Keuring / Examen / Afscheidsfeestje / Graspop

Zo, morgen hebben we dus de medische keuring… Beetje spannend toch, ook al ben je 99% zeker dat alles in orde is.

Dario zijn examen zijn vandaag gestart. Frans was zijn eerste vak, en het ging heel goed. Morgen Fysica, maar dat moet hij dus inhalen over twee weken, op de laatste examendag.
Hij is volop bezig met zijn afscheidsfeestje. Zijn vrienden wilden het heel graag bij ons thuis doen (ipv bijvoorbeeld naar de pizzahut te gaan). Dus dinsdag 29 juni komen ze in de namiddag naar hier. Als het goed weer is, dan gaan ze steengrillen. En als het slecht weer is, dan ga ik allerlei broodjes halen bij de broodjesbar. Alhoewel, eigenlijk kunnen ze dan even goed steengrillen. Ik zet twee grote tafels in de garage, en dan doen ze maar! Ruimte zat voor hun.
Ze zijn ook afspraken aan ’t maken wie voor welke muziek zorgt en zo, want hun muzieksmaakt loopt blijkbaar nogel fel uiteen, en het is de bedoeling dat het toch voor ieder wat wils zal worden.

Bij wijze van afscheid hebben we hem ook toegestaan met een paar maten naar Graspop te gaan. Niet dat we daar nou zelf echt wildenthousiast over zijn, hij is tenslotte nog maar 15 jaar. Maar we wisten dat, toen hij versneld door zijn schoolloopbaan liep, we ooit met deze dingen geconfronteerd zouden worden. En ja, we zouden toen “op veilig” gespeeld kunnen hebben, en hem gewoon op leeftijd hebben laten zitten. Maar hij verveelde zich te pletter, had erge symptonen van AD(H)D, leerde totaal geen studiehouding, en kreeg ondertussen als signaal dat naar school gaan gewoon diende om wat vrienden te ontmoeten maar niet om te leren.  Zonder die versnelling zouden we natuurlijk nu niet met een 15-jarige in het 5de middelbaar gezeten, die graag naar een metalfestival zou gaan. Maar hoe zou hij zich dan ondertussen ontwikkeld hebben? Nu hebben we een zeer levenslustige tiener, die graag naar school gaat (deels ook omdat daar zijn vrienden zitten, maar toch ook omdat hij een deel van de vakken leuk vindt). Hij voelt zich goed in zijn vel, heeft vrienden, geniet van het leven… Er gaat geen week voorbij zonder dat hij duidelijk heel gelukkig zegt “Mam, pap, ik voel mij ZO gelukkig!”, terwijl hij een big smile op zijn gezicht heeft en ons een dikke knuffel geeft. Wat  wil je nou nog meer met een tiener?! Dus we geven hem dat vertrouwen, en hij mag gaan. Mam en pap doen wat water bij de wijn, dat hadden we immers zo afgesproken ondertussen vele jaren geleden. Alcohol is uit den boze, maar een concert dus niet. En ik hoop dat hij een hele leuke dag gaat beleven. Wel moeten ze nog kiezen op welke dag ze gaan.

Advertenties

De Grote Verkenningstocht

De Grote Verkenningstrip naar Toronto en omgeving is geboekt:  6 april heel vroeg in de ochtend vertrekken we om dan op 17 april ’s middags terug in Belgie toe te komen!!!
Auto is geboekt. Natuurlijk weer een Equinox SUV via usareisen.de. Zouden we deze keer ook weer zo’n leuke een Ford Edge krijgen, of verrassen ze ons met iet anders?
Manlief zijn vroegere baas en zijn echtgenote wonen in Markham, op een half uurtje van downtown Toronto, en zij hebben ons een slaapplaats aangeboden tijdens ons verblijf. Daar zullen we wel een aantal dagen gebruik van maken, maar ik wil dit afwisselen met een aantal nachten op hotel, kwestie van hun en onze privacy in evenwicht te houden. Ik ken die mensen ook helemaal niet, en vind het dan toch een beetje eng om zomaar in hun huis binnen te komen vallen.
Het weekend gaan zij 2 dagen met ons op stap om ons de omgeving goed te leren kennen. Daar kijk ik echt naar uit! Want tot op heden kan ik me totaal niet voorstellen hoe het er ginder uit ziet.
Manlief heeft ook al een aantal afspraken staan met recruiters.

