Een echt rustig weekend

Dit was echt eens een heel rustig weekend!
Zaterdag is Erwin vooral met zijn werk bezig geweest. Hij is in januari in een nieuwe job bij een andere werkgever gestart, en er zijn dus nog veel nieuwe dingen te leren en er valt hard te werken aan het opzetten van processen en procedures. Allemaal in het teken van Itil (maar dat is info voor de IT-ers onder ons šŸ˜‰ ).
Ik heb rustig wat het huishouden gedaan, beetje poetsen, de was gedaan, en heel wat uurtjes naar mijn luisterboek geluisterd. Het afgelopen jaar heb ik een aantal boeken beluisterd die zich afspeelden in Italiƫ, en dan vraag ik me wel eens af waarom we dat land niet meer bereisd hebben. Ik heb wel twee keer de klassieke reis gemaakt van Rome, Firenze, Siena, Pisa, Venetiƫ, enz, om de klassieke (kunst)geschiedenis te bestuderen. Maar ik ben nooit echt in Toscane op vakantie geweest, of aan de Amalfi kust. Nooit heb ik het land bekeken door de ogen van iemand die van de Italiaanse keuken houdt, of van het landschap.
Laat in de namiddag zijn we onze boodschappen gaan doen.

Hier in Canada kan je niet zomaar op elke straathoek alcoholische dranken kopen. Wijn koop je vooral bij het LCBOĀ , wat dus eigenlijk via de overheid is. Mogelijk daarom dat de wijnen hier, in vergelijking met Belgie, redelijk duur zijn.
Omdat ik dit weekend nog eens een grote pot coq-au-vin ging maken, moest ik 3 flessen rode wijn hebben. Voor zoiets koop ik natuurlijk goedkope wijn, maar die was, in reclame, ook nog $10.95 per fles. Plus 13% tax… Voor de wijn had ik deze keer gekozen voor een Pinot Noir.
Hemeltje! Die wijn is dus redelijk ‘straf’ uitgevallen. Als je wat teveel van mijn saus eet, dan zou je deze keer wel eens opgepakt kunnen worden voor dronken rijden! Maar het is wel lekker, hahaha.
Als basis gebruik ik altijd het recept van Piet Huysentruyt, al doe ik er meestal meer spek in (applewood smoked!), en voeg ik ook graag worteltjes toe. Soms voeg ik er zelfs ook een beetje pastinaak aan toe. Een groentje die ik in Belgiƫ nooit gegeten heb, maar hier wel. Geroosterd met worteltjes is het heerlijk als groente. En het is ook lekker in de saus van de lasagna die ik zelf maak.
Verder heb ik nog wat papierwerk opgeruimd.

Zaterdagavond hebben we naar ScandalĀ gekeken. We nemen dat op, en kijken dan wanneer het ons uitkomt.

Vandaag, zondag, zijn we niet eens de deur uit geweest. Oh, jawel, Erwin is wel buiten geweest om de 2cm sneeuw die op de oprit lag op te ruimen.
Ik heb het papierwerk verder opgeruimd (straks weer nuttig als het tax season komt, want dan hebben we de cijfertjes nodig). Ook heb ik al eens gekeken naar het papierwerk waar we later deze maand aan moeten beginnen om onze Permanent Resident kaarten te vernieuwen. Amai, ik viel bijna van mijn stoel, zo schrok ik van de papierberg die we hier weer voor moeten doorploeteren, en allerlei bewijsmateriaal dat ze weer moeten hebben. En dan in maart of april mogen we nog eens iets soortgelijks doen, als we (ein-de-lijk!) onze aanvraag voor Canadian Citizenship gaan insturen. Om nog maar niet van de kosten te spreken die daar bij komen kijken. Ik kan begrijpen waarom sommige mensen dat nooit aanvragen!
Vandaag heb ikĀ de Coq-au-vin gemaakt, en weer veel naar mijn boek geluisterd. En ik heb gestreken. Dadelijk even relax een badje nemen, en dan straks naar de Grammy’s kijken.

Volgend weekend zullen we wat drukker maken, want dit is wel leuk, maar eigenlijk word ik daar ook wat moe van, van zo heel de tijd binnen te zitten.

Advertenties

Een lading verse sneeuw!

We hadden dit jaar nog niet echt te klagen gehad qua hoeveelheid sneeuw die er gevallen was. De snowblower die we eind oktober gekocht hadden, heeft tot gisteren steeds netjes in de garage geparkeerd gestaan. Al hadden we eerder deze week, op maandag, wel 15cm sneeuw gekregen overdag, iets wat niet voorspeld was. Het was erg lichte sneeuw, en die heb ik toen ik om 5:00 p.m. thuis kwam, maar met de sneeuwschop weggewerkt. [niet stoer doen Elke, beken maar eerlijk dat dat kwam omdat je niet wist hoe de snowblower werkte.]

