that might be able to convince me to buy a smart phone!

I’m more the functional type of girl (a phone is a phone). So no smart phone for me. But a while ago, Petra was talking about a bird app on her blog:

“Verder dacht ik altijd dat je vogels lokt met lekker voer en dat, als je mazzel hebt, je een mooi exemplaar op de kiek kunt leggen. Nee helemaal fout. Dat is echt van voor de mobilisatie 1820 denk werk. Natuurlijk niet Petra. Dat gaat zo echt niet meer. Je neemt je iPhone, zet daar van elk merk vogels het gezang op en de vogels zullen tot je komen! Echt!!! De vogels worden met geluiden van andere iPhone vogels gelokt.”

And I was thinking “Wow, I would like to try that one too!”, because I really like watching birds foraging and hopping around (in my garden). It would be so neat if I could lure my favourite ones into my back yard… (I try this with food now, but it doesn’t always seem to be so efficient).
But hey, so much money, and that only to see some birds? So no iPhone for me. I will stick to my $30 phone.

But then this morning, I was reading the newspaper:

“On a sunny day, light streams into the Allen Lambert Galleria at Toronto’s Brookfield Place, drenching the hustle-and-bustle of the financial district below.
Take a moment inside the atrium to glance upward and you’ll see an arched, treelike canopy of criss-crossing steel and glass. Some may know the atrium, one of Toronto’s seminal architectural masterpieces, was designed by Spanish architect Santiago Calatrava.”
Brookfield Place really is something special. It’s a gem, hidden away, hard to discover if you are a tourist and you did not read about it somewhere. Even hard to notice if you are just one of these passer byers.

I love Brookfield Place!
This is what you see on the outside:

And this is the hidden gem inside:

And Toronto has a lot of these buildings!

Luckily, Vincent Hui, an Architecture Professor from Ryerson University, together with 60 volunteer students, has developed a mobile app, free for most smartphones, to help understand and engage with Toronto’s architecture, past and present!

The app uses geolocation data to plot out architectural landmarks in Toronto’s downtown core. It offers detailed information about more than 90 buildings around the city — including information about buildings’ form and function, the architects involved, design sketches and photos from past and present.

It operates on “augmented reality” technology, using the phone’s camera to display the real-world environment as the user walks around the city, but adds detailed information about the scene in view.

Just launch the app, lift your phone in front of you and let it do the work.

When launched, a series of small photos of buildings included in the app float on the screen. Those photos — of St. Michael’s Cathedral or Brookfield Place, for example — can be tapped to retrieve detailed architectural information of the building’s history and significance or directions to the location.

The app is still in its infancy, but it’s a work in progress! And colleagues in Seattle and Las Vegas have shown their interest too.

More info in the Globe and Mail
Or the Toronto Star

So maybe, one day, I will buy myself a smart phone. 😉

Zachte winter – Het is Dario gelukt!

We hebben tot nu toe al een zeer zachte winter gehad. Niet te koud, en weinig sneeuw. Er is nog niet eens half gevallen wat er op een normale winter valt. Maar we zullen het maar niet ‘jinxen’, zoals Claudia wel eens zegt. Want de winter is natuurlijk nog niet over.
Het grappige is ook dat ik nog geen enkele keer vroeger op ben moeten staan om sneeuw te ruimen. De sneeuw valt ofwel in de loop van de dag, of meestal tijdens het weekend! Echt grappig. En vaak blijft de sneeuw niet eens 3 dagen liggen omdat hij zo snel weg smelt. Dat vind ik spijtig, want ik vind het wel prachtig, zo’n wit landschap.

Gevolg van de zachte winter is ook dat we hier veel meer ganzen hebben dan normaal tijdens de winter. Een groot deel van hen trekt naar warmere streken, maar de die hards blijven hier. En die groep is nu veel groter. Vind ik niet erg, want nog steeds kan ik zo genieten van het zien en horen van die beesten.
Ze rusten vaak op een grote weide van St. Volodymyr Ukrainian Cemetery hier een paar honderd meter vandaan.