Het grootste deel van de bloed- en urineonderzoeken bij de huisarts zijn ook binnen gekomen en we zijn allen pico bello gezond in orde. Tegen woensdag komen de laatste data nog binnen. We zijn dus klaar voor onze Medical. Als dat nu ook eens wou doordringen in Parijs…

Ondertussen ben ik nog een jaartje ouder wijzer geworden. En gek genoeg ben ik nu ’s morgens niet meer stijf als ik opsta. Daar had in namelijk al lange tijd last van, nadat ik bijna een val maakte op een parking tijdens de vrieskou. Mijn ventje kon me toen nog net op tijd opvangen, of ik had helemaal achterover gelegen.

Gisterenavond nog een heel leuke avond gehad: Patricia (een studiegenote van me) en Kris kwamen op bezoek. Lekker eten gemaakt, dat gelukkig ook bij hen goed in smaak viel.
aperitief: Limo Julep (champagne brut + limoncello + muntblaadjes en wat rietsuiker)
aperitiefhapje: courgettemousse met garnalen
hoofdgerecht: risotto met prei en spekjes / roodbaarsfilet / pestoroomsaus
dessert: tiramisu met speculaas (besprenkeld met koffie) en kriekjes

En vanvond is het weer feest: we zijn door Carine en Luk uitgenodigd in Het Lopend Vuurtje om hun 12,5 jaar samenzijn te vieren. Lang geleden dat we nog in dat restaurant waren, dus we zijn weer benieuwd!

Doktersbezoek / Plannen voor de paasvakantie

Deze ochtend heb ik een bezoekje aan de huisarts gebracht. Niet dat er iets mis is met me (hoop ik!), maar gewoon ter voorbereiding van het medisch onderzoek dat we voor ons visum moeten ondergaan. Dus netjes een urinestaal binnen geleverd, en 4 buisjes bloed zijn er ook nog afgenomen voor allerlei testen rond ijzergehalte, leverfunctie, nieren, rode en witte bloedcellen en weet ik veel wat nog allemaal.
Woensdag is het dan de beurt aan zoon en manlief.

Manlief werkte vandaag van thuis uit, dus toen ik terugkwam van het doktersbezoek heb ik me ook geinstalleerd op het bureau. ‘k Had besloten dat ik na al dat harde werken van de voorbije 2 weken eens een dagje rustig aan mocht doen.
En hoe we er toe gekomen zijn, ik zou het echt niet meer weten! Maar plots hadden we het er over dat het toch leuk zou zijn om tijdens de paasvakantie er eens een paar dagen tussenuit te gaan. Een citytrip. Naar ergens waar we nog nooit geweest waren. Wenen? Madrid? Barcelona? Rome (ben ik al wel 2 keer geweest)?
Dus ik even rondsurfen op het internet. Sommige prijzen vielen echt goed mee zeg! Oepsie, fout gekeken: daar moest ook de vlucht nog bijgeteld worden. Hm, dan heb je natuurlijk een totaal andere prijs…
En natuurlijk was het toch best wel kort dag om zomaar een dag of 4 optimaal te willen gaan benutten in zo’n stad, terwijl ik er nog nooit over gelezen had. Dus ik zou nog veel tijd moeten steken in het inlezen en concreet plannen van wat we allemaal konden doen en wanneer en zo, rekening houdend met openingsuren e.d. En welk hotel heeft nou werkelijk een goede ligging om gebruik te maken van het openbaar vervoer (zonder dat je eerst een uur moet reizen om ergens te geraken)? Heel veel werk nog aan de winkel. Dan misschien toch maar een georganiseerde reis boeken? We zijn nogal fan van de VTB Cultuur reizen. Niet echt goedkoop, maar echt altijd wel picco bello in orde, en het reisgezelschap bestaat meestal echt wel uit echte cultuurfreaks. Barcelona was al volzet, Rome had nog plaats. Maar ondertussen zaten we dan ook aan een bedrag van bijna 3000 euro voor 5 dagen.
Zouden we dan niet beter gewoon naar Canada kunnen gaan, naar Ontario? LOL
Even bij Connections kijken naar de prijzen van de vliegtuigtickets… En wat kost een midsize SUV bij usareisen.de? Hm, voor dat geld kunnen we dus ook een week naar Ontario.
Dus: van even een kleine citytrip voor een dag of 4 die ik zelf in elkaar ging steken, evolueerden we op geen 2 uur tijd tot een georganiseerde groepsreis citytrip, tot een zelf in elkaar geknutselde trip van een week naar Toronto en Ottawa.
Groot verschil! Er zit een plasje water tussen. 😉

Dus: morgen ga ik eens goed de sites bekijken met de vliegtuigtickets (connections.be, cheaptickets, worldticketcenter, …). En als de tickets voor ons 3-en onder de 1800 euro blijft, dan boek ik! Huurauto voor 1 week (midsize suv, zoals de Equinox) kost rond de 185 euro, alle verzekeringen inbegrepen. Dat is al een koopje.