Ook eerder hadden we al wel eens sneeuw gehad, maar dat was dan telkens minder dan 5cm en vaak was het een paar dagen later allemaal al weggesmolten.

De sneeuw doet me altijd terugdenken aan een liedje dat we zongen toen ik nog klein was, en het sneeuwde:
Jezeke schudt zijn bedekke uit
en laat de pluimkes vliegen.
Hier en daar en overal
tot bij de koeikes in de stal.

Niks geen Jezeke, en niks geen koeien. Wel een pak sneeuw!

Ter vergelijking enkele foto’s vanĀ de eerste sneeuw dit jaar, op 17 november:
DSC06516
DSC06518

Maar de afgelopen 24 u hebben we hier ruim 40 cm sneeuw te verwerken gekregen. Gisteren twee keer de sneeuw geruimd. Erwin met de snow blower, ik hier met de sneeuwschop. Rond 20u de laatste keer, een 15-tal centimeter. Maar het bleef sneeuwen. Dus deze ochtend om 6u stond ik terug buiten. Met de sneeuwschop, want de ochtendstond heeft niet echt goud in de mond in deze omstandigheden, en de meeste van onze buren lagen nog te slapen. Ik werd zeer onaangenaam verrast toen ik buiten stapte en merkte dat er weer bijna 15 cm sneeuw op de oprit lag. Op zo’n moment vloek je dus op een oprit waar je 5 auto’s op kan parkeren.
Gelukkig kreeg ik om 6:18u al een sms-je van mijn baas: “Yippee snow day confirmed”. Oef! Op die manier kon ik toch 1 deel van de oprit vrij maken, zodat Erwin tenminste kon vertrekken. Nadien kon ik dan op mijn gemakje het andere deel sneeuwvrij maken. Anderhalf uur later kon Erwin vertrekken (nadat hij nog snel wat mee was komen helpen). Een helft was gedaan. Nog een andere helft te gaan + het voetpad + een paadje maken in de tuin zodat Dusza tenminste naar de plasweide kon zonder in de sneeuw te verdwijnen.

Hier kan je mooi vergelijken met de foto hierboven. Zoek de verschillen. šŸ˜‰
DSC06527

DSC06525

DSC06526

Het tuinhuisje van de buren:
DSC06523

Dusza vind het best leuk. Ze heeft maar liefst meer dan een uur op de oprit gezeten terwijl ik aan ’t sneeuw ruimen was!
DSC06533DSC06534
Een paadje in de tuin, zodat ze sneeuwvrij haar inspectierondes kan lopen. (waarom duikt ze dan toch altijd weer in die sneeuw???)
DSC06535

Nog een aantal bergen sneeuw. Mijn spiertjes hebben hun workout gehad vandaag!
DSC06542DSC06543DSC06544DSC06530

En tot slot een dienstmededeling voor de weergoden:
Ik heb mijn 2de berichtje van het jaar geschreven. De lezers zijn ruimschoots voorzien van sneeuwfoto’s, ze hebben allemaal wel een indruk van wat sneeuw in dit deeltje van de wereld is. Zo niet, kunnen ze nog gaan graven in de archieven van dit blog. Elke winter kan je er sneeuwfoto’s vinden.
Onze snowblower is getest, en die werkt. Onze sneeuwschoppen hebben hun dienst ook bewezen. Dus vanaf nu is het ok als je gewoon zorgt dat er overal een klein laagje sneeuw ligt, behalve op de wegen. Geen ijs aub! Op die manier kunnen jullie je volop beginnen concentreren op iets veel leukers: de lente! Ik beloof op mijn zuivere zieltje dat ik daar ook weer mooie foto’s van zal maken.

Boxing Day

Op de 24ste krakte de ‘slurf’ van onze Miele stofzuiger. Aangezien we al niet meer zo tevreden waren over de zuigkracht van het toestel, was Boxing Day een goed excuus om een nieuwe stofzuiger aan te schaffen. Navraag bij Noord-Amerikaanse bekenden en wat minder bekenden heeft ons deze keer over de streep getrokken om een Dyson aan te kopen. Onze aanwinst, en tot nu toe is manlief (die hier meestal van dienst is qua stofzuigen) er erg tevreden over:
DC39_Animal_wand_gallery.ashx
http://www.dysoncanada.ca/en-ca/vacuumcleaners/canisters/dc37/dc37-turbinehead-animal.aspx

