Papierwerk

Op 27 augustus zullen we 5 jaar in Canada zijn. Terugkijkend naar 5 jaar geleden, zie ik dat we rond deze tijd vol spanning zaten te wachten op onze oproep om de paspoorten naar Parijs te sturen om ons Canadese visum te krijgen.

Bij landing in 2010 kregen we onze Permanent Resident status, en dus de bijhorende kaart (in de Verenigde Staten ook ‘green card’ genoemd). Die kaart is 5 jaar geldig, dus onlangs hebben we weer een hoop papieren in mogen vullen over wat we de voorbije 5 jaar hebben uitgespookt en zo, om een verlenging van die kaart te vragen. Dit is een louter administratief iets, aangezien wij de afgelopen jaren niet iets gedaan hebben dat ons niet meer wenselijk maakt (geen moorden of overvallen gepleegd, en lang genoeg in Canada verbleven om aan te tonen dat we het serieus menen om hier te wonen).
Fotootjes laten maken, $50/persoon betaald, en papierwerk opgestuurd. Wachttijd is rond de 80 dagen.

Zo ziet zo’n PR card er trouwens uit:
CIC_PR-Card_22

Dinsdagavond ben ik ook naar de UPS winkel gereden om een dikker pakket op te sturen: de aanvraag om Canadees staatsburger te worden. Voor ons alle drie.
We konden dit na 3 jaar al doen, maar dan hadden we nog heel wat papierwerk uit België nodig, en daar zagen we wat tegenop. En zo zijn we dus ondertussen bijna 5 jaar verder, en vonden we dat het wel eens tijd werd om er werk van te maken. Zoonlief voelt zich helemaal niet meer verbonden met België, en manlief en ik hebben dat gevoel ook wel maar dan in mindere mate. Aanvankelijk las ik elke dag nog trouw de Belgische kranten, maar nu is dat een snel scannen van de titels geworden, en zelden klik ik nog op het artikel zelf om het te lezen. (schame on me!)
Weer dus een hele stapel papieren invullen en allerlei bewijzen verzamelen (dat we lang genoeg op Canadese bodem verbleven zijn, bewijzen dat we voldoende Engels spreken, dat zoonlief hier naar school gaat (transcripts van school), copies van permanent resident kaarten, al onze paspoorten, copies van onze belastingaangiftes, voor mij bewijs van wettelijke naamsverandering, enz. En dan $630/persoon aan fees en hup de post op. Want per 1 juni is de wet weer eens veranderd, en in plaats van 4 jaar terug te moeten gaan in de tijd met allerlei bewijzen, moet je dan 6 jaar terug gaan. Wat wil zeggen dat we weer Belgische papieren nodig hebben, en dat wilden we natuurlijk vermijden.
Wachttijd voor dit: ongeveer 2 jaar!!! Dan moeten we nog een examen afleggen (dit is de leerstof) en als we dan ondertussen ook nog braaf blijven, dan mogen we ons in 2017 ‘Canadian Citizen’ noemen (en moeten we ook niet meer naar het consulaat in Ottawa als we een nieuw paspoort nodig hebben, omdat we dan gewoon met ons Canadese paspoort kunnen reizen. Wel zouden we in theorie onze Belgische identiteitskaart nog moeten geldig houden.

passport

Dus: 5 jaar verder, en weer een (grote) stap gezet!
‘Grote’ tussen haakjes, omdat het als Belg nog altijd toegestaan is om dubbele nationaliteit te kiezen. Onze beslissing is dus minder drastisch dan die van Nederlanders die die stap zetten, omdat zij dan ‘Nederlander-af’ zijn (tenzij ze gehuwd zijn met een buitenlander en diens nationaliteit aannemen).

Advertenties

Het onofficiële begin van de zomer

We hebben een verlengd weekend gehad: vandaag was het Victoria Day.
Victoria-day-590x230Dit wordt gevierd op de maandag voor de 25ste mei, ter ere van de Engelse koningin Victoria. Het is een ‘federal statutory holiday’, aka ‘betaald verlof’. Hier in Canada wordt Victoria Day gezien als de officieuze start van de zomer en traditioneel heb je dus overal vuurwerk en allerlei activiteiten voor jong en oud om dat te vieren. We zijn niet naar een van de grote vuurwerken gaan zien, aangezien we geen van beide van die drukte houden. Net zoals met oud-op-nieuw hebben we altijd genoeg mensen in de buurt die prachtig vuurwerk afsteken, dus we kunnen gewoon vanop ons terras kijken.