Met betrekking tot Dario hebben we ondertussen ook goed nieuws gevierd! Zoals ik eerder al eens heb uitgelegd, moet je hier dus solliciteren bij de universiteiten, die je dan uitkiezen op basis van je punten en eventuele andere dingen die zijn nog belangrijk vinden. Nu heeft Dario al jarenlang 1 grote droom, namelijk om Game Designer te worden. En er is hier 1 universiteit die een goede undergraduate vooropleiding biedt in Game Development. Maar het programma wordt elk jaar meer en meer competitief omdat het steeds meer kandidaat studenten aantrekt. Gelukkig heeft hij half januari bericht gekregen van de universiteit, dat hij in de eerste lichting zat! Zogenaamde ‘early acceptance’. Dat is dan wel een ‘conditional offer’, dat wil zeggen dat ze er voorwaarden aan hangen, bijvoorbeeld qua GPA (Grade Point Average aka puntengemiddelde) dat je moet behalen. Gelukkig had Dario ook al 3 grade 12 credits van vorig jaar, en die samen met de 4 die hij afgelopen semester behaalde zijn voldoende om zijn diploma middelbaar onderwijs te krijgen, zij omvatten ook al de verplichte vakken voor deze studie EN hij heeft ook voldoende punten om het conditional offer dus vast te maken. Ook dit jaar staat hij weer op de honor roll, en dat wil zeggen dat hij vanuit de universiteit ook nog $1,250 als beloning krijgt. We moeten dus zelf nog maar $20,000/jaar opleggen (+ vervoerskosten + zakgeld + eten)…. Slik… Het zullen hier minstens 4 sobere jaren worden, denk ik.
Dario doet ondertussen zijn best om nog wat scholarships/grants binnen te halen door aan wedstrijden deel te nemen. Meestal moet je tot een bepaalde doelgroep behoren en nog een essay schrijven (gaande van 500 woorden tot 3000 woorden). Hopelijk kan hij op die manier ook nog hier en daar een graantje meepikken.
En hij is een job aan ’t zoeken. Want hij gaat dit semester nog wel naar school, maar heeft maar 3 vakken genomen:
Computer Science (omdat hem dat toch ook boeit en het al voorkennis is voor volgend jaar)
Family Studies (omdat enkele van zijn vrienden het ook volgen en het hem wel eens fun lijkt)
Gitaar
Hij moet dus niet echt veel werken voor school, en hoopt via een jobke nog wat zakgeld te kunnen verdienen. Maar de concurrentie is zwaar… Er zijn heel wat werklozen en die ongeschoolde jobs worden dus ook gedaan door volwassenen die zonder werk gevallen zijn. Een van de managers die hij afgelopen week sprak, zei ook dat hij al 2 jaar geen verloop meer gehad heeft, iets wat enkele jaren geleden ondenkbaar was…

Erwin werkt zich ondertussen te pletter op zijn nieuwe job. Het is nogal een puinhoop die er opgekuisd moet worden, zal ik maar zeggen. Niet dat de mensen op zich niet bekwaam zijn, maar het is duidelijk dat zij lange tijd geen Director gehad hebben (en een VP die veel minder people manager of structureel denker was, dan dat hij visionair was). Er komen enkele belangrijke deadlines aan voor het team, dus is het alle hens aan dek. Hij heeft ook al enkele nieuwe mensen aangeworven. Maar ik zal blij zijn dat het mei is, want ik hoop dat het dan een klein beetje rustiger wordt. Zoals hij nu bezig is, ben ik bezorgd dat hij het niet lang bezig houdt. De complimenten komen dan wel van alle kanten op hem af, en de VP is ondertussen terug met pensioen vertrokken en ze laten het nu allemaal aan Erwin over, maar echt gezond is dit volgens mij niet.

Voor de 3de keer in anderhalve maand tijd is hij weer van huis: Miami, Montreal, en vandaag is hij vertrokken naar Las Vegas voor de jaarlijkse HIMMS IT conference (Healthcare Information and Management Systems Society).
Hij zal dus Family Day missen. Dat is een feestdag die sinds 2008 gevierd wordt in Ontario. Veel bedrijven en alles provinciale diensten zijn dan gesloten. En er worden allerlei aktiviteiten georganiseerd die heel gezinsgericht zijn. Workshops, speciale aktiviteiten in musea, entertainment,…

En ik, ik werk nog steeds als vrijwilliger in de bibliotheek. Ondertussen ben ik ook stilaan begonnen met doen van een ‘interest and skills assessemnt’ waarbij ik hopen vragen heb moeten beantwoorden, allerlei (intelligentie)testen af heb moeten leggen, zelfs testen rond mechanical reasoning (LOL! Komen mijn lessen fysica toch nog ergens van pas!).
‘k Heb ook een workshop rond resume building gevolgd. En ergens naar het einde van het jaar toe hoop ik ook terug aan de slag te gaan. Alleen weet ik nog niet zo goed welke richting ik uit wil. En welke richting ik uit kan. Maar daar wordt dus aan gewerkt.