Tevens miste ik de elliptical trainer die we in Belgie hadden. Er was een grote korting op eentje die ons wel aanstond, dus die bestelden we en kunnen we volgend weekend oppikken:
spin_prod_1242352812
http://www.sears.ca/product/nordictrack-e-67-elliptical/606-000246272-23947C

Beide toestellen hebben we online gekocht. Lekker handig, en niet aanschuiven in de winkel.
Toch zijn we tegen de middag samen met zoonlief en zijn vriendin gaan winkelen, en zo hebben we ons heel de dag bezig gehouden: zij wilden bepaalde winkels bezoeken, wij wilden bepaalde winkels bezoeken.
Het werd een ontspannend dagje uit. Er werden geen spectaculaire dingen meer gekocht buiten mooie lederen handschoenen voor manlief en wat wol en breinaalden voor zoonlief zijn vriendin.

Wat een positief jaaroverzicht van WordPress

Toen ik de link naar mijn WordPress jaaroverzicht toegestuurd kreeg, dacht ik even dat ze me daar op mijn vingers gingen tikken voor mijn slechte gedrag. Het aantal nieuwe berichten in 2014 waren op 1 hand te tellen.
Maar nee hoor, positief dat ze daar zijn! Ze lieten me weten dat maar liefst 11.000 keer naar mijn blog gekeken werd in 2014. Met zo’n massa volk kan je 3 keer het Sydney Opera House vullen, wisten ze me te zeggen. Wel, die bezoekers zouden dan volgens mij toch vaak per ongeluk daar binnen moeten gekomen zijn, want met slechts 5 berichten denk ik niet dat hier 11.000 keer zeer bewust een bezoek gebracht is aan mijn blog.

Sydney_Opera_House_at_Sunset

Je kan het jaarverslag hier in detail bekijken:
https://roots2wings.wordpress.com/2014/annual-report/

Niagara-on-the-Lake

Gisteren zijn we naar Niagara-on-the-Lake (N-o-t-L) gereden. Dit is een oud stadje gelegen aan de monding van de Niagara rivier, aan Lake Ontario. Dat is dus de plaats waar al dat water dat van de Niagara watervallen naar beneden komt gedonderd in Lake Ontario stroomt.

De rit over de Niagara Parkway tot aan N-o-t-L is mooi, met een aantal leuke tussenstops waar je ofwel de Niagara rivier kan bewonderen, of de power stations, of de floral clock, het Brock momument, enz. Maar dat deel hadden we al vaker gereden, dus nu rechtstreeks in een ruk van Oakville naarĀ N-o-t-L, een rit van ongeveer een uur (95km).

Het viel erg tegen. Je kon er over de koppen lopen, en daar houd ik al niet van. Verder zie je van heel veel gebouwen ook niet veel omwille van al dat volk en de vele bloembakken die er hangen. Dat kleurt de straten natuurlijk wel mooi, maar neemt het zicht op de gebouwen een beetje weg.
Er staat ook niet echt uitleg bij de gebouwen, dus je weet niet eens wat je ziet of waarom een bepaald gebouw zo gebouwd is. Dario zei ook dat hij Old Oakville leuker vond dan dit. Niet voor herhaling vatbaar dus. Ik heb zelfs niet de moeite gedaan om mijn fototoestel uit mijn tas te halen. Het enige leuke was het bezoekje aan de oude apotheek.
We hebben een hapje gegeten, zijn over Queen street gewandeld, hebben nog een ijsje gegeten, en na exact 2 uur zaten we terug in onze auto op weg naar huis. De rit tot aan de autostrade (QEW) is dan weer wel mooi, door wine country. Ik zag heel wat wijnboerderijen waar we al wijn van gedronken hebben. Een bezoek aan een aantal van deze wijnboerderijen staat op de planning voor de herfst.

Broodoventje

In Belgie had ik een Panasonic broodoventje waar ik meestal ons brood in maakte, met de mixen van Aveve. Die broden waren zo lekker! Omwille van het verschil in voltage hebben we dat oventje niet mee verhuisd. Gelukkig kregen we hier al snel de tip (van Amanda Diependaal-Bekker, denk ik) om ons brood te kopen bij Cobs Bakery. Het was geen Belgisch brood, maar het was in ieder geval betere kwaliteit dan het brood dat je hier bij de supermarkt kan vinden.