Hoe wij ons verlengd weekend gevierd hebben?
Zaterdagochtend hebben we eerst iemand van Pella Ramen over de vloer gehad. We gaan dit jaar onze ‘hoofdbadkamer’ helemaal vernieuwen, en het leek ons een goed idee om de 2 ramen in die badkamer dan al maar direct te vervangen. Ten eerste omdat men er  dan direct mooi rond kunnen tegelen, en ten tweede omdat ik dan ein-de-lijk de ramen zelf (van binnen uit) kan wassen. We hebben een offerte voor het ganse huis gevraagd. Pfff… Waarom vallen die prijzen nu nooit eens echt mee?!

Eerder deze week was er al iemand die Andersen Windows doet hier in Oakville. Door Noord-Amerikaanse vrienden heb ik me laten vertellen dat dat goede merken zijn voor PVC ramen (met metaal versterkt). We kiezen in ieder geval geen glasvezel omdat de meerprijs ons niet de energiebesparing op gaat leveren, en niet voor hout omdat dat in dit klimaat echt niet om te doen is qua onderhoud!

Na de middag zijn we naar Toronto gegaan. Erwin en ik zijn eerst nog naar het Eaton Centre geweest. Interior_Toronto_Eaton_Centre_looking_north
De grote mall downtown Toronto. Daar is een Geox winkel waar ik een paar schoenen gekocht heb. Ze zijn volledig leder (ook aan de binnenkant) en zitten erg lekker.
D4245A00032_C6738_1
Nadien wandelden we langs Erwin zijn kantoorgebouw tot aan Beer Bistro, dat bij daar om de hoek ligt. Daar hadden we met onze vrienden Danute & David afgesproken. We waren er nog nooit geweest, maar dit weekend bleek erg druk te zijn voor de leuke restaurants in Toronto, want onze 1ste en 2de keuzen waren een week geleden al volgeboekt. Dus ging ik op zoek naar een alternatief, en vond goede feedback over deze plaats.
124245Grappig was dat, terwijl we nog buiten stonden te babbelen nadat we elkaar begroet hadden, er een koppel buiten gestapt kwam. De man bleek een collega van David te zijn, en de vrouw was een van mijn cliënten. Het was hun eerste bezoek aan Beer Bistro geweest, en ze hadden erg lekker gegeten, zeiden ze. Vol verwachting stapten wij dus binnen. Ik had een tafel gereserveerd, maar gelukkig was er nog plaats op de patio (terras), waar ze geen reservaties voor doen. De temperatuur was erg aangenaam, dus we besloten om buiten te gaan zitten. Het was toen 17:00 u.
20120529-beerbistro-01_jpg_1022x496_q95_up_ctfEerst een biertje gedronken. Lieve deugd, de Mort Subite Framboise heeft nog nooit zo lekker gesmaakt! Het was inmiddels al meer dan 5 jaar geleden dat ik dat nog eens gedronken heb. De reden is o.a. omdat het Belgische bier hier erg duur is. Dit biertje kostte me $13 (+ taxes). Maar het was het waard.
beeradvent-day-10

Ook het eten was erg lekker. Is had mosselen provencaal, Erwin en David hadden (natuurlijk!) steak en fritten en Danute had speenvarktje met allerlei groenten. Nadien dessert (tiramisu, chocolade cake, crème brulee). Vier uur (!) later stapten we buiten. Nog steeds was het lekker warm (25 graden!).