Come and see tomorrow?

Bonsaigeluk

Al drie dagen heb ik de kriebels in mijn lijf. Neen, correctie: de kriebels in mijn brein. Ken je dat, dat je je zonder aanwijsbare oorzaak heel erg gelukkig voelt? Dat je het gevoel hebt dat er iets heel erg aangenaams staat te gebeuren? Dat je omringd bent met ‘positive vibes’?
Wellicht daarom ben ik al drie dagen na elkaar gaan kijken of ons dossier inmiddels gelogd staat in Parijs, maar volgens de website is dat niet het geval. Spannend… wat staat me dan te wachten?

Natuurlijk heb ik alle reden om gelukkig te zijn: we hebben het heel fijn met ons drietjes samen, onze puber voelt zich goed in zijn vel, we staan op het punt dit jaar te verhuizen naar Canada, we zijn gezond, mijn man heeft werk,… (OK, die laatste moet ik minsten aanvullen met “het is wel al meer dan 2 jaar een echte shitjob waar hij niets meer bijleert en heel erg gefrustreerd van geraakt”) Maar die dingen zijn het niet, het gaat niet over die alledaagse ‘gelukjes’.
Over alledaagse gelukjes las ik vorige week nog een heel mooie column van Linda Asslebergs in Knack Weekend (Knack nr. 3 van 2010):

Kneutergeluk
Yvonne Kroonenberg […] beweerde ooit dat ze niet geschikt was voor het grote geluk. “Hevige passie is mij vreemd”, zei ze. “Ik ben meer het type van de kleine genoegens.” Kijk, daar kan ik mij wel in vinden. Er hoeven niet per se grootse dingen te gebeuren om mijn dag goed te maken. […] Overigens blijkt kruimelgeluk merkwaardig genoeg universeel te zijn, althans volgens een Britse enquête ter zake. Het grootste kleine genot? Een nacht goed doorslapen. […] En ja, zo kan ik nog wel een paar bonsaigelukjes bedenken. […]

Weet je dat gewoon het woord ‘bonsaigelukjes’ mij al gelukkig kan maken? Ik vind het een woord dat heerlijk klinkt, en wat direct een heleboel aangename dingetjes oproept. Zoveel om gelukkig voor te zijn. Ik was die uitdrukking nog nooit eerder tegengekomen dus ik ben het eens gaan googelen, om tot de ontdekking te komen dat het niet eens bestaat! En dat vind ik zo merkwaardig, want dit woord geeft zo heel goed weer waar het om gaat! Voor mij is dit dus al het woord van het jaar 2010! Dankjewel, Linda Asselbergs, voor jouw bijdrage aan mijn bonsaigeluk.
Maar terug naar het begin: de afgelopen drie dagen heb ik het gevoel dat er mij iets veel grootser dan bonsaigelukjes boven mijn hoofd hangt. Misschien iets meer van het type sequoia.
Sequoiageluk…

Wat ik mij nou afvraag: kennen jullie ook van dat bonsaigeluk? Wat zijn jullie bonsaigelukjes? En hou je vooral niet in om je sequoiageluk met mij en de lezers te delen! Gedeeld geluk is immers dubbel geluk.

Moeilijk te geloven… “de laatste”…

Hoe vaak heb ik al niet “de laatste” Oudejaar in België voorbereid? Jaren geleden gebeurde dat nog hoopvol en vol vertrouwen. Vol overtuiging vierden we toen “de laatste”. En met de jaren verdween het vertrouwen, en werd de (wan)hoop groter. En nu ben ik weer bezig met de voorbereidingen van ons Oudejaarsfeestje. Iets wat we al sinds 2004 gewoon met ons 3-tjes vieren. En ja, die gedachten aan “de laatste” komen ook nu weer tevoorschijn. Enerzijds maakt het je blij, want ein-de-lijk gaan we die stap naar de andere kant van de oceaan kunnen zetten. Anderzijds is het ook triest, want we laten hier geweldig lieve vrienden achter die veel meer waard zijn dan familie… Durven we werkelijk denken dat dit de laatste is? Na al die tegenslag van de afgelopen jaren durf je dat bijna niet meer. Er lijkt wel een vloek op die gedachten te liggen. Maar heel voorzichtig, af en toe, springt toch die stille en hoopvolle gedachte aan “de laatste” in onze gedachten. En heel voorzichtig, vooral niet uitbundig, durven we hopen dat het nu Echt zo gaat zijn. Mag dat onze wens zijn voor het nieuwe jaar dat nog slechts enkele uurtjes van ons verwijderd is?…