Maar toch, vaak dachten we aan dat lekkere Belgische brood. Ik had allerlei excuses om hier geen broodoventje aan te schaffen: ik vond hier geen brood mixen / ik had al zoveel verhalen gehoord van mensen die zonder broodmix werkten maar die hun oventje na een paar weken de kelder in kieperden omdat het brood maar bleef mislukken / ik vond hier niemand met een broodoventje die haar succesverhalen (recepten!) met me kon delen / de Panasonic was >$200 en dan wil ik dat risico niet lopen. Ik weet het, zwakke excuses. Achteraf bekeken weet ik ook niet waarom ik niet veel eerder de knoop heb doorgehakt.
In ieder geval kwamen we een paar weken geleden toevallig in de Lowe’s voor lampjes voor ons deck toen ik voorbij een broodoventje kwam dat in de aanbieding stond. Een Hamilton Beach voor $60. Geen excuses meer, gewoon meenemen dat ding.
’s Avonds direct beginnen zoeken naar beproefde recepten. (hemeltje, het is duidelijk dat men in Noord-Amerika brood op een andere manier benaderd dan in Belgie, want ik werd overstelpt door recepten voor de meest ‘vreemde’ broden: glutenvrij, kaneelbrood, lookbrood, muffinbrood, fruitbrood, chocolade-en-pistache brood, enz. Maar gelukkig vond ik ook een aantal recepten die aansluiten bij de Vlaamse broodcultuur. En sindsdien ben ik niet meer bij de bakker geweest. Ik heb nu een 3-tal recepten (voor spelt, volkoren en wit brood) die ik afwissel, en ik heb mijn machientje ook al gebruikt om het deeg te maken voor een overheerlijk focaccia brood.
De foto’s op dit blog zijn dus allemaal mijn eigen baksels.
Een mens heeft niet veel nodig om gelukkig te zijn, hahaha!

Sneeuwstorm nummer zoveel

Ze hadden 5-15 cm sneeuw voorspeld. We hebben 20 cm gekregen.
Toen ik deze ochtend naar het werk vertrok sneeuwde het erg lichtjes, maar Ā het werd meer en meer, dus in de loop van de ochtend kregen we bericht van de hoofdzetel dat we om 14u het kantoor mochten sluiten. Snel alle cliĆ«nten bellen, vooraleer zij zich in de chaos van het verkeer wagen.
Het kantoor ligt pal op een druk kruispunt vlak bij de autostrade, en we konden dus zien hoe er steeds meer en meer sneeuw op de weg kwam te liggen en hoe de auto’s steeds trager gingen rijden. Vlak na de middag kregen we bericht dat we onmiddellijk mochten sluiten en naar huis gaan. Tegen 20km/uur rijden, op sommige stukjes kon ik wat overmoedig zijn en maar liefst 30km/uur rijden. Maar de wegen waren helemaal niet open.
Toen was ik bijna thuis:
Image

Ik verbaas me er dan telkens over dat er toch nog mensen zijn die niet overtuigd zijn van het nut van sneeuwbanden. En dan moeten ze de brug over en zitten ze te dabben en slippen in de sneeuw. Ze vormen een gevaar voor anderen! (ok, voor sommigen zijn sneeuwbanden gewoonweg een te dure uitgave)

Het bleef maar sneeuwen, maar toen mijn ventje belde dat hij ook naar huis ging komen ben ik toch maar naar buiten gegaan om sneeuw te ruimen. Zijn auto hangt lager bij de grond dan de mijne en ik wou niet dat hij het risico liep om vast te lopen op de oprit.
Even een meter in het midden van de oprit steken, eens kijken waar we uitkomen:
Image
Een uur was ik aan ’t ruimen en de helft van de oprit was nog maar amper gedaan toen Erwin thuis kwam. Ondertussen was het nog steeds aan ’t sneeuwen.Ā 
Erwin heeft zich snel omgekleed en is mee komen helpen.
Ondertussen ziet de ganse oprit terug wit, maar he, dit beetje laten we maar liggen.
Vorige winter zijn we op ongeveer 75-80cm sneeuw in totaal uitgekomen, gisteren las ik in de krant dat het tussentotaal voor deze winter in Toronto op 124cm zit… En ik herinner me van vorig jaar dat de ergste sneeuwstorm van het seizoen ook in maart gekomen is, ergens helemaal op het einde. Volgens mij zijn we er nog niet vanaf!
Ach, ik moet eerlijk bekennen dat ik de sneeuw niet echt beu ben. Natuurlijk vind ik het niet leuk als de wegen niet mooi open zijn, maar dat is altijd maar eventjes ongemak. Al weet ik dat sommige mensen nu meewarig met hun hoofd schudden als ze dit lezen, want de meeste van mijn Canadese landgenoten zijn de winter ondertussen spuugzat.

Zicht op een deel van de oprit/straat vlak voor ik aan het ruimen ging:
Image