Zondag lekker uitgeslapen, en dan Erwin zijn verjaardagscadeautjes gegeven. Nadien zijn we gaan winkelen:
lg_riocanburloak02eerst langs Burloak shopping waar ik een zomerkleedje teruggebracht heb omdat het niet zo mooi paste. Daar zijn we dan bij Artisano nog gaan eten.
artisano-burlington-02

Nadien zijn we naar een tuincentrum Holland Park gereden.
g-history-2We kochten basilicum, bieslook, salie en peterselie. En ook nog allerlei bloemetjes voor in de plantenbakken aan de voordeur en op ons terras. We kochten ook nog een Pinky Winky Hydrangea. Dit op aanraden van een van hun werknemers, omdat we in de linker hoek achter in de tuin een vrij ‘vochtige’ plaats hebben, en een plant zochten die daar tegen kon. We hebben geen groene vingers, dus we hopen dat deze kerel gelijk had toen hij zei dat dit erg makkelijk in leven te houden is. We hebben al een kriekenboom en een pruimenboom staan, en beide hebben witte bloesems. Daarom zochten we iets dat geen witte bloemen gaf.
We hebben er eentje op stam gekocht. Lijkt wat op dit, maar de bloemen zouden roziger moeten zijn…:
hydrangea-paniculata-pinky-winky-op-stam

Nadien nog de gewone boodschappen gedaan, en dan nog langs het overdekte winkelcentrum in Oakville (Oakville Place)
DSC_7035-2
naar The Bay, want daar ging Erwin nog een cadeautje halen voor zijn verjaardag: een mooie computertas van Kenneth Cole, in donkerbruin leder.
100876_1_1

‘s Avonds hebben we film gekeken: The Judge met Robert Downey Jr. en Robert Duvall. Prachtige film.
The_Judge_2014_film_poster-2

Vandaag, maandag, ook weer lekker uitgeslapen. Ook nu was het weer weer ontzettend aangenaam. We hebben de planten geplant, Erwin heeft het gras afgereden. En natuurlijk hebben we het on-officiele begin van de zomer gevierd door de hoes van de BBQ te halen, deze een grondige beurt te geven, en nadien te BBQ-en. Lekker!
Nu is Erwin film aan ‘t kijken terwijl ik dit lange lange blog schrijf. De patiodeur staat nog wijd open (het is inmiddels 21:15u.), de vinkjes zitten te fluiten.

Life is good.

dropsofmagiclifeisgood

Mijn eerste Canadese politie controle

Afgelopen vrijdag heb ik mijn eerste Canadese politie controle gehad. Nee, ik ben niet aan de kant gezet omdat ik te hard reed. Het was een algemene politie controle in het kader van de ‘R.I.D.E. Campaign’. De locale BOB-actie dus.
Ik was Dario vrijdagavond rond 21.30u gaan afhalen op het station -hij kwam een paar dagen thuis studeren voor Computer Programming- en we waren dus op weg naar huis toen het verkeer plots stopte, vlak voor een bocht. Ik zag vaag het geflikker van blauw/rood licht, dus ik dacht dat er mogelijk een ongeval gebeurd was. Aangezien er 2 auto’s voor mij een vrachtwagen reed, kon ik verder niet veel zien. We schoven dus rustig aan. En plots, vooraleer ik er erg in had, zag ik dus dat iedereen gestopt werd en bezoek kreeg van een politieagent. Ik zag dat hij iets zei, en ondertussen met een zaklantaarn in de auto scheen. Enigzins verbaasd deed ik dus mijn raam open toen ik aan de beurt was. Waren ze op zoek naar een ontsnapte boef of zo? Ik was nog meer verbaasd hoe het er dan aan toe ging! Ik verwachtte een norse “Goedenavond”, gevolgd door een half blaffende “Rijbewijs, identiteitskaart en verzekeringspapieren!”. Zo ben ik dat immers gewoon. Maar in de plaats kreeg ik het vriendelijk glimlachende gezicht te zien van een politie-agent, die me allerhartelijks een goede avond toewenste, gevolgd met “Hebt u alcohol gedronken of andere middelen gebruikt die mogelijk uw rijgedrag negatief beinvloeden?”. “Neen, mijnheer. Ik ben net mijn zoon gaan ophalen van het station, en we zijn weer op weg naar huis.”. Even was ik bang dat ik alsnog een meer uitgebreidde controle ging krijgen, want ik moest me inhouden om niet echt te gaan lachen. Combinatie van de lichte zenuwen die je toch voelt als men je aan de kant zet (Ik heb toch wel mijn verzekering betaald he? En heb ik die kopie van mijn inschrijvingsbewijs wel terug in de auto gelegd?) + de aangename verrassing die ik had door de vriendelijkheid van de agent. Maar gelukkig had de jongeman door dat ik niet dronken was of half gedrogeerd. En zijn keurende blik op mijn zoon, terwijl het licht van de zaklamp op zijn gezicht scheen, had hem blijkbaar ook niet achterdochtig gemaakt.
Dus reden we verder de donkere avond in, langs de huizen die ondertussen allemaal zo leuk opgesmukt zijn met allerlei kerstdecoraties en sfeervolle lichtjes.
Na meer dan 2 jaar in Canada heb je dus toch nog een “eerste keer” ervaring!

Canada of Australie?

Neen, we hebben ons niet plots bedacht, we vertrekken niet naar Australie! Maar wel een leuk berichtje in de The Star, de krant van Toronto:

It’s happened again: travellers from another continent arriving in Sydney, N.S [Nova Scotia, een oostelijke provincie], when they’re supposed to be in Sydney, Australia.

Een koppel Italiaanse 20-ers dacht een ticket naar Down Under geboekt te hebben, dus ze keken maar wat vreemd op toen ze plots in Nova Scotia, Canada bleken te staan. In Sydney welliswaar. Maar wel een compleet ander Sydney dan waar zij naartoe wilden.

Verwacht je dit:

Krijg je dit te zien:


 

 

 

 

 

 

 

Tot in 2008 wist ik ook niet dat er een Sydney in Canada was hoor! Maar de afgelopen jaren lees je dergelijke vergissing toch wel vaker. Nu dacht ik dat het dan ging om mensen die hun ticket zelf via het internet geboekt hadden. In een reisbureau zouden ze zoiets toch wel weten?! Niet dus:

The couple’s travel agency in Italy made the error and the couple spent the day trying to correct it, and to see the sights with the help of an Italian-speaking resident to translate.

En zeg nu niet dat de Canadezen niet vriendelijk zijn!:

A local restaurant gave the couple their first-ever lobster dinner and they were given a free room at a Day’s Inn.
Torresi [een van de 2 toeristen] said they have been overwhelmed by the hospitality and warmth of the people. “Oh, yes, very kind, very friendly,” he said. “I think it’s a beautiful place and I see Canadian life, and it’s great.”

Het reisbureau heeft de mensen terug geboekt op een vlucht naar het juiste Sydney. Maar ondertussen hebben ze 2 dagen de kans om van hun verrassende bestemming te genieten.

Mensen die vertrouwd zijn met de emigratieprocedure naar Canada, die kennen Sydney ondertussen allemaal. Je moet immers sinds 2008 je aanvraag sturen naar het CIO (Central Intake Office) in… Sydney, N.S.

Destination Canada

Op zaterdag 21 november is er weer de jaarlijkse “Destination Canada” in Brussel.

Canada is recruiting
Canadian employers will be on hand with job offers in a wide variety of fields: aeronautics, hospitality, translation, transportation, computer programming, multimedia…
Canada is opening its doors
Representatives of Canada’s provinces and territories as well as our francophone communities across the country will give participants a taste of the welcome that awaits them and the services that can help them get settled.
Canada is inviting
Through a round table discussion and presentations by the Embassy of Canada, participants will discover the country’s diversity and learn about the opportunities to work temporarily or live permanently in Canada.
bron: http://www.destination-canada-forum-emploi.ca/accueil.php?lang=en

Wij hebben ons CV ingediend, en hebben nu een uitnodiging ontvangen om langs te komen. Een concreet jobaanbod zal er niet inzitten, de vacatures die ze momenteel bij hebben zijn van een totaal ander niveau dan Manlief zijn ervaring van de afgelopen 15 jaar. Maar ons doel is tweeledig:
– ten eerste hopen we er een aantal contacten met potentiele werkgevers te kunnen leggen;
– ten tweede gaan we om info te verzamelen over de verschillende provincies.
We gaan immers over enkele maanden moeten gaan beslissen waar we ons –in afwachting van een job- willen gaan vestigen. Tuurlijk wil je dan een plaats die je wel leuk vindt, maar vooral ook eentje waar je grotere kansen hebt op het vinden van een job.
En we gaan ook eens luisteren naar de rondetafelgesprekken. Wie weet leren we nog wat bij…

Destination